Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG

Załącznik XVIII

W mocy

TECHNIKI INTEGRACJI CZĘŚCIOWYCH MODELI WEWNĘTRZNYCH

A.

Przepisy ogólne

(1) Do celów niniejszego załącznika zastosowanie mają następujące definicje:

(a) „jednostka częściowego modelu wewnętrznego” oznacza komponent częściowego modelu wewnętrznego, który jest obliczany oddzielnie i nie jest agregowany w ramach częściowego modelu wewnętrznego.

(2) Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje techniki integracji 1–5, jego kapitałowy wymóg wypłacalności stanowi sumę następujących pozycji:

(a) podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności określonego w sekcjach C–F;

(b) wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego określonego w art. 107 dyrektywy 2009/138/WE — o ile ten wymóg kapitałowy nie wchodzi w zakres częściowego modelu wewnętrznego — i obliczonego zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym, jeżeli ten wymóg kapitałowy wchodzi w zakres częściowego modelu wewnętrznego;

(c) korekty z tytułu zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat określonej w pkt 3, o ile ta korekta nie wchodzi w zakres częściowego modelu wewnętrznego, i obliczonej zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym, jeżeli ta korekta wchodzi w zakres częściowego modelu wewnętrznego.

(3) Jeżeli korekta z tytułu zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat nie wchodzi w zakres częściowego modelu wewnętrznego, oblicza się ją zgodnie z art. 205–207, ale z następującymi zmianami:

(a) podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności, o którym mowa w art. 206 ust. 1 i 2 oraz w art. 207 ust. 1, oblicza się zgodnie z sekcjami B–F;

(b) art. 206 ust. 2 lit. a)–d) ma zastosowanie wyłącznie do obliczeń według formuły standardowej;

(c) do celów art. 206 ust. 2 wymogi kapitałowe wykorzystywane do obliczenia podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności, które oblicza się zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym, uwzględniają efekt ograniczania ryzyka osiągnięty za pomocą przyszłych świadczeń uznaniowych z tytułu umów ubezpieczenia;

(d) wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego, o którym mowa w art. 207 ust. 1 lit. c), oblicza się zgodnie z pkt 2 lit. b).

B.

Technika integracji 1

Podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności jest równy sumie wymogów kapitałowych dla jednostek częściowego modelu wewnętrznego, wymogu kapitałowego wyznaczonego poprzez zastosowanie formuły standardowej do obliczenia podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności jedynie dla tych ryzyk, które nie wchodzą w zakres częściowego modelu wewnętrznego, oraz wymogu kapitałowego dla ryzyka z tytułu wartości niematerialnych i prawnych określonego w art. 203.

C.

Technika integracji 2

(1) Podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności jest równy:

gdzie:

(a) suma obejmuje wszystkie możliwe kombinacje (i,j) wykazu agregacji określonego w pkt 2;

(b) Corr(i,j)

oznacza parametr zależności, dla pozycji i oraz j wykazu agregacji;

(c) SCRi

oraz SCRj

oznaczają wymogi kapitałowe odpowiednio dla pozycji i oraz j wykazu agregacji;

(d) SCRint

oznacza wymóg kapitałowy dla ryzyka z tytułu wartości niematerialnych i prawnych określony w art. 203.

(2) Pozycje w wykazie agregacji spełniają następujące wymogi:

(a) obejmują wszystkie jednostki częściowego modelu wewnętrznego;

(b) obejmują wszystkie z następujących podmodułów formuły standardowej z wyjątkiem tych, które wchodzą w zakres częściowego modelu wewnętrznego:

(i) podmoduły modułu ryzyka aktuarialnego w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie określonego w art. 114 ust. 1;

(ii) podmoduły modułu ryzyka aktuarialnego w ubezpieczeniach na życie określonego w art. 105 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE;

(iii) podmoduły modułu ryzyka aktuarialnego w ubezpieczeniach zdrowotnych określonego w art. 151 ust. 1;

(iv) podmoduły modułu ryzyka rynkowego określonego w art. 105 ust. 5 dyrektywy 2009/138/WE;

(c) obejmują moduł formuły standardowej dotyczący ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, o ile nie wchodzi on w zakres częściowego modelu wewnętrznego.

Jeżeli jednak żaden z podmodułów modułu formuły standardowej nie wchodzi w zakres częściowego modelu wewnętrznego, wykaz agregacji obejmuje dany moduł zamiast jego podmodułów.

(3) Parametry zależności, o których mowa w pkt 1 lit. b), spełniają następujące wymagania:

(a) dla wszystkich pozycji i oraz j z wykazu agregacji parametr zależności Corr(i,j)

nie może być mniejszy niż – 1 i nie może przekraczać 1;

(b) dla wszystkich pozycji i oraz j z wykazu agregacji parametry zależności Corr(i,j)

oraz Corr(j,i)

są równe;

(c) dla wszystkich pozycji i z wykazu agregacji parametr zależności Corr(i,i)

wynosi 1;

(d) dla każdego przypisania liczb rzeczywistych pozycjom wykazu agregacji spełnione jest, co następuje:

gdzie:

(i) suma obejmuje wszystkie możliwe kombinacje (i,j) wykazu agregacji;

(ii) xi

oraz xj

oznaczają liczby przypisane pozycjom, odpowiednio, i oraz j wykazu agregacji;

(e) jeżeli pozycje i oraz j z wykazu agregacji stanowią moduły formuły standardowej, parametr zależności Corr(i,j)

jest równy parametrowi zależności formuły standardowej wykorzystywanej do agregacji tych dwóch modułów;

(f) jeżeli pozycje i oraz j z wykazu agregacji stanowią podmoduły tego samego modułu formuły standardowej, parametr zależności Corr(i,j)

jest równy parametrowi zależności formuły standardowej wykorzystywanej do agregacji tych dwóch podmodułów;

(g) dla wszystkich pozycji i oraz j z wykazu agregacji parametr zależności Corr(i,j)

nie może być mniejszy niż Corrmin

(i,j)

i nie może przekraczać Corrmax

(i,j)

, gdzie Corrmin

(i,j)

oraz Corrmax

(i,j)

stanowią odpowiednie dolne i górne ograniczenia wybrane przez zakład.

Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji dokonują wyboru parametrów zależności, o których mowa w pkt 1 lit. b), w taki sposób, by żaden inny zbiór parametrów zależności spełniający wymagania określone w lit. a)–g) nie prowadził do wyższego kapitałowego wymogu wypłacalności, obliczonego zgodnie z pkt 1.

D.

Technika integracji 3

(1) Podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności jest równy:

gdzie:

(a) SS

oznacza wymóg kapitałowy wyznaczony poprzez zastosowanie formuły standardowej do obliczenia podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności jedynie dla ryzyk niepokrytych częściowym modelem wewnętrznym;

(b) ω

1 oznacza pierwszy implikowany parametr zależności określony w pkt 2;

(c) Pc

oznacza wymóg kapitałowy odzwierciedlający ryzyka, które są objęte zakresem zarówno formuły standardowej, jak i częściowego modelu wewnętrznego, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(d) ω

2 oznacza drugi implikowany parametr zależności określony w pkt 3;

(e) Ps

oznacza wymóg kapitałowy odzwierciedlający ryzyka, które są objęte zakresem częściowego modelu wewnętrznego, ale nie są objęte zakresem formuły standardowej, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(f) P oznacza wymóg kapitałowy odzwierciedlający ryzyka, które są objęte zakresem częściowego modelu wewnętrznego, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(g) SCRint

oznacza wymóg kapitałowy dla ryzyka z tytułu wartości niematerialnych i prawnych określony w art. 203.

(2) Pierwszy implikowany parametr zależności oblicza się następująco:

gdzie:

(a) S oznacza wymóg kapitałowy obliczony w ten sam sposób jak podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności za pomocą formuły standardowej, ale gdzie wymogi kapitałowe dla modułów lub podmodułów są zastąpione przez wymogi kapitałowe dla tych modułów lub podmodułów obliczone, tam gdzie to możliwe, zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(b) SC

oznacza wymóg kapitałowy wyznaczony poprzez zastosowanie formuły standardowej do obliczenia podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności jedynie dla tych ryzyk, które są objęte zakresem formuły standardowej i częściowego modelu wewnętrznego, ale gdzie wymogi kapitałowe dla modułów i podmodułów są zastąpione przez wymogi kapitałowe dla tych modułów lub podmodułów obliczone zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(c) SS

jest zdefiniowany w pkt 1 lit. a);

(d) d

1 jest równe 1, jeżeli SS

lub SC

jest równe zero, oraz jest równe zero, jeżeli SS

i SC

są różne od zera.

(3) Drugi implikowany parametr zależności oblicza się następująco:

gdzie ω

1 jest zdefiniowany w pkt 2, a ω

3 oznacza trzeci implikowany parametr zależności określony w pkt 4.

(4) Trzeci implikowany parametr zależności oblicza się następująco:

gdzie:

(a) P, Ps

i Pc

są zdefiniowane w pkt 1;

(b) d

2 jest równe 1, jeżeli Ps

lub Pc

jest równe zero, oraz jest równe zero, jeżeli Ps

i Pc

są różne od zera.

E.

Technika integracji 4

(1) Podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności jest równy:

gdzie:

(a) P oznacza wymóg kapitałowy odzwierciedlający ryzyka, które są objęte zakresem częściowego modelu wewnętrznego, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(b) SS

oznacza wymóg kapitałowy wyznaczony poprzez zastosowanie formuły standardowej do obliczenia podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności jedynie dla ryzyk niepokrytych częściowym modelem wewnętrznym;

(c) k oznacza liczbę modułów formuły standardowej, które wchodzą w zakres częściowego modelu wewnętrznego;

(d) n oznacza liczbę modułów formuły standardowej;

(e) l oznacza liczbę modułów formuły standardowej, w przypadku których wymóg kapitałowy można obliczyć zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(f) Corr(i,j)

oznacza parametr zależności formuły standardowej przeznaczony do agregacji modułów i oraz j;

(g) Pi

oznacza wymóg kapitałowy dla modułu i formuły standardowej, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(h) Si

oraz Sj

oznaczają wymogi kapitałowe dla modułów, odpowiednio, i oraz j formuły standardowej, które oblicza się w następujący sposób:

(i) moduł oblicza się zgodnie z formułą standardową, pod warunkiem że moduł nie składa się z podmodułów;

(ii) jeżeli moduł składa się z podmodułów, moduł oblicza się zgodnie z pkt 2.

(i) SCRint

oznacza wymóg kapitałowy dla ryzyka z tytułu wartości niematerialnych i prawnych określony w art. 203.

(2) W przypadku wszystkich modułów formuły standardowej, o których mowa w pkt 1 lit. h) ppkt (ii), wymóg kapitałowy danego modułu oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w pkt 1, stosując następujące oznaczenia:

(a) P oznacza wymóg kapitałowy odzwierciedlający ryzyka podmodułów danego modułu, które są objęte zakresem częściowego modelu wewnętrznego, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(b) SS

oznacza wymóg kapitałowy wyznaczony poprzez zastosowanie danego modułu jedynie dla ryzyk niepokrytych częściowym modelem wewnętrznym;

(c) k oznacza liczbę podmodułów danego modułu, które wchodzą w zakres częściowego modelu wewnętrznego;

(d) n oznacza liczbę podmodułów danego modułu;

(e) l oznacza liczbę wszystkich podmodułów danego modułu, w przypadku których wymóg kapitałowy można obliczyć zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(f) Corr(i,j)

oznacza parametr zależności formuły standardowej przeznaczony do agregacji podmodułów i oraz j danego modułu;

(g) Pi

oznacza wymóg kapitałowy dla podmodułu i danego modułu, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(h) Si

oraz Sj

oznaczają wymogi kapitałowe dla podmodułów, odpowiednio, i oraz j danego modułu, które oblicza się w następujący sposób:

(i) podmoduł oblicza się zgodnie z formułą standardową, pod warunkiem że podmoduł nie składa się z innych podmodułów;

(ii) jeżeli podmoduł składa się z innych podmodułów, podmoduł oblicza się zgodnie z pkt 3.

(i) SCRint

przyjmuje się jako zero.

(3) W przypadku wszystkich podmodułów formuły standardowej, o których mowa w pkt 2 lit. h) ppkt (ii), wymóg kapitałowy danego podmodułu oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w pkt 1, stosując następujące oznaczenia:

(a) P oznacza wymóg kapitałowy odzwierciedlający ryzyka podmodułów danego podmodułu, które są objęte zakresem częściowego modelu wewnętrznego, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(b) SS

oznacza wymóg kapitałowy wyznaczony poprzez zastosowanie danego podmodułu jedynie w dla ryzyk niepokrytych częściowym modelem wewnętrznym;

(c) k oznacza liczbę podmodułów danego podmodułu, które wchodzą w zakres częściowego modelu wewnętrznego;

(d) n oznacza liczbę podmodułów danego podmodułu;

(e) l oznacza liczbę podmodułów danego podmodułu, w przypadku których wymóg kapitałowy można obliczyć zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(f) Corr(i,j)

oznacza parametr zależności formuły standardowej przeznaczony do agregacji podmodułów i oraz j danego podmodułu;

(g) Pi

oznacza wymóg kapitałowy dla podmodułu i danego podmodułu, obliczony zgodnie z częściowym modelem wewnętrznym;

(h) Si

oraz Sj

oznaczają wymogi kapitałowe dla podmodułów, odpowiednio, i oraz j danego podmodułu, które oblicza się w następujący sposób:

(i) podmoduł oblicza się zgodnie z formułą standardową, pod warunkiem że podmoduł nie składa się z innych podmodułów;

(ii) jeżeli podmoduł składa się z innych podmodułów, podmoduł oblicza się zgodnie z niniejszym punktem.

(i) SCRint

przyjmuje się jako zero.

F.

Technika integracji 5

(1) Podstawowy kapitałowy wymóg wypłacalności jest równy:

gdzie:

(a) P, SS

, k, n, Corr(i,j)

oraz SCRint

są zdefiniowane w sekcji E pkt 1;

(b) Si

oraz Sj

oznaczają wymogi kapitałowe dla modułów, odpowiednio, i oraz j formuły standardowej, które oblicza się w następujący sposób:

(i) moduł oblicza się zgodnie z formułą standardową, pod warunkiem że moduł nie składa się z podmodułów;

(ii) jeżeli moduł składa się z podmodułów, moduł oblicza się zgodnie z pkt 2.

(2) W przypadku wszystkich modułów formuły standardowej, o których mowa w pkt 1 lit. b) ppkt (ii), wymóg kapitałowy danego modułu oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w pkt 1, stosując następujące oznaczenia:

(a) P, SS

, k, n, Corr(i,j)

oraz SCRint

są zdefiniowane w sekcji E pkt 2;

(b) Si

oraz Sj

oznaczają wymogi kapitałowe dla podmodułów, odpowiednio, i oraz j danego modułu, które oblicza się w następujący sposób:

(i) podmoduł oblicza się zgodnie z formułą standardową, pod warunkiem że podmoduł nie składa się z innych podmodułów;

(ii) jeżeli podmoduł składa się z innych podmodułów, podmoduł oblicza się zgodnie z pkt 3.

(3) W przypadku wszystkich modułów formuły standardowej, o których mowa w pkt 2 lit. b) ppkt (ii), wymóg kapitałowy danego modułu oblicza się zgodnie ze wzorem określonym w pkt 1, stosując następujące oznaczenia:

(a) P, SS

, k, n, Corr(i,j)

oraz SCRint

są zdefiniowane w sekcji E pkt 3;

(b) Si

oraz Sj

oznaczają wymogi kapitałowe dla podmodułów, odpowiednio, i oraz j danego modułu, które oblicza się w następujący sposób:

(i) podmoduł oblicza się zgodnie z formułą standardową, pod warunkiem że podmoduł nie składa się z innych podmodułów;

(ii) jeżeli podmoduł składa się z innych podmodułów, podmoduł oblicza się zgodnie z niniejszym punktem.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.