Artykuł 38

1. Obliczanie marginesu ryzyka opiera się na wszystkich następujących założeniach:

a) cały portfel zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji obliczającego margines ryzyka (zakład pierwotny) zostaje przejęty przez inny zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji (zakład odniesienia);

b) niezależnie od przepisów lit. a), jeżeli zakład pierwotny równocześnie prowadzi działalność w zakresie ubezpieczeń na życie i ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie zgodnie z art. 73 ust. 5 dyrektywy 2009/138/WE, portfel zobowiązań ubezpieczeniowych związanych z działalnością w zakresie ubezpieczeń na życie i zobowiązań reasekuracyjnych z tytułu ubezpieczeń na życie oraz portfel zobowiązań ubezpieczeniowych związanych z działalnością w zakresie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie i zobowiązań reasekuracyjnych z tytułu ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie przejmują oddzielnie dwa różne zakłady odniesienia;

c) przeniesienie zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych obejmuje wszelkie umowy reasekuracji i umowy ze spółkami celowymi (podmiotami specjalnego przeznaczenia) dotyczące tych zobowiązań;

d) przed dokonaniem przeniesienia zakład odniesienia nie posiada żadnych zobowiązań ubezpieczeniowych ani reasekuracyjnych, ani środków własnych;

e) po przeniesieniu zakład odniesienia nie podejmuje żadnych nowych zobowiązań ubezpieczeniowych ani reasekuracyjnych;

f) po przeniesieniu zakład odniesienia pozyskuje dopuszczone środki własne w wysokości kapitałowego wymogu wypłacalności koniecznego do zabezpieczenia ryzyka wynikającego z zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych w całym okresie ich trwania;

g) po przeniesieniu zakład odniesienia posiada aktywa na pokrycie sumy swojego kapitałowego wymogu wypłacalności i rezerw techniczno-ubezpieczeniowych pomniejszonych o kwoty należne z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia);

h) aktywa są dobrane w taki sposób, aby minimalizowały kapitałowy wymóg wypłacalności dla ryzyka rynkowego, na jakie narażony jest zakład odniesienia;

i) kapitałowy wymóg wypłacalności zakładu odniesienia uwzględnia wszystkie następujące rodzaje ryzyka:

(i) ryzyko aktuarialne dotyczące przenoszonej działalności,

(ii) jeśli jest istotne, ryzyko rynkowe, o którym mowa w lit. h), poza ryzykiem stopy procentowej,

(iii) ryzyko kredytowe dotyczące umów reasekuracji, umów ze spółkami celowymi (podmiotami specjalnego przeznaczenia), pośredników i ubezpieczających oraz wszelkich innych istotnych ekspozycji blisko powiązanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi i reasekuracyjnymi,

(iv) ryzyko operacyjne;

j) zdolność rezerw techniczno-ubezpieczeniowych do pokrycia strat, o której mowa w art. 108 dyrektywy 2009/138/WE, odpowiada w zakładzie odniesienia — dla każdego ryzyka — zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych do pokrycia strat w zakładzie pierwotnym;

k) dla zakładu odniesienia nie występuje zdolność odroczonych podatków dochodowych do pokrycia strat, o której mowa w art. 108 dyrektywy 2009/138/WE;

l) z zastrzeżeniem przepisów lit. e) i f), zakład odniesienia podejmie przyszłe działania zarządu spójne z zakładanymi przyszłymi działaniami zarządu zakładu pierwotnego, o których mowa w art. 23.

2. W całym okresie trwania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych przyjmuje się, że kapitałowy wymóg wypłacalności konieczny do pokrycia zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, o których mowa w art. 77 ust. 5 akapit pierwszy dyrektywy 2009/138/WE, jest równy kapitałowemu wymogowi wypłacalności zakładu odniesienia, przy założeniach określonych w ust. 1.

3. Do celów ust. 1 ppkt (i) ryzyko uznaje się za istotne, jeżeli jego skutki dla obliczeń marginesu ryzyka mogą wpłynąć na proces decyzyjny lub ocenę użytkowników tych informacji, w tym organów nadzoru.