Artykuł 380

Przy ocenie równoważności systemu nadzoru ostrożnościowego nad grupami w państwie trzecim z systemem ustanowionym w tytule III dyrektywy 2009/138/WE uwzględnia się następujące kryteria:

a) czy organy nadzoru tego państwa trzeciego dysponują środkami, wiedzą fachową i potencjałem, w tym zasobami finansowymi i ludzkimi, oraz uprawnieniami, koniecznymi do skutecznej ochrony ubezpieczających i beneficjentów niezależnie od ich obywatelstwa czy miejsca zamieszkania;

b) czy organy nadzoru państwa trzeciego są uprawnione na mocy ustawy lub rozporządzenia do:

(i) określenia, które zakłady podlegają nadzorowi na poziomie grupy,

(ii) sprawowania nadzoru nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji należącymi do grupy,

(iii) nakładania sankcji lub podejmowania działań egzekwujących przepisy w razie takiej konieczności;

c) czy organy nadzoru państwa trzeciego są w stanie sprawnie ocenić profil ryzyka oraz wypłacalność i sytuację finansową zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należących do grupy, a także strategię działalności tej grupy;

d) czy zakres nadzoru na poziomie grupy obejmuje co najmniej wszystkie zakłady, na które wywiera dominujący lub znaczący wpływ zakład posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce, zdefiniowany w art. 212 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2009/138/WE, chyba że byłoby to niewłaściwe z punktu widzenia celów nadzoru nad grupą;

e) czy przy wykonywaniu swoich ogólnych zadań organy nadzoru tego państwa trzeciego należycie uwzględniają, na podstawie informacji dostępnych w danym czasie, potencjalny wpływ swoich decyzji na stabilność systemów finansowych w skali globalnej, zwłaszcza w sytuacjach nadzwyczajnych;

f) czy organy nadzoru tego państwa trzeciego biorą pod uwagę potencjalne procykliczne skutki swoich działań w okresach wyjątkowych zdarzeń na rynkach finansowych;

g) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego wymaga skutecznego systemu zarządzania na poziomie grupy, który zapewnia prawidłowe i ostrożne zarządzanie prowadzoną działalnością oraz obejmuje wszystkie następujące wymogi:

(i) istnienie właściwej, przejrzystej struktury organizacyjnej, w której zakresy odpowiedzialności są jasno przypisane i odpowiednio podzielone,

(ii) wymogi zapewniające posiadanie przez osoby, które faktycznie zarządzają zakładem lub pełnią inne kluczowe funkcje, odpowiednich kompetencji i reputacji, równoważne z wymogami art. 42 dyrektywy 2009/138/WE,

(iii) istnienie skutecznych procedur zapewniających odpowiednio szybkie przekazywanie informacji zarówno w obrębie grupy, jak i do odpowiednich organów nadzoru,

(iv) wymogi zapewniające skuteczne nadzorowanie funkcji i czynności zleconych w drodze outsourcingu;

h) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego zawiera wymóg wprowadzenia efektywnego systemu zarządzania ryzykiem na poziomie grupy, obejmującego co najmniej wszystkie następujące elementy:

(i) strategie, procesy i procedury sprawozdawczości wewnętrznej konieczne do określania, pomiaru i monitorowania ryzyk, na które jest lub może być narażona grupa, oraz współzależności między tymi ryzykami, a także zarządzania nimi i sprawozdawczości w ich zakresie, w sposób ciągły,

(ii) efektywny system kontroli wewnętrznej;

i) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego wymaga, aby grupa posiadała rzetelne procedury dotyczące sprawozdawczości i rachunkowości, umożliwiające monitorowanie transakcji wewnątrzgrupowych i koncentracji ryzyka oraz zarządzanie nimi;

j) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego wymaga, aby grupa ustanowiła i utrzymywała funkcje efektywnego zarządzania ryzykiem, zgodności z przepisami, audytu wewnętrznego oraz funkcję aktuarialną;

k) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego wymaga, aby grupa wywiązywała się ze wszystkich następujących obowiązków:

(i) przekazywanie organom nadzoru państw trzecich wszelkich informacji koniecznych do celów nadzoru,

(ii) zgłaszanie co najmniej raz w roku przypadków znacznej koncentracji ryzyka na poziomie grupy oraz istotnych transakcji wewnątrzgrupowych,

(iii) publikowanie co najmniej raz w roku sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej grupy równoważnego ze sprawozdaniem określonym w art. 51 dyrektywy 2009/138/WE;

l) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego wymaga, aby proponowane zmiany dotyczące zasad prowadzenia działalności grupy, zarządzania grupą lub proponowane zmiany dotyczące znacznych pakietów akcji grupy były zgodne z celem, którym jest zapewnienie prawidłowego i ostrożnego zarządzania tą grupą;

m) czy ocena sytuacji finansowej grupy opiera się na solidnych zasadach ekonomicznych i czy ocena wypłacalności opiera się na wycenie ekonomicznej wszystkich aktywów i zobowiązań;

n) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego przewiduje obowiązek posiadania przez grupę odpowiednich środków finansowych, który obejmuje wszystkie następujące wymogi:

(i) wymóg tworzenia przez tę grupę rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w celu pokrycia wszystkich swoich zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych wobec ubezpieczających oraz beneficjentów zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należących do grupy,

(ii) wymóg lokowania aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w najlepszym interesie wszystkich ubezpieczających i beneficjentów, z uwzględnieniem wszelkich ujawnionych celów prowadzonej polityki,

(iii) wymóg lokowania przez tę grupę jedynie w takie aktywa i instrumenty, których ryzyka może właściwie określić, mierzyć, monitorować, którymi może właściwie zarządzać, które może właściwie kontrolować i prowadzić sprawozdawczość w ich zakresie,

(iv) ustanowiony przez organy nadzoru państwa trzeciego wymóg spełniania przez grupę wymogów kapitałowych określonych na poziomie równoważnym poziomowi osiąganemu zgodnie z art. 101 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE, który zapewnia, że w przypadku znacznych strat ubezpieczający i beneficjenci posiadają odpowiednią ochronę oraz otrzymują w dalszym ciągu płatności w terminie ich wymagalności,

(v) wymóg utrzymywania przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji należące do grupy minimalnego poziomu kapitału, którego nieprzestrzeganie powoduje natychmiastową i ostateczną interwencję organu nadzoru,

(vi) obowiązek spełniania wymogu kapitałowego grupy za pomocą środków własnych, które mają dostateczną jakość i umożliwiają pokrycie znacznych strat, oraz wymóg, zgodnie z którym pozycje środków własnych uznane przez organy nadzoru za pozycje wysokiej jakości powinny pokrywać straty zarówno przy założeniu kontynuacji działalności, jak i w przypadku jej likwidacji;

o) czy wymogi kapitałowe w ramach systemu ostrożnościowego tego państwa trzeciego opierają się na ocenie ryzyka w celu uwzględnienia wszystkich mierzalnych ryzyk, a w przypadku gdy znaczne ryzyko nie jest mierzalne i nie może zostać uwzględnione w wymogach kapitałowych, czy ryzyko to jest uwzględniane poprzez inny mechanizm nadzoru;

p) czy system nadzoru ostrożnościowego tego państwa trzeciego zapewnia odpowiednio wczesną interwencję organów nadzoru państwa trzeciego w przypadku niespełnienia wymogu kapitałowego, o którym mowa w lit. n) ppkt (iv);

q) czy organy nadzoru państwa trzeciego ograniczają wykorzystanie pozycji środków własnych powiązanego zakładu ubezpieczeń lub powiązanego zakładu reasekuracji, jeżeli uznają, że pozycje te nie mogą zostać faktycznie udostępnione do celów pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, dla którego jest obliczana wypłacalność grupy;

r) czy obliczenia wypłacalności grupy w ramach systemu nadzoru ostrożnościowego państwa trzeciego prowadzą do wyniku co najmniej równoważnego z wynikiem osiągniętym w wyniku zastosowania jednej z metod obliczeniowych określonych w art. 230 i 233 dyrektywy 2009/138/WE lub połączenia tych metod oraz czy w ramach tych obliczeń zakazane jest jednoczesne stosowanie tych samych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności grupy oraz wewnątrzgrupowe tworzenie kapitału poprzez finansowanie wzajemne;

s) czy system ostrożnościowy tego państwa trzeciego przewiduje, że wszystkie osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla organów nadzoru tego państwa trzeciego, jak również biegli rewidenci i biegli działający w imieniu tych organów, są zobowiązani do zachowania tajemnicy służbowej i czy ten obowiązek tajemnicy służbowej obejmuje informacje otrzymane od wszystkich organów nadzoru;

t) czy system ostrożnościowy państwa trzeciego przewiduje, że — bez uszczerbku dla przypadków podlegających prawu karnemu — żadne poufne informacje uzyskane przez wszelkie osoby pracujące obecnie lub w przeszłości dla organów nadzoru tego państwa trzeciego nie zostają ujawnione żadnej osobie lub organowi, z wyjątkiem informacji w formie podsumowań lub w formie zagregowanej, uniemożliwiającej identyfikację poszczególnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;

u) czy system ostrożnościowy tego państwa trzeciego przewiduje, że w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji lub przymusowego postawienia go w stan likwidacji, poufne informacje, które nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w próbie ratowania tego zakładu, mogą zostać ujawnione podczas prowadzenia postępowania cywilnego lub w sprawach gospodarczych;

v) czy organy nadzoru państwa trzeciego, które otrzymały poufne informacje od innych organów nadzoru, mogą je wykorzystywać tylko w trakcie pełnienia swoich obowiązków i do następujących celów:

(i) w celu sprawdzenia, czy zostały spełnione warunki regulujące podejmowanie działalności, system zarządzania, publiczne ujawnianie informacji i ocenę wypłacalności,

(ii) w celu nałożenia sankcji,

(iii) w odwoławczym postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji wydanych przez organy nadzoru,

(iv) w postępowaniu sądowym dotyczącym systemu wypłacalności w tym państwie trzecim;

w) czy organy nadzoru państwa trzeciego są uprawnione do wymiany informacji otrzymanych od organów nadzoru, w ramach wykonywania funkcji nadzoru lub wykrywania i dochodzenia naruszeń prawa spółek, z innymi organami, podmiotami lub osobami, jeżeli te organy, podmioty podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej we właściwym państwie trzecim, i czy informacje te mogą być ujawnione wyłącznie za wyraźną zgodą organu nadzoru, od którego pochodzą, oraz — we właściwych przypadkach — czy może to nastąpić jedynie do celów, na które organ ten wyraził zgodę.