Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział XI — PRZEDŁUŻENIE OKRESU NAPRAWCZEGO
Artykuł 288
W mocyOcena wyjątkowych niekorzystnych sytuacji
W celu ogłoszenia istnienia wyjątkowej niekorzystnej sytuacji, która wpływa na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji reprezentujące znaczny udział w rynku lub w dotkniętych liniach biznesowych, zgodnie z art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE, EIOPA uwzględnia wszystkie następujące czynniki i kryteria:
a) wpływ ewentualnych późniejszych decyzji organów nadzorczych dotyczących przedłużenia okresu naprawczego na rynki finansowe, dostępność produktów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz na ubezpieczających i beneficjentów;
b) liczbę, wielkość i udział rynkowy zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, które dotknęła wyjątkowa niekorzystna sytuacja, oraz potencjalny niekorzystny wpływ łącznej wielkości i charakteru tych zakładów na rynki finansowe lub na rynki ubezpieczeń i reasekuracji;
c) potencjalne skutki procykliczne spowodowane przywróceniem zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności, w tym skutki nagłej sprzedaży aktywów na rynkach finansowych;
d) możliwości pozyskania przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji dodatkowych środków własnych na rynkach finansowych;
e) dostępność aktywnego rynku dla aktywów posiadanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz płynność tego rynku;
f) zdolność rynku reasekuracji do zapewnienia ochrony w ramach reasekuracji lub retrocesji;
g) dostępność na rynkach finansowych odpowiednich technik ograniczania ryzyka, w tym instrumentów finansowych;
h) dostępność na rynkach finansowych innych środków pozwalających zmniejszyć ekspozycję zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji na ryzyko.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.