Artykuł 379

Kryteria, które należy uwzględniać przy ocenie równoważności systemu wypłacalności stosowanego w państwie trzecim w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, których siedziba znajduje się w danym państwie trzecim, z systemem ustanowionym w tytule I rozdział VI dyrektywy 2009/138/WE, są następujące:

a) czy ocena sytuacji finansowej zakładów ubezpieczeń z danego państwa i zakładów reasekuracji z danego państwa opiera się na solidnych zasadach ekonomicznych i czy wymogi wypłacalności opierają się na wycenie ekonomicznej wszystkich aktywów i zobowiązań;

b) czy system wypłacalności danego państwa trzeciego przewiduje obowiązek utrzymywania odpowiednich środków finansowych przez zakłady ubezpieczeń z danego państwa lub zakłady reasekuracji z danego państwa, który obejmuje wszystkie następujące wymogi:

(i) wymóg tworzenia przez te zakłady rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w celu pokrycia wszystkich swoich zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych wobec ubezpieczających oraz beneficjentów umów ubezpieczenia i umów reasekuracji,

(ii) wymóg lokowania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w najlepszym interesie wszystkich ubezpieczających i beneficjentów, z uwzględnieniem wszelkich ujawnionych celów prowadzonej polityki,

(iii) wymóg lokowania przez te zakłady jedynie w takie aktywa i instrumenty, których ryzyka dany zakład może właściwie określić, mierzyć, monitorować, którymi może właściwie zarządzać, które może właściwie kontrolować i prowadzić sprawozdawczość w ich zakresie,

(iv) wymóg spełniania przez te zakłady wymogów kapitałowych określonych na poziomie równoważnym poziomowi osiąganemu zgodnie z art. 101 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE, zapewniających, aby w przypadku znacznych strat ubezpieczający i beneficjenci posiadali odpowiednią ochronę oraz otrzymywali w dalszym ciągu płatności w terminie ich wymagalności,

(v) wymóg utrzymywania przez te zakłady minimalnego poziomu kapitału, którego nieprzestrzeganie powoduje natychmiastową i ostateczną interwencję organu nadzoru,

(vi) wymóg, zgodnie z którym zakłady te powinny spełniać wymogi kapitałowe, o których mowa w ppkt (iv) i (v), za pomocą środków własnych, które mają dostateczną jakość i umożliwiają pokrycie znacznych strat, a pozycje środków własnych uznane przez organy nadzoru za pozycje wysokiej jakości powinny pokrywać straty zarówno przy założeniu kontynuacji działalności, jak i w przypadku jej likwidacji;

c) czy wymogi kapitałowe w ramach systemu wypłacalności tego państwa trzeciego opierają się na ocenie ryzyka w celu uwzględnienia wszystkich mierzalnych ryzyk, a w przypadku gdy znaczne ryzyko nie jest mierzalne i nie może zostać uwzględnione w wymogach kapitałowych, czy ryzyko to jest uwzględniane poprzez inny mechanizm nadzoru;

d) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego zapewnia odpowiednio wczesną interwencję organów nadzoru państwa trzeciego w przypadku niespełnienia wymogu kapitałowego, o którym mowa w lit. b) ppkt (iv);

e) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego przewiduje, że wszystkie osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla organów nadzoru tego państwa trzeciego, jak również biegli rewidenci i biegli działający w imieniu tych organów, są zobowiązani do zachowania tajemnicy służbowej i czy ten obowiązek tajemnicy służbowej obejmuje informacje otrzymane od wszystkich organów nadzoru;

f) czy system wypłacalności państwa trzeciego przewiduje, że — bez uszczerbku dla przypadków podlegających prawu karnemu — żadne poufne informacje uzyskane przez wszelkie osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla organów nadzoru tego państwa trzeciego nie zostają ujawnione żadnej osobie lub organowi, z wyjątkiem informacji w formie podsumowań lub w formie zagregowanej, uniemożliwiającej identyfikację poszczególnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;

g) czy system wypłacalności tego państwa trzeciego przewiduje, że w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji lub przymusowego postawienia go w stan likwidacji, poufne informacje, które nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w próbie ratowania tego zakładu, mogą zostać ujawnione podczas prowadzenia postępowania cywilnego lub w sprawach gospodarczych;

h) czy organy nadzoru państwa trzeciego, które otrzymały poufne informacje od organów nadzoru, mogą je wykorzystywać tylko w trakcie pełnienia swoich obowiązków i do następujących celów:

(i) w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki regulujące podejmowanie działalności, system zarządzania, publiczne ujawnianie informacji i ocenę wypłacalności,

(ii) w celu nałożenia sankcji,

(iii) w odwoławczym postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji wydanych przez organy nadzoru,

(iv) w postępowaniu sądowym dotyczącym systemu wypłacalności w tym państwie trzecim;

i) czy organy nadzoru państwa trzeciego są uprawnione do wymiany informacji otrzymanych od organów nadzoru, w ramach wykonywania funkcji nadzoru lub wykrywania i dochodzenia naruszeń prawa spółek, z innymi organami, podmiotami lub osobami, jeżeli te organy, podmioty podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej we właściwym państwie trzecim, i czy informacje te mogą być ujawnione wyłącznie za wyraźną zgodą organu nadzoru, od którego pochodzą, oraz — we właściwych przypadkach — czy może to nastąpić jedynie do celów, na które organ ten wyraził zgodę.