Artykuł 52

1. Szok dla ryzyka śmiertelności, o którym mowa w art. 77b ust. 1 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE, jest to bardziej niekorzystny pod względem wpływu na podstawowe środki własne scenariusz spośród dwóch następujących scenariuszy:

a) nagły i trwały wzrost o 15 % współczynników umieralności wykorzystywanych do obliczania najlepszego oszacowania;

b) nagły wzrost o 0,15 punktu procentowego współczynników umieralności (wyrażonych w procentach) wykorzystywanych do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w celu odzwierciedlenia umieralności w ciągu następnych 12 miesięcy.

2. Do celów ust. 1 wzrost współczynników umieralności ma zastosowanie jedynie wobec tych polis ubezpieczeniowych, w przypadku których wzrost współczynników umieralności prowadzi do zwiększenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, z uwzględnieniem wszystkich następujących założeń:

a) wiele polis ubezpieczeniowych dotyczących tego samego ubezpieczonego może być traktowanych tak, jakby stanowiły jedną polisę ubezpieczeniową;

b) jeżeli obliczenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych opierają się na grupach polis, o których mowa w art. 35, identyfikacja polis, w przypadku których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zostają zwiększone w związku ze wzrostem współczynników umieralności, może także opierać się na takich grupach polis, zamiast na pojedynczych polisach, o ile nie prowadziłoby to do uzyskania istotnie różnych wyników.

3. W odniesieniu do zobowiązań reasekuracyjnych identyfikacja polis, w przypadku których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zostają zwiększone w związku ze wzrostem współczynników umieralności, ma zastosowanie jedynie wobec bazowych polis ubezpieczeniowych i przeprowadza się ją zgodnie z ust. 2.