Artykuł 62

1. Do celów oceny, o której mowa w art. 90 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE, organy nadzoru uwzględniają wszystkie następujące elementy:

a) skuteczność prawną i wykonalność warunków zobowiązania we wszystkich odpowiednich systemach prawnych;

b) ustalenia umowy, którą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zawarł lub zawrze z kontrahentami w celu zapewnienia środków;

c) akt założycielski, umowę spółki lub statut zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, stosownie do przypadku;

d) czy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiada wdrożone procesy służące powiadamianiu organów nadzoru o wszelkich przyszłych zmianach mogących skutkować zmniejszeniem zdolności do pokrycia strat w odniesieniu do danej pozycji uzupełniających środków własnych, w następujących elementach:

(i) strukturze lub ustaleniach umowy;

(ii) statusie danych kontrahentów;

(iii) możliwości uzyskania danej pozycji uzupełniających środków własnych.

2. Organy nadzoru oceniają również, czy została zachowana zgodność z art. 90 dyrektywy 2009/138/WE, biorąc pod uwagę szereg okoliczności, w których może nastąpić wezwanie do opłacenia danej pozycji w celu pokrycia strat.

3. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji występuje o zatwierdzenie metody określenia kwoty każdej pozycji uzupełniających środków własnych, organy nadzoru oceniają, czy wdrożone przez zakład procesy regularnej walidacji metody pozwalają na zapewnienie, by kwota uzyskana w rezultacie zastosowania tej metody odzwierciedlała bieżącą zdolność pozycji do pokrycia strat.

4. Oprócz wymogów określonych w ust. 1–3 organy nadzoru przeprowadzają również ocenę wniosku o zatwierdzenie uzupełniających środków własnych na podstawie kryteriów określonych w art. 63, 64 i 65.