Artykuł 57

1. Nie naruszając przepisów art. 56 niniejszego rozporządzenia zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą obliczyć kwoty należne z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia) przed skorygowaniem tych kwot w celu uwzględnienia oczekiwanych strat wynikających z niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, jako różnicę między następującymi oszacowaniami:

a) najlepszym oszacowaniem obliczonym brutto, zgodnie z art. 77 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE;

b) najlepszym oszacowaniem po uwzględnieniu kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia) i bez korekty z tytułu oczekiwanych strat wynikających z niewykonania zobowiązania przez kontrahenta (najlepsze oszacowanie na udziale własnym bez korekty), obliczonym zgodnie z ust. 2.

2. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą korzystać z metod określania najlepszego oszacowania na udziale własnym bez korekty na podstawie najlepszego oszacowania brutto bez jawnej prognozy przepływów pieniężnych leżących u podstaw kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia). Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji obliczają najlepsze oszacowanie na udziale własnym bez korekty na poziomie jednorodnych grup ryzyka. Każda z tych jednorodnych grup ryzyka obejmuje nie więcej niż jedną umowę reasekuracji lub spółkę celową (podmiot specjalnego przeznaczenia), chyba że dane umowy reasekuracji lub spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia) zapewniają przeniesienie jednorodnych ryzyk.