Artykuł 378

Kryteria, które należy uwzględniać przy ocenie równoważności systemu wypłacalności stosowanego w państwie trzecim w odniesieniu do działalności reasekuracyjnej zakładów, których siedziba znajduje się w danym państwie trzecim, z systemem ustanowionym w tytule I dyrektywy 2009/138/WE, są następujące:

a) czy organy nadzoru tego państwa trzeciego są uprawnione, na mocy ustawy lub rozporządzenia, do faktycznego nadzorowania zakładów ubezpieczeń z danego państwa prowadzących działalność reasekuracyjną lub zakładów reasekuracji z danego państwa i do nakładania sankcji lub podejmowania działań egzekwujących przepisy w razie takiej konieczności;

b) czy organy nadzoru tego państwa trzeciego dysponują środkami, wiedzą fachową i potencjałem, w tym zasobami finansowymi i ludzkimi, oraz uprawnieniami, koniecznymi do skutecznej ochrony ubezpieczających i beneficjentów niezależnie od ich obywatelstwa czy miejsca zamieszkania;

c) czy przy wykonywaniu swoich ogólnych zadań organy nadzoru tego państwa trzeciego należycie uwzględniają, na podstawie informacji dostępnych w danym czasie, potencjalny wpływ swoich decyzji na stabilność systemów finansowych w skali globalnej, zwłaszcza w sytuacjach nadzwyczajnych;

d) czy organy nadzoru tego państwa trzeciego biorą pod uwagę potencjalne procykliczne skutki swoich działań w okresach wyjątkowych zdarzeń na rynkach finansowych;

e) czy podejmowanie działalności reasekuracyjnej w tym państwie trzecim wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia, którego otrzymanie zależy od spełnienia szeregu pisemnych standardów, które są wyraźnie określone i obiektywne oraz publicznie dostępne;

f) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego wymaga, aby zakłady ubezpieczeń z danego państwa lub zakłady reasekuracji z danego państwa prowadzące działalność reasekuracyjną wprowadzały skuteczny system zarządzania, który zapewnia prawidłowe i ostrożne zarządzanie prowadzoną działalnością oraz obejmuje wszystkie następujące wymogi:

(i) istnienie właściwej, przejrzystej struktury organizacyjnej, w której zakresy odpowiedzialności są jasno przypisane i odpowiednio podzielone,

(ii) wymogi zapewniające posiadanie przez osoby, które faktycznie zarządzają zakładem lub pełnią inne kluczowe funkcje, odpowiednich kompetencji i reputacji, równoważne z wymogami art. 42 dyrektywy 2009/138/WE,

(iii) istnienie skutecznych procedur zapewniających odpowiednio szybkie przekazywanie informacji zarówno w obrębie zakładu, jak i do odpowiednich organów nadzoru,

(iv) wymogi zapewniające skuteczne nadzorowanie funkcji i czynności zleconych w drodze outsourcingu;

g) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego zawiera wymóg, aby zakłady ubezpieczeń z danego państwa lub zakłady reasekuracji z danego państwa prowadzące działalność reasekuracyjną wprowadzały efektywny system zarządzania ryzykiem obejmujący wszystkie następujące elementy:

(i) strategie, procesy i procedury sprawozdawczości wewnętrznej konieczne do określania, pomiaru i monitorowania ryzyk, na które są lub mogą być narażone zakłady, oraz współzależności między tymi ryzykami, a także zarządzania nimi i sprawozdawczości w ich zakresie, w sposób ciągły oraz zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zagregowanym,

(ii) efektywny system kontroli wewnętrznej;

h) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego zawiera wymóg, aby zakłady ubezpieczeń z danego państwa lub zakłady reasekuracji z danego państwa prowadzące działalność reasekuracyjną ustanawiały i utrzymywały funkcje efektywnego zarządzania ryzykiem, zgodności z przepisami, audytu wewnętrznego oraz funkcję aktuarialną;

i) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego zawiera wymóg, aby zakłady ubezpieczeń z danego państwa lub zakłady reasekuracji z danego państwa prowadzące działalność reasekuracyjną:

(i) przekazywały organom nadzoru państw trzecich wszelkie informacje konieczne do celów nadzoru,

(ii) publicznie ujawniały, co najmniej raz w roku, sprawozdanie o ich wypłacalności i kondycji finansowej równoważne ze sprawozdaniem określonym w art. 51 dyrektywy 2009/138/WE;

j) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego wymaga, aby proponowane zmiany dotyczące zasad prowadzenia działalności zakładów ubezpieczeń z danego państwa lub zakładów reasekuracji z danego państwa prowadzących działalność reasekuracyjną, zarządzania tymi zakładami lub znacznych pakietów akcji tych zakładów były zgodne z celem, którym jest zapewnienie prawidłowego i ostrożnego zarządzania tymi zakładami;

k) czy ocena sytuacji finansowej zakładów ubezpieczeń z danego państwa lub zakładów reasekuracji z danego państwa prowadzących działalność reasekuracyjną opiera się na solidnych zasadach ekonomicznych i czy wymogi wypłacalności opierają się na wycenie ekonomicznej wszystkich aktywów i zobowiązań;

l) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego przewiduje obowiązek utrzymywania przez zakłady ubezpieczeń z danego państwa lub zakłady reasekuracji z danego państwa prowadzące działalność reasekuracyjną odpowiednich środków finansowych, który obejmuje wszystkie następujące wymogi:

(i) wymóg tworzenia przez te zakłady rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w celu pokrycia wszystkich swoich zobowiązań reasekuracyjnych wobec ubezpieczających i beneficjentów umów reasekuracji,

(ii) wymóg lokowania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w najlepszym interesie wszystkich ubezpieczających i beneficjentów, z uwzględnieniem wszelkich ujawnionych celów prowadzonej polityki,

(iii) wymóg lokowania przez te zakłady jedynie w takie aktywa i instrumenty, których ryzyka dany zakład może właściwie określić, mierzyć, monitorować, którymi może właściwie zarządzać, które może właściwie kontrolować i prowadzić sprawozdawczość w ich zakresie,

(iv) wymóg spełniania przez te zakłady wymogów kapitałowych określonych na poziomie równoważnym poziomowi, o którym mowa w art. 101 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE, zapewniających, aby w przypadku znacznych strat ubezpieczeni i beneficjenci posiadali odpowiednią ochronę oraz otrzymywali w dalszym ciągu płatności w terminie ich wymagalności,

(v) wymóg utrzymywania przez te zakłady minimalnego poziomu kapitału, którego nieprzestrzeganie powoduje natychmiastową i ostateczną interwencję organu nadzoru,

(vi) wymóg, zgodnie z którym zakłady te powinny spełniać wymogi kapitałowe, o których mowa w ppkt (iv) i (v), za pomocą środków własnych, które mają dostateczną jakość i umożliwiają pokrycie znacznych strat, a pozycje środków własnych uznane przez organy nadzoru za pozycje wysokiej jakości powinny pokrywać straty zarówno przy założeniu kontynuacji działalności, jak i w przypadku jej likwidacji;

m) czy wymogi kapitałowe w ramach systemu wypłacalności tego państwa trzeciego opierają się na ocenie ryzyka w celu uwzględnienia wszystkich mierzalnych ryzyk, a w przypadku gdy znaczne ryzyko nie jest mierzalne i nie może zostać uwzględnione w wymogach kapitałowych, ryzyko to jest uwzględniane poprzez inny mechanizm nadzoru;

n) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego zapewnia odpowiednio wczesną interwencję organów nadzoru państwa trzeciego w przypadku niespełnienia wymogu kapitałowego, o którym mowa w lit. l) ppkt (iv);

o) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego przewiduje, że wszystkie osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla organów nadzoru tego państwa trzeciego, jak również biegli rewidenci i biegli działający w imieniu tych organów, są zobowiązani do zachowania tajemnicy służbowej i czy ten obowiązek tajemnicy służbowej obejmuje informacje otrzymane od wszystkich organów nadzoru;

p) czy system wypłacalności państwa trzeciego przewiduje, że — bez uszczerbku dla przypadków podlegających prawu karnemu — żadne poufne informacje uzyskane przez wszelkie osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla organów nadzoru tego państwa trzeciego nie zostają ujawnione żadnej osobie lub organowi, z wyjątkiem informacji w formie podsumowań lub w formie zagregowanej, uniemożliwiającej identyfikację poszczególnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;

q) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego przewiduje, że w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji lub przymusowego postawienia go w stan likwidacji, poufne informacje, które nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w próbie ratowania tego zakładu, mogą zostać ujawnione podczas prowadzenia postępowania cywilnego lub w sprawach gospodarczych;

r) czy organy nadzoru państwa trzeciego, które otrzymały poufne informacje od organów nadzoru, mogą je wykorzystywać tylko w trakcie pełnienia swoich obowiązków i do następujących celów:

(i) w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki regulujące podejmowanie działalności reasekuracyjnej, system zarządzania, publiczne ujawnianie informacji i ocenę wypłacalności,

(ii) w celu nałożenia sankcji,

(iii) w odwoławczym postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji wydanych przez organy nadzoru,

(iv) w postępowaniu sądowym dotyczącym systemu wypłacalności w tym państwie trzecim;

s) czy organy nadzoru państwa trzeciego są uprawnione do wymiany informacji otrzymanych od organów nadzoru, w ramach wykonywania funkcji nadzoru lub wykrywania i dochodzenia naruszeń prawa spółek, z innymi organami, podmiotami lub osobami, jeżeli te organy, podmioty podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej we właściwym państwie trzecim, i czy informacje te mogą być ujawnione wyłącznie za wyraźną zgodą organu nadzoru, od którego pochodzą, oraz — we właściwych przypadkach — czy może to nastąpić jedynie do celów, na które organ ten wyraził zgodę.