Artykuł 37

1. Margines ryzyka dla całego portfela zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oblicza się według następującego wzoru:

gdzie:

a) CoC oznacza stopę kosztu kapitału;

b) suma obejmuje wszystkie liczby całkowite, w tym zero;

c) SCR(t) oznacza kapitałowy wymóg wypłacalności, o którym mowa w art. 38 ust. 2, po t latach;

d) r(t+1) oznacza podstawową stopę procentową wolną od ryzyka dla terminu zapadalności równego t+1 lat.

Podstawową stopę procentową wolną od ryzyka r(t+1) wybiera się zgodnie z walutą stosowaną w sprawozdaniach finansowych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji.

2. Jeżeli zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji obliczają swój kapitałowy wymóg wypłacalności, korzystając z zatwierdzonego modelu wewnętrznego i stwierdzą, że model ten jest odpowiedni do obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności, o którym mowa w art. 38 ust. 2, dla każdego punktu w czasie podczas okresu trwania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji korzystają z modelu wewnętrznego przy obliczeniach wartości SCR(t), o których mowa w ust. 1.

3. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji alokują margines ryzyka dla całego portfela zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych do linii biznesowych (grup ryzyka), o których mowa w art. 80 dyrektywy 2009/138/WE. Alokacja ta odzwierciedla odpowiednio udział linii biznesowych w kapitałowym wymogu wypłacalności, o którym mowa w art. 38 ust. 2, w okresie trwania całego portfela zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.