Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział 2 — Wypływy płynności
Artykuł 23
W mocyDodatkowe wypływy płynności w odniesieniu do innych produktów i usług
1. Instytucje kredytowe regularnie oceniają prawdopodobieństwo i potencjalną wielkość wypływów płynności w ciągu 30 dni kalendarzowych w odniesieniu do produktów lub usług, których nie objęto art. 27–31a, i które te instytucje oferują lub sponsorują lub które potencjalni nabywcy mogliby uznać za związane z nimi. Te produkty lub usługi obejmują między innymi:
a) inne zobowiązania pozabilansowe i zobowiązania warunkowe w zakresie finansowania, w tym z tytułu warunkowych instrumentów finansowania;
b) niewykorzystane kredyty i zaliczki udzielone kontrahentom hurtowym;
c) kredyty hipoteczne, które zostały udzielone, lecz nie zostały jeszcze uruchomione;
d) karty kredytowe;
e) salda debetowe;
f) zaplanowane wypływy związane z odnowieniem istniejących kredytów detalicznych lub hurtowych lub z przedłużeniem nowych kredytów detalicznych lub hurtowych;
g) zobowiązania z tytułu instrumentów pochodnych innych niż umowy wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i kredytowe instrumenty pochodne;
h) produkty związane z pozabilansowym finansowaniem handlu.
2. Wypływy, o których mowa w ust. 1, ocenia się przy założeniu scenariusza łączącego idiosynkratyczne warunki skrajne i warunki skrajne obejmujące cały rynek zgodnie z art. 5. W ramach tej oceny instytucje kredytowe uwzględniają w szczególności poważne szkody dla reputacji, jakie mogłoby spowodować niedostarczenie wsparcia płynności dla takich produktów lub usług. Nie rzadziej niż raz do roku instytucje kredytowe zgłaszają właściwym organom te produkty i usługi, w przypadku których prawdopodobieństwo i potencjalna wielkość wypływów płynności, o których mowa w ust. 1, są istotne, a właściwe organy określają wypływy, które należy im przypisać.
Właściwe organy mogą stosować wskaźnik wypływów wynoszący do 5 % w odniesieniu do produktów związanych z pozabilansowym finansowaniem handlu, o których mowa w art. 429 i w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
3. Właściwe organy co najmniej raz w roku zgłaszają EUNB rodzaje produktów lub usług, w odniesieniu do których określiły wypływy na podstawie sprawozdań przedstawionych przez instytucje kredytowe i umieszczają w takim sprawozdaniu objaśnienie zastosowanej metody określania wypływów.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.