Artykuł 56

1. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji stosują takie metody obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, które są proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk leżących u podstaw ich zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.

2. Przy określaniu, czy metoda obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych jest proporcjonalna, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji dokonują oceny obejmującej:

a) ocenę charakteru, skali i złożoności ryzyk leżących u podstaw ich zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych;

b) jakościową lub ilościową ocenę błędu w otrzymanych wynikach tą metodą wynikającego z jakichkolwiek rozbieżności pomiędzy:

(i) założeniami metody w odniesieniu do ryzyk;

(ii) wynikami oceny, o której mowa w lit. a).

3. Ocena, o której mowa w ust. 2 lit. a), obejmuje wszystkie ryzyka mające wpływ na kwotę, czas lub wartość wpływów i wypływów pieniężnych koniecznych do uregulowania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych w całym okresie ich trwania. Do celów obliczania marginesu ryzyka ocena obejmuje wszystkie ryzyka, o których mowa w art. 38 ust. 1 ppkt (i), w całym okresie trwania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Ocena ma ograniczać się do ryzyk, które są istotne dla danej części obliczeń rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, do których stosuje się daną metodę.

4. Metodę uznaje się za nieproporcjonalną do charakteru, skali i złożoności ryzyk, jeżeli błąd, o którym mowa w ust. 2 lit. b), prowadzi do błędnego przedstawienia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych lub ich składników, które mogłoby mieć wpływ na decyzję lub ocenę zamierzonego użytkownika informacji dotyczących wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, chyba że spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) nie jest dostępna żadna inna metoda obarczona mniejszym błędem, oraz nie jest prawdopodobne, aby stosowana metoda spowodowała niedoszacowanie kwoty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

b) metoda prowadzi do kwoty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji wyższej niż kwota, która wynikałaby z zastosowania metody proporcjonalnej, i metoda ta nie prowadzi do niedoszacowania ryzyka właściwego dla zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, do których jest stosowana.