Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy określające:

a) metodykę obliczania i dostosowywania do profilu ryzyka instytucji składek wnoszonych przez instytucje na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) obowiązki instytucji w zakresie przekazywania informacji do celów obliczania składek i w zakresie wnoszenia składek na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

c) środki umożliwiające weryfikację przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, czy składki zostały prawidłowo wniesione.

Artykuł 2

Zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do instytucji, o których mowa w art. 103 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, zdefiniowanych w jej art. 2 ust. 1 pkt 23. Rozporządzenie ma również zastosowanie do organu centralnego i instytucji powiązanych z nim na zasadzie skonsolidowanej, jeżeli instytucje powiązane są całkowicie lub częściowo zwolnione z wymogów ostrożnościowych zawartych w prawie krajowym zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2. Wszelkie odniesienia do grupy powinny obejmować organ centralny i wszystkie instytucje kredytowe trwale powiązane z tym organem centralnym, o których mowa w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz ich jednostki zależne.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE (

1

) oraz w dyrektywie 2014/59/UE. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się ponadto następujące definicje:

1) „instytucje” oznaczają instytucje kredytowe zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/59/UE lub firmy inwestycyjne zdefiniowane w pkt 2 niniejszego artykułu, jak również organ centralny i wszystkie instytucje kredytowe trwale powiązane z tym organem centralnym, o których mowa w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jako całość na zasadzie skonsolidowanej, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 2 ust. 1;

2) „firmy inwestycyjne” oznaczają firmy inwestycyjne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2014/59/UE, z wyjątkiem firm inwestycyjnych, które spełniają przynajmniej jeden z następujących warunków:

a) zawierają transakcje na własny rachunek wyłącznie w celu wykonania lub wywiązania się ze zlecenia klienta lub w celu uzyskania dostępu do systemu rozliczeń i rozrachunku lub uznanej giełdy, działając w roli agenta lub wykonując zlecenie klienta;

b) spełniają wszystkie następujące warunki:

(i) nie przechowują środków pieniężnych ani papierów wartościowych klienta;

(ii) zawierają transakcje jedynie na własny rachunek;

(iii) nie mają zewnętrznych klientów;

(iv) ich transakcje są wykonywane i rozliczane na odpowiedzialność instytucji rozliczeniowej, a także są przez taką instytucję gwarantowane;

3) „roczny poziom docelowy” oznacza łączną kwotę rocznych składek określonych dla każdego okresu składkowego przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w celu osiągnięcia poziomu docelowego, o którym mowa w art. 102 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE;

4) „mechanizm finansowania” oznacza mechanizm służący zapewnieniu skutecznego stosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz skutecznego wykonywania uprawnień w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 100 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

5) „roczna składka” oznacza kwotę, o której mowa w art. 103 dyrektywy 2014/59/UE, pobieraną w okresie składkowym przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na rzecz krajowego mechanizmu finansowania od każdej z instytucji, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia;

6) „okres składkowy” oznacza rok kalendarzowy;

7) „organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza organ, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/59/UE, lub inny odpowiedni organ wyznaczony przez państwo członkowskie do celów art. 100 ust. 2 i 6 dyrektywy 2014/59/UE;

8) „właściwy organ” oznacza właściwy organ zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub właściwy organ zdefiniowany w art. 3 ust. 1 pkt 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (

2

);

9) „systemy gwarancji depozytów” oznaczają systemy, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a), b) i c) dyrektywy 2014/49/UE;

10) „depozyty gwarantowane” oznaczają depozyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy 2014/49/UE, z wyjątkiem gwarantowanych tymczasowo wyższych depozytów zgodnie z art. 6 ust. 2 tej dyrektywy;

11) „zobowiązania ogółem” oznaczają należności ogółem określone w sekcji 3 dyrektywy Rady 86/635/EWG (

3

) lub zdefiniowane zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (

4

);

12) „aktywa ogółem” oznaczają sumę aktywów określoną w sekcji 3 dyrektywy 86/635/EWG lub zdefiniowaną zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1606/2002;

13) „łączna ekspozycja na ryzyko” oznacza łączną kwotę ekspozycji na ryzyko zdefiniowaną w art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

14) „współczynnik kapitału podstawowego Tier I” oznacza współczynnik, o którym mowa w art. 92 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

16) „fundusze własne” oznaczają fundusze własne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

17) „zobowiązania kwalifikowalne” oznaczają zobowiązania kwalifikowalne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 71a dyrektywy 2014/59/UE;

18) „wskaźnik dźwigni” oznacza wskaźnik dźwigni zdefiniowany w art. 429 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

19) „wskaźnik pokrycia wypływów netto” oznacza wskaźnik pokrycia wypływów netto zdefiniowany w art. 412 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i szczegółowo określony w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/61 (

5

);

20) „wskaźnik stabilnego finansowania netto” oznacza wskaźnik stabilnego finansowania netto zgłaszany zgodnie z art. 415 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

21) „kontrahent centralny” oznacza osobę prawną zdefiniowaną w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

22) „instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

23) „centralny depozyt papierów wartościowych” oznacza osobę prawną zdefiniowaną w art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 54 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 (

6

);

24) „rozrachunek” oznacza zamknięcie transakcji na papierach wartościowych zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

25) „rozliczenie” oznacza proces ustalania pozycji zdefiniowany w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

26) „infrastruktura rynku finansowego” oznacza, do celów niniejszego rozporządzenia, kontrahenta centralnego, o którym mowa w pkt 21 niniejszego artykułu, lub centralny depozyt papierów wartościowych, o którym mowa w pkt 23 niniejszego artykułu, którzy posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności jako instytucja zgodnie z art. 8 dyrektywy 2013/36/UE;

27) „bank rozwoju” oznacza każde przedsiębiorstwo lub jednostkę utworzoną lub utworzone przez rząd centralny lub samorząd regionalny państwa członkowskiego, które to przedsiębiorstwo lub która to jednostka udziela kredytów preferencyjnych w sposób niekonkurencyjny i nienastawiony na zysk, aby promować cele polityki publicznej tego rządu lub samorządu, pod warunkiem że ten rząd lub samorząd jest zobowiązany do ochrony gospodarczych podstaw tego przedsiębiorstwa lub tej jednostki i utrzymywania ich rentowności przez cały okres ich funkcjonowania, lub że przynajmniej 90 % ich finansowania pierwotnego lub 90 % udzielanych przez nie kredytów preferencyjnych jest bezpośrednio lub pośrednio gwarantowanych przez tenże rząd centralny lub samorząd regionalny;

28) „kredyt preferencyjny” oznacza kredyt udzielony przez bank rozwoju lub bank pośredniczący na zasadach niekonkurencyjnych i w sposób nienastawiony na zysk w celu wspierania celów polityki publicznej rządu centralnego lub samorządu regionalnego danego państwa członkowskiego;

29) „instytucja pośrednicząca” oznacza instytucję kredytową, która pośredniczy w udzielaniu kredytów preferencyjnych, pod warunkiem że nie udziela ich klientom końcowym;

30) „zobowiązania z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne” oznaczają indywidualne zobowiązania z tytułu kontraktu na instrumenty pochodne lub, w stosownych przypadkach, zobowiązania z tytułu pakietu kompensowania obejmującego kontrakty na instrumenty pochodne wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 4

Ustalanie wysokości rocznych składek

1. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalają wysokość rocznych składek wnoszonych przez poszczególne instytucje proporcjonalnie do ich profilu ryzyka, w oparciu o informacje przekazane przez te instytucje zgodnie z art. 14 i przy zastosowaniu metodyki określonej w niniejszej sekcji.

2. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustala wysokość rocznej składki, o której mowa w ust. 1, na podstawie rocznego poziomu docelowego mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, z uwzględnieniem poziomu docelowego, który powinien zostać osiągnięty do dnia 31 grudnia 2024 r. zgodnie z art. 102 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE oraz na podstawie obliczanej kwartalnie średniej kwoty gwarantowanych depozytów w roku poprzednim dla wszystkich instytucji, które posiadają zezwolenie na prowadzenie działalności w danym państwie członkowskim.

Artykuł 5

Korekta podstawowej składki rocznej o ryzyko

1. Składki, o których mowa w art. 103 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, oblicza się poprzez wyłączenie następujących zobowiązań:

a) zobowiązań wewnątrzgrupowych z tytułu transakcji zawartych przez daną instytucję z instytucją, która należy do tej samej grupy, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i) każda z tych instytucji ma siedzibę w Unii;

(ii) każda z tych instytucji jest objęta tym samym nadzorem skonsolidowanym zgodnie z art. 6–17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sposób pełny i podlega odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka;

(iii) nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody praktyczne lub prawne w odniesieniu do szybkiej spłaty zobowiązań w terminie ich wymagalności;

b) zobowiązań zaciągniętych przez instytucję należącą do instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2014/59/UE, i posiadającą pozwolenie właściwego organu na stosowanie art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w drodze umowy zawartej z inną instytucją, która jest członkiem tego samego instytucjonalnego systemu ochrony;

c) w przypadku kontrahenta centralnego z siedzibą w państwie członkowskim, który skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, zobowiązań wynikających z działań rozliczeniowych zdefiniowanych w art. 2 pkt 3 tego rozporządzenia, w tym wynikających z wszelkich środków podejmowanych przez kontrahenta centralnego, aby spełnić wymogi dotyczące depozytów zabezpieczających, ustanowić fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania oraz utrzymać wystarczające prefinansowane zasoby finansowe na pokrycie ewentualnych strat w ramach kaskadowego pokrywania strat zgodnie z tym rozporządzeniem, a także aby inwestować swoje zasoby finansowe zgodnie z art. 47 tego rozporządzenia;

d) w przypadku centralnego depozytu papierów wartościowych, zobowiązań związanych z działalnością centralnego depozytu papierów wartościowych, w tym zobowiązań wobec uczestników lub usługodawców centralnego depozytu papierów wartościowych o terminie wymagalności krótszym niż siedem dni, wynikających z działalności, na której prowadzenie uzyskał on zezwolenie dotyczące świadczenia pomocniczych usług bankowych zgodnie z tytułem IV rozporządzenia (UE) nr 909/2014, lecz z wyłączeniem wszystkich innych zobowiązań wynikających z takiej działalności bankowej;

e) w przypadku firm inwestycyjnych, zobowiązań wynikających z tytułu posiadania aktywów lub środków pieniężnych należących do klientów, w tym aktywów lub środków pieniężnych należących do klientów utrzymywanych w imieniu UCITS, jak określono w art. 1 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (

7

), lub w imieniu alternatywnych funduszy inwestycyjnych, jak określono w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (

8

), pod warunkiem że taki klient podlega ochronie na mocy mającego zastosowanie prawa upadłościowego;

f) w przypadku instytucji prowadzących działalność polegającą na udzielaniu kredytów preferencyjnych, zobowiązań instytucji pośredniczącej wobec instytucji inicjującej lub innego banku rozwoju lub innej instytucji pośredniczącej oraz zobowiązań banku rozwoju wobec stron zapewniających jego finansowanie w zakresie, w jakim kwota tych zobowiązań odpowiada kredytom preferencyjnymi tej instytucji.

2. Przy każdej indywidualnej transakcji zobowiązania, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), są równomiernie odliczane od kwoty zobowiązań ogółem instytucji będących stronami transakcji lub umów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b).

3. Do celów niniejszej sekcji obliczaną kwartalnie średnią roczną kwotę zobowiązań, o których mowa w ust. 1, z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym pozycji pozabilansowych, ustala się zgodnie z art. 5a–5e niniejszego rozporządzenia.

Wartość przypisana zobowiązaniom z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne nie może być jednak mniejsza niż 75 % wartości tych samych zobowiązań wynikającej ze stosowania przepisów dotyczących rachunkowości mających zastosowanie do danej instytucji do celów sprawozdawczości finansowej.

Jeżeli w ramach krajowych standardów rachunkowości mających zastosowanie do instytucji brak jest księgowej miary ekspozycji dla niektórych instrumentów pochodnych, ponieważ te instrumenty pochodne stanowią pozycje pozabilansowe, instytucja zgłasza organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sumę wartości godziwych tych instrumentów pochodnych, jeżeli suma ta ma wartość ujemną, jako koszt odtworzenia oraz dodaje te instrumenty pochodne do swoich wartości księgowych pozycji bilansowych.

4. Do celów niniejszej sekcji zobowiązania ogółem, o których mowa w ust. 1, nie uwzględniają wartości księgowej zobowiązań z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne, uwzględniają natomiast odpowiednią wartość określoną zgodnie z ust. 3.

5. W celu sprawdzenia czy wszystkie warunki i wymagania, o których mowa w ust. 1–4, zostały spełnione, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji opiera się na odpowiednich ocenach dokonanych przez właściwe organy, które są udostępniane zgodnie z art. 90 dyrektywy 2014/59/UE.

Artykuł 5a

Wartość ekspozycji z tytułu instrumentów pochodnych

1. Instytucje określają wartość ekspozycji z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym stanowiących pozycje pozabilansowe, zgodnie z metodą wyceny według wartości rynkowej określoną w art. 5b.

Przy określaniu wartości ekspozycji instytucje mogą uwzględnić skutki umów nowacji i innych umów o kompensowaniu zobowiązań zgodnie z art. 5d. Kompensowanie międzyproduktowe nie ma zastosowania. Instytucje mogą jednak dokonywać kompensacji w ramach dowolnej pojedynczej kategorii produktu, o której mowa w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli są związane umową o kompensowaniu międzyproduktowym.

2. Jeżeli w wyniku wniesienia zabezpieczenia związanego z kontraktami na instrumenty pochodne zmniejsza się kwota zobowiązań w ramach mających zastosowanie standardów rachunkowości, instytucje dokonują odwrócenia tego zmniejszenia.

3. Do celów ust. 1 instytucje mogą odliczyć zmienny depozyt zabezpieczający wniesiony w środkach pieniężnych na rzecz kontrahenta od części bieżącego kosztu odtworzenia wartości ekspozycji, jeżeli w ramach mających zastosowanie standardów rachunkowości nie uznano już zmiennego depozytu zabezpieczającego jako zmniejszenia wartości ekspozycji oraz jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) w przypadku transakcji, których nie rozlicza się za pośrednictwem kwalifikującego się kontrahenta centralnego zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 88 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, nie wydziela się środków pieniężnych przekazanych kontrahentowi będącemu odbiorcą;

b) zmienny depozyt zabezpieczający oblicza się i wymienia codziennie na podstawie wyceny pozycji w instrumentach pochodnych według wartości rynkowej;

c) zmienny depozyt zabezpieczający wniesiony w środkach pieniężnych jest wyrażony w tej samej walucie co waluta rozliczenia kontraktu na instrument pochodny;

d) wymieniony zmienny depozyt zabezpieczający stanowi pełną kwotę, która byłaby konieczna do pełnego zamknięcia ekspozycji z tytułu instrumentu pochodnego według wartości rynkowej, z zastrzeżeniem progu i minimalnych kwot transferu mających zastosowanie do instytucji;

e) kontrakt na instrument pochodny i zmienny depozyt zabezpieczający między instytucją a kontrahentem tego kontraktu objęte są jedną umową o kompensowaniu zobowiązań, którą instytucja może traktować jako ograniczającą ryzyko zgodnie z art. 5d.

Do celów akapitu pierwszego lit. c), jeżeli kontrakt na instrument pochodny podlega kwalifikującej się umowie ramowej o kompensowaniu zobowiązań, waluta rozliczenia oznacza dowolną walutę rozliczenia określoną w kontrakcie na instrument pochodny lub obowiązującej kwalifikującej się umowie ramowej o kompensowaniu zobowiązań.

Jeżeli w ramach mających zastosowanie standardów rachunkowości instytucja uznaje zmienny depozyt zabezpieczający otrzymany w środkach pieniężnych od kontrahenta za należne zobowiązanie, może ona wykluczyć to zobowiązanie z miary ekspozycji, jeżeli spełnione są warunki określone w akapicie pierwszym lit. a)–e).

4. Do celów ust. 3 zastosowanie mają następujące warunki:

a) odliczenie wniesionego zmiennego depozytu zabezpieczającego ogranicza się do części ujemnego bieżącego kosztu odtworzenia wartości ekspozycji;

b) instytucja nie korzysta ze zmiennego depozytu zabezpieczającego wniesionego w środkach pieniężnych w celu zmniejszenia kwoty potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej, w tym do celów art. 5e ust. 1 lit. b) pkt (ii).

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 instytucje mogą stosować uproszczoną metodę ekspozycji określoną w art. 5c do określenia wartości ekspozycji z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne wymienionych w pkt 1 i 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że wielkość prowadzonej przez nie działalności bilansowej i pozabilansowej dotyczącej instrumentów pochodnych spełnia warunki określone w art. 273a ust. 2 tego rozporządzenia.

Instytucje, które stosują tę uproszczoną metodę ekspozycji, nie zmniejszają miary ekspozycji o kwotę zmiennego depozytu zabezpieczającego otrzymanego w środkach pieniężnych.

Artykuł 5b

Metoda wyceny według wartości rynkowej

1. Bieżący koszt odtworzenia zobowiązań z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne na poziomie pakietu kompensowania stanowi wartość bezwzględna wartości rynkowej netto tych kontraktów w ramach kompensowania, przed odliczeniem jakiegokolwiek posiadanego lub wniesionego zabezpieczenia, jeżeli dodatnie i ujemne wartości rynkowe są kompensowane przy obliczaniu wartości rynkowej netto. W tym celu instytucje traktują poszczególne transakcje na instrumentach pochodnych jako odrębny pakiet kompensowania.

2. W celu określenia potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej instytucje mnożą, stosownie do przypadku, kwoty referencyjne lub wartości bazowe przez wartości procentowe określone w tabeli 1, postępując zgodnie z następującymi zasadami:

a) kontrakty na instrumenty pochodne, które nie należą do żadnej z pięciu kategorii określonych w tabeli 1, traktuje się jako kontrakty dotyczące towarów innych niż metale szlachetne;

b) w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne z wielokrotną wymianą kwoty głównej wartości procentowe mnoży się przez liczbę płatności pozostałych do realizacji zgodnie z kontraktem;

c) w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne, które są tak skonstruowane, aby rozliczyć należność z tytułu ekspozycji po określonych terminach płatności, oraz których warunki zostają przeformułowane w taki sposób, że wartość rynkowa kontraktu na instrument pochodny jest w tych określonych terminach równa zeru, rezydualny termin zapadalności jest równy okresowi pozostającemu do najbliższego terminu przeformułowania warunków kontraktu; w przypadku kontraktów na stopę procentową, które spełniają powyższe kryteria i których rezydualny termin zapadalności wynosi więcej niż jeden rok, wartość procentowa nie może być mniejsza niż 0,5 %.

Tabela 1

Rezydualny termin zapadalności

Kontrakty na stopę procentową

Kontrakty walutowe i kontrakty na złoto

Kontrakty dotyczące instrumentów kapitałowych

Kontrakty dotyczące metali szlachetnych innych niż złoto

Kontrakty dotyczące towarów innych niż metale szlachetne

1 rok lub mniej

0 %

1 %

6 %

7 %

10 %

Więcej niż 1 rok, ale nie więcej niż 5 lat

0,5 %

5 %

8 %

7 %

12 %

Więcej niż 5 lat

1,5 %

7,5 %

10 %

8 %

15 %

3. Wartość ekspozycji jest sumą bieżącego kosztu odtworzenia i potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej.

Artykuł 5c

Uproszczona metoda ekspozycji

1. W ramach uproszczonej metody ekspozycji instytucje określają wartość ekspozycji w drodze pomnożenia kwoty referencyjnej każdego instrumentu przez wartości procentowe określone w tabeli 2.

Tabela 2

Pierwotny termin zapadalności

Kontrakty na stopę procentową

Kontrakty walutowe i kontrakty na złoto

1 rok lub mniej

0,5 %

2 %

Więcej niż 1 rok, ale nie więcej niż 2 lata

1 %

5 %

Dodatkowo za każdy kolejny rok

1 %

3 %

2. Instytucje mogą, przy obliczaniu wartości ekspozycji z tytułu kontraktów na stopę procentową, zastosować pierwotny albo rezydualny termin zapadalności.

Artykuł 5d

Uznawanie kompensowania umownego za ograniczające ryzyko

Instytucje mogą traktować jako ograniczające ryzyko zgodnie z art. 5e wyłącznie następujące rodzaje umów o kompensowaniu zobowiązań, jeżeli dana umowa o kompensowaniu zobowiązań została uznana przez właściwe organy zgodnie z art. 296 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz jeżeli instytucja spełnia wymogi określone w art. 297 tego rozporządzenia:

a) dwustronne umowy nowacji zawarte między instytucją a jej kontrahentem, zgodnie z którymi wzajemne należności i zobowiązania stron zostają automatycznie połączone w taki sposób, że każdorazowo przy dokonywaniu nowacji określona zostaje pojedyncza kwota netto, w związku z czym powstaje nowa, pojedyncza umowa, która jest wiążąca dla stron i która zastępuje wszystkie poprzednie umowy i wszystkie zobowiązania między stronami na mocy tych umów;

b) inne umowy dwustronne zawarte między instytucją a jej kontrahentem.

Artykuł 5e

Skutki uznawania kompensowania za ograniczające ryzyko

1. Instytucje traktują umowy o kompensowaniu zobowiązań w następujący sposób:

a) w przypadku umów nowacji instytucje mogą ważyć pojedyncze kwoty netto określone w tych umowach zamiast odpowiednich kwot brutto.

W zastosowaniu art. 5b instytucje mogą uwzględnić umowę nowacji przy ustalaniu:

— bieżącego kosztu odtworzenia, o którym mowa w art. 5b ust. 1;

— referencyjnych kwot głównych lub wartości bazowych, o których mowa w art. 5b ust. 2.

Stosując uproszczoną metodę ekspozycji, przy określaniu kwoty referencyjnej, o której mowa w art. 5c ust. 1, instytucje mogą uwzględnić umowę nowacji do celów obliczenia referencyjnej kwoty głównej. W takich przypadkach instytucje stosują wartości procentowe określone w tabeli 2;

b) w przypadku innych umów o kompensowaniu zobowiązań instytucje stosują art. 5b w następujący sposób:

(i) bieżący koszt odtworzenia, o którym mowa w art. 5b ust. 1, w przypadku kontraktów objętych umową o kompensowaniu zobowiązań określa się przez uwzględnienie faktycznego, hipotetycznego kosztu odtworzenia netto wynikającego z umowy; w przypadku gdy kompensowanie prowadzi do powstania należności netto dla instytucji obliczającej koszt odtworzenia netto, bieżący koszt odtworzenia ustala się jako

»

0

«

;

(ii) wartość potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej, o której mowa w art. 5b ust. 2, z tytułu wszystkich kontraktów objętych umową o kompensowaniu zobowiązań obniża się według następującego wzoru:

PCEred = 0,4 • PCEgross + 0,6 • NGR • PCEgross,

gdzie:

PCEred = obniżona wartość potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej z tytułu wszystkich kontraktów z danym kontrahentem objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań;

PCEgross = suma wartości potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej z tytułu wszystkich kontraktów z danym kontrahentem objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań i obliczanych jako iloczyn referencyjnych kwot głównych i wartości procentowych określonych w tabeli 1;

NGR = wskaźnik netto/brutto obliczany jako iloraz kosztu odtworzenia netto dla wszystkich kontraktów objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań z danym kontrahentem (licznik) oraz kosztu odtworzenia brutto dla wszystkich kontraktów objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań z tym kontrahentem (mianownik).

2. Przy obliczaniu potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej zgodnie ze wzorem określonym w ust. 1 lit. b) pkt (ii) instytucje mogą traktować doskonale dopasowane kontrakty na instrumenty pochodne objęte umową o kompensowaniu zobowiązań tak, jakby kontrakty te stanowiły pojedynczy kontrakt z referencyjną kwotą główną stanowiącą równowartość wpływów netto.

Stosując art. 5c ust. 1, instytucje mogą traktować doskonale dopasowane kontrakty na instrumenty pochodne objęte umową o kompensowaniu zobowiązań tak, jakby kontrakty te stanowiły pojedynczy kontrakt z referencyjną kwotą główną stanowiącą równowartość wpływów netto, przy czym referencyjne kwoty główne mnoży się przez wartości procentowe określone w art. 5c tabela 2.

Do celów niniejszego ustępu doskonale dopasowane kontrakty na instrumenty pochodne oznaczają kontrakty walutowe typu forward lub podobne umowy, w których referencyjna kwota główna stanowi równowartość przepływów pieniężnych, o ile te przepływy pieniężne są wymagalne w tej samej dacie waluty i są w całości w tej samej walucie.

3. W przypadku wszystkich innych kontraktów na instrumenty pochodne objętych umową o kompensowaniu zobowiązań instytucje mogą obniżyć mające zastosowanie wartości procentowe jak wskazano w tabeli 3.

Tabela 3

Pierwotny termin zapadalności

Kontrakty na stopę procentową

Kontrakty walutowe

1 rok lub mniej

0,35 %

1,50 %

Więcej niż 1 rok, ale nie więcej niż 2 lata

0,75 %

3,75 %

Dodatkowo za każdy kolejny rok

0,75 %

2,25 %

4. W przypadku kontraktów na stopę procentową instytucje mogą wybrać pierwotny lub rezydualny termin zapadalności.

Artykuł 6

Elementy ryzyka i wskaźniki ryzyka

1. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje oceny profilu ryzyka instytucji na podstawie następujących czterech elementów ryzyka:

a) ekspozycja na ryzyko;

b) stabilność i dywersyfikacja źródeł finansowania;

c) znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki;

d) dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

2. Element „ekspozycja na ryzyko” składa się z następujących wskaźników ryzyka:

b) wskaźnik dźwigni;

c) współczynnik kapitału podstawowego Tier I;

d) łączna kwota ekspozycji na ryzyko podzielona przez aktywa ogółem.

3. Element „stabilności i dywersyfikacji źródeł finansowania” składa się z następujących wskaźników ryzyka:

a) wskaźnik stabilnego finansowania netto;

b) wskaźnik pokrycia wypływów netto.

4. Element „znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki” składa się ze wskaźnika „łączna kwota kredytów i depozytów międzybankowych w Unii Europejskiej, odzwierciedlająca znaczenie instytucji dla gospodarki państwa członkowskiego prowadzenia przedsiębiorstwa”.

5. Element „dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” składa się z następujących wskaźników:

a) działalność handlowa, ekspozycje pozabilansowe, instrumenty pochodne, stopień złożoności oraz możliwość restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) przynależność do instytucjonalnego systemu ochrony;

c) skala wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego.

Określając poszczególne wskaźniki ryzyka w ramach elementu „dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględnia znaczenie tych wskaźników w świetle prawdopodobieństwa, że dana instytucja zostanie poddana restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i związanego z tym prawdopodobieństwa skorzystania z mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w przypadku gdy instytucja ta zostanie poddana restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

6. Określając wskaźniki „działalność handlowa, ekspozycje pozabilansowe, instrumenty pochodne, stopień złożoności oraz możliwość restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”, o których mowa w ust. 5 lit. a), organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględnia opisane poniżej kwestie.

a) Wzrost profilu ryzyka instytucji ze względu na:

(i) znaczenie działalności handlowej w stosunku do sumy bilansowej, poziomu funduszy własnych, stopnia ryzyka ekspozycji i ogólnego modelu biznesowego;

(ii) znaczenie ekspozycji pozabilansowych w stosunku do sumy bilansowej, poziomu funduszy własnych i stopnia ryzyka ekspozycji;

(iii) znaczenie kwoty instrumentów pochodnych w stosunku do sumy bilansowej, poziomu funduszy własnych, stopnia ryzyka ekspozycji i ogólnego modelu biznesowego;

(iv) zakres, w jakim zgodnie z tytułem II rozdział II dyrektywy 2014/59/UE model biznesowy i strukturę organizacyjną instytucji uznaje się za złożone.

b) Obniżenie profilu ryzyka instytucji ze względu na:

(i) względną kwotę instrumentów pochodnych, które są rozliczane za pośrednictwem partnera centralnego (CCP);

(ii) zakres, w jakim zgodnie z tytułem II rozdział II dyrektywy 2014/59/UE instytucja może zostać poddana restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji szybko i bez przeszkód prawnych.

7. Określając wskaźnik, o którym mowa w ust. 5 lit. b), organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględnia następujące kwestie:

a) czy kwota środków, które są niezwłocznie udostępniane do celów zarówno dokapitalizowania, jak i utrzymania płynności finansowej w celu udzielenia wsparcia danej instytucji w przypadku problemów jest wystarczająco duża, by umożliwić udzielenie wiarygodnego i skutecznego wsparcia tej instytucji;

b) stopień pewności prawa lub pewności umownej, że środki, o których mowa w lit. a), muszą zostać w pełni wykorzystane przed wystosowaniem wniosku o nadzwyczajne wsparcie publiczne.

8. Wskaźnik ryzyka, o którym mowa w ust. 5 lit. c), przyjmuje wartość maksymalną w zakresie, o którym mowa w kroku 3 opisanym w załączniku I, w odniesieniu do:

a) każdej instytucji, która należy do grupy poddanej restrukturyzacji po otrzymaniu jakichkolwiek środków publicznych lub równoważnych środków, takich jak środki pochodzące z mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, i w dalszym ciągu znajduje się w okresie restrukturyzacji lub likwidacji, z wyjątkiem ostatnich 2 lat wdrażania planu restrukturyzacji;

b) każdej instytucji, która jest likwidowana, aż do zakończenia planu likwidacji (w zakresie, w jakim jest ona wciąż zobowiązana do wnoszenia składek).

W przypadku wszystkich innych instytucji wskaźnik ten przyjmuje minimalną wartość w zakresie, o którym mowa w kroku 3 opisanym w załączniku I.

9. Do celów ust. 6, 7 i 8 organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji opiera się w swoich ustaleniach na ocenach przeprowadzonych przez właściwe organy, jeżeli są one dostępne.

Artykuł 7

Względna waga każdego elementu ryzyka i wskaźnika ryzyka

1. Oceniając profil ryzyka każdej instytucji, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosuje następujące wagi w odniesieniu do elementów ryzyka:

a) ekspozycja na ryzyko: 50 %;

b) stabilność i dywersyfikacja źródeł finansowania: 20 %;

c) znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki: 10 %;

d) dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji: 20 %.

2. Każdy wskaźnik ryzyka w elemencie „ekspozycja na ryzyko” ma jednakową wagę.

3. Każdy wskaźnik ryzyka w elemencie „stabilność i dywersyfikacja źródeł finansowania” ma jednakową wagę.

4. Względna waga każdego wskaźnika, który organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceniają, aby określić element „dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”, jest następująca:

a) działalność handlowa i ekspozycje pozabilansowe, instrumenty pochodne, stopień złożoności oraz możliwość restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji: 45 %;

b) przynależność do instytucjonalnego systemu ochrony: 45 %;

c) skala wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego: 10 %.

W przypadku zastosowania wskaźnika, o którym mowa w lit. b), organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bierze pod uwagę względną wagę wskaźnika, o którym mowa w lit. a).

Artykuł 8

Zastosowanie wskaźników ryzyka w konkretnych przypadkach

1. W przypadku gdy właściwy organ przyznał instytucji odstępstwo zgodnie z art. 8 i 21 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wskaźnik, o którym mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) niniejszego rozporządzenia, stosowany jest przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na poziomie wydzielonej podgrupy płynnościowej. Wynik uzyskany za pomocą tego wskaźnika na poziomie wydzielonej podgrupy płynnościowej zostaje przypisany do każdej instytucji, która należy do wydzielonej podgrupy płynnościowej, do celów obliczania wskaźnika ryzyka tej instytucji.

3. W przypadku gdy właściwy organ przyznał instytucji odstępstwo w innych okolicznościach określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, odpowiednie wskaźniki mogą być obliczane na poziomie skonsolidowanym. Wynik uzyskany za pomocą tych wskaźników na poziomie skonsolidowanym zostaje przypisany do każdej instytucji, która należy do grupy, do celów obliczania wskaźników ryzyka tej instytucji.

Artykuł 9

Stosowanie korekty ryzyka na potrzeby obliczania podstawowych składek rocznych

1. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określa mnożnik dodatkowej korekty ryzyka dla każdej instytucji poprzez połączenie wskaźników ryzyka, o których mowa w art. 6, zgodnie ze wzorem i procedurami określonymi w załączniku I.

2. Nie naruszając przepisów art. 10, składka roczna każdej instytucji ustalana jest w odniesieniu do każdego okresu składkowego przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez pomnożenie podstawowej składki rocznej przez mnożnik dodatkowej korekty ryzyka, zgodnie ze wzorem i procedurami określonymi w załączniku I.

3. Mnożnik korekty ryzyka mieści się w przedziale od 0,8 do 1,5.

Artykuł 10

Składki roczne wnoszone przez małe instytucje

1. Instytucje, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą nie więcej niż 50 000 000 EUR i których aktywa ogółem wynoszą mniej niż 1 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 1 000 EUR jako składkę roczną we wszystkich okresach składkowych.

2. Instytucje, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 50 000 000 EUR, ale nie więcej niż 100 000 000 EUR i których aktywa ogółem wynoszą mniej niż 1 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 2 000 EUR jako składkę roczną we wszystkich okresach składkowych.

3. Instytucje, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 100 000 000 EUR, ale nie więcej niż 150 000 000 EUR i których aktywa ogółem wynoszą mniej niż 1 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 7 000 EUR jako składkę roczną we wszystkich okresach składkowych.

4. Instytucje, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 150 000 000 EUR, ale nie więcej niż 200 000 000 EUR i których aktywa ogółem wynoszą mniej niż 1 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 15 000 EUR jako roczną składkę we wszystkich okresach składkowych.

5. Instytucje, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 200 000 000 EUR, ale nie więcej niż 250 000 000 EUR i których aktywa ogółem wynoszą mniej niż 1 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 26 000 EUR jako składkę roczną we wszystkich okresach składkowych.

6. Instytucje, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 250 000 000 EUR, ale nie więcej niż 300 000 000 EUR i których aktywa ogółem wynoszą mniej niż 1 000 000 000 EUR, wnoszą kwotę ryczałtową w wysokości 50 000 EUR jako składkę roczną we wszystkich okresach składkowych.

7. Nie naruszając przepisów ust. 8, jeżeli instytucja przedstawi wystarczające dowody, że kwota ryczałtowa, o której mowa w ust. 1–6, jest wyższa niż składka obliczona zgodnie z art. 5, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosuje niższą kwotę.

8. Niezależnie od przepisów ust. 1–6 organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może przyjąć uzasadnioną decyzję stanowiącą, że dana instytucja posiada profil ryzyka, który jest nieproporcjonalny w stosunku do jej niewielkich rozmiarów, i stosować art. 5, 6, 7, 8 i 9 w stosunku do tej instytucji. Decyzja ta zostaje przyjęta w oparciu o następujące kryteria:

(a) model biznesowy instytucji;

(b) informacje przekazane przez tę instytucję zgodnie z art. 14;

(c) elementy ryzyka i wskaźniki ryzyka, o których mowa w art. 6;

(d) ocena organu właściwego w odniesieniu do profilu ryzyka tej instytucji.

9. Ustępy 1–8 nie mają zastosowania do instytucji, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane mają wartość nie większą niż 300 000 000 EUR po wyłączeniu zobowiązań, o których mowa w art. 5 ust. 1.

10. Wyłączenia, o których mowa w art. 5 ust. 1, nie są uwzględniane przy stosowaniu ust. 1–9 w odniesieniu do instytucji, których zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą nie więcej niż 300 000 000 EUR przed wyłączeniem zobowiązań, o których mowa w art. 5 ust. 1.

Artykuł 11

Składki roczne instytucji objętych zakresem art. 45 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE

1. Nie naruszając przepisów art. 10, składki roczne instytucji, o których mowa w art. 45 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE, oblicza się zgodnie z art. 9 na podstawie 50 % ich podstawowej składki rocznej.

2. W przypadku gdy w stosunku do instytucji, o której mowa w art. 45 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE, w państwie członkowskim stosowany jest mechanizm finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do któregokolwiek z celów, o których mowa w art. 101 dyrektywy 2014/59/UE, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może podjąć uzasadnioną decyzję stanowiącą, że art. 5, 6, 7, 8 i 9 mają zastosowanie do tych instytucji, które mają profil ryzyka podobny do profilu ryzyka instytucji, która wykorzystała mechanizm finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do któregokolwiek z celów, o których mowa w art. 101 dyrektywy 2014/59/UE, albo wyższy. Określając podobieństwo profilu ryzyka, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględnia następujące kwestie w celu podjęcia uzasadnionej decyzji:

(e) model biznesowy tej instytucji;

(f) informacje przekazane przez tę instytucję zgodnie z art. 14;

(g) elementy ryzyka i wskaźniki ryzyka, o których mowa w art. 6;

(h) ocena organu właściwego w odniesieniu do profilu ryzyka tej instytucji.

Artykuł 12

Instytucje niedawno objęte nadzorem lub zmiana statusu

1. W przypadku gdy instytucja jest instytucją niedawno objętą nadzorem jedynie w odniesieniu do części okresu składkowego, częściową składkę określa się, stosując metodę określoną w niniejszej sekcji do kwoty jej składki rocznej obliczonej podczas kolejnego okresu składkowego poprzez odniesienie do liczby pełnych miesięcy okresu składkowego, podczas którego instytucja ta jest objęta nadzorem.

2. Zmiana statusu instytucji, w tym małej instytucji, podczas okresu składkowego nie może mieć wpływu na wysokość składki rocznej, która ma zostać wniesiona w danym roku.

Artykuł 13

Proces pobierania składek rocznych

1. Najpóźniej do dnia 1 maja każdego roku organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamia każdą z instytucji, o których mowa w art. 2, o swojej decyzji określającej wysokość składki rocznej należnej od każdej z tych instytucji.

2. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamia o tej decyzji w dowolny z następujących sposobów:

(i) drogą elektroniczną lub innymi porównywalnymi środkami komunikacji umożliwiającymi potwierdzenie odbioru;

(j) listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.

3. W decyzji określa się warunki i środki wnoszenia składek rocznych oraz udział nieodwołalnych zobowiązań do płatności, o których mowa w art. 103 dyrektywy 2014/59/UE, które każda instytucja może wykorzystać. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przyjmuje zabezpieczenie tylko wówczas, gdy rodzaj zabezpieczenia pozwala na jego szybkie upłynnienie oraz na warunkach umożliwiających szybkie upłynnienie, w tym — w przypadku decyzji o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji — w czasie weekendu. Zabezpieczenie powinno być wyceniane ostrożnie, aby odzwierciedlać znaczne pogorszenie warunków rynkowych.

4. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego środka, którym dysponuje organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w przypadku częściowego wniesienia składki, niewniesienia jej lub niezgodności z wymogami określonymi w decyzji, dana instytucja ponosi dzienną karę pieniężną obliczoną w oparciu o kwotę pozostającą do spłaty.

Dzienną karę pieniężną oblicza się, naliczając od terminu uiszczenia składki dzienne odsetki od należnej kwoty według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowania, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej w pierwszym dniu kalendarzowym miesiąca, w którym upływa termin uiszczenia składki, powiększonej o 8 punktów procentowych.

5. W przypadku gdy instytucja jest instytucją niedawno objętą nadzorem jedynie w odniesieniu do części okresu składkowego, jej częściową składkę roczną pobiera się wraz ze składką roczną należną za kolejny okres składkowy.

Artykuł 14

Obowiązki w zakresie sprawozdawczości

1. Instytucje przedstawiają organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ostatnie zatwierdzone roczne sprawozdanie finansowe, które było dostępne najpóźniej w dniu 31 grudnia roku poprzedzającego okres składkowy, wraz z opinią biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, zgodnie z art. 32 dyrektywy 2013/34/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (

9

).

2. Instytucje przedstawiają organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co najmniej informacje, o których mowa w załączniku II, na poziomie poszczególnych podmiotów.

3. Informacje, o których mowa w załączniku II, włączone do wymogów w zakresie sprawozdawczości nadzorczej ustanowionych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/451 (

10

) lub, w stosownym przypadku, do wszelkich innych wymogów w zakresie sprawozdawczości nadzorczej, które mają zastosowanie do instytucji na mocy prawa krajowego, powinny zostać przekazane organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zgodnie z danymi przedstawionymi przez instytucję w ostatnim właściwym sprawozdaniu nadzorczym przedłożonym właściwemu organowi za rok referencyjny rocznego sprawozdania finansowego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

4. Informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, przedstawiane są najpóźniej do dnia 31 stycznia każdego roku, za rok kończący się dnia 31 grudnia poprzedniego roku lub za mający zastosowanie odpowiedni rok obrachunkowy. Jeżeli dzień 31 stycznia nie jest dniem roboczym, informacje przedstawiane są w kolejnym dniu roboczym.

5. W przypadku gdy informacje lub dane przedkładane organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegają aktualizacji lub korekcie, taka aktualizacja lub korekta jest niezwłocznie przedkładana organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w terminie określonym w art. 17 ust. 5.

6. Instytucje przedkładają informacje, o których mowa w załączniku II, w formatach danych i zgodnie ze sposobem przedstawienia danych określonymi przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

7. Informacje przekazane zgodnie z ust. 2 i 3 podlegają wymogom dotyczącym poufności i tajemnicy zawodowej określonym w art. 84 dyrektywy 2014/59/UE.

Artykuł 16

Obowiązki w zakresie sprawozdawczości dla systemów gwarancji depozytów

1. Do dnia 31 stycznia każdego roku systemy gwarancji depozytów przedstawiają organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obliczenie średniej kwoty depozytów gwarantowanych w poprzednim roku, w ujęciu kwartalnym, w odniesieniu do wszystkich instytucji kredytowych będących ich członkami.

2. Informację tę przekazuje się zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zagregowanym danej instytucji kredytowej w celu umożliwienia organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określenia rocznego poziomu docelowego mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 4 ust. 2 oraz określenia podstawowej rocznej składki każdej instytucji zgodnie z art. 5.

Artykuł 17

Egzekwowanie przepisów

1. W przypadku gdy instytucje nie dostarczyły wszystkich informacji, o których mowa w art. 14, w terminie przewidzianym w tym artykule organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykorzystuje dane szacunkowe lub własne założenia, aby obliczyć wysokość składki rocznej danej instytucji.

2. W przypadku gdy informacji nie przedstawiono do dnia 31 stycznia każdego roku organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może przypisać danej instytucji najwyższy mnożnik korekty ryzyka, o którym mowa w art. 9.

3. W przypadku gdy informacje przedstawione przez instytucje organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ulegają przekształceniu lub zmianie organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje korekty składki rocznej zgodnie z aktualnymi informacjami na temat obliczania składki rocznej danej instytucji w odniesieniu do kolejnego okresu składkowego.

4. Jakakolwiek różnica między składką roczną obliczoną i wniesioną na podstawie informacji, które uległy przekształceniu lub zmianie, a składką roczną, która powinna zostać wniesiona w następstwie korekty składki rocznej, uwzględniana jest w kwocie składki rocznej należnej w kolejnym okresie składkowym. Korekty dokonuje się poprzez obniżenie lub podwyższenie składek w kolejnym okresie składkowym.

5. W przypadku wniosków o przekształcenie lub zmianę informacji przedłożonych do celów obliczenia rocznych składek obowiązuje określony termin ich składania. Termin ten rozpoczyna bieg w dniu, w którym organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadomiły instytucję o decyzji określającej roczną składkę zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2, i upływa w dniu 31 stycznia roku następującego po czwartym okresie składkowym następującym po okresie składkowym, w którym powiadomiono o tej decyzji.

Termin, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ma zastosowanie zarówno do wniosków o przekształcenie lub zmianę przedłożonych przez instytucje zgodnie z art. 14 ust. 5, jak i do wniosków przedłożonych przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Bieg terminu nie podlega przerwaniu.

Jeżeli dzień 31 stycznia nie jest dniem roboczym, termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, upływa następnego dnia roboczego.

Artykuł 18

Sankcje administracyjne i inne środki administracyjne

Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą nałożyć sankcje administracyjne i inne środki administracyjne, o których mowa w art. 110 dyrektywy 2014/59/UE, na osoby lub podmioty, które są odpowiedzialne za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19

Uzgodnienia o współpracy

1. W celu zagwarantowania, że składki są faktycznie wnoszone, właściwe organy wspierają organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zakresie wykonywania wszelkich zadań na podstawie niniejszego rozporządzenia, jeżeli te ostatnie wystąpią z takim wnioskiem.

2. Na wniosek właściwe organy dostarczają organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dane kontaktowe instytucji, którym przekazywana jest decyzja, o której mowa w art. 13 ust. 1, najpóźniej do dnia 1 kwietnia każdego roku lub kolejnego dnia roboczego, jeżeli dzień 1 kwietnia nie jest dniem roboczym. Dane te obejmują nazwę osoby prawnej, imię i nazwisko osoby fizycznej reprezentującej osobę prawną, adres, adres poczty elektronicznej, numer telefonu, faksu lub wszelkie inne informacje umożliwiające identyfikację danej instytucji.

3. Właściwe organy przekazują organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wszelkie informacje umożliwiające organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obliczenie składek rocznych, w szczególności wszelkie informacje dotyczące dodatkowej korekty ryzyka i odpowiednich odstępstw, które właściwe organy przyznały instytucjom zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.

Artykuł 20

Przepisy przejściowe

1. W przypadku gdy informacje wymagane przez szczegółowy wskaźnik, o którym mowa w załączniku II, nie są uwzględnione w mającym zastosowanie wymogu w zakresie sprawozdawczości, o którym mowa w art. 14, za rok referencyjny, dany wskaźnik ryzyka nie ma zastosowania, aż do momentu rozpoczęcia stosowania tego wymogu w zakresie sprawozdawczości nadzorczej. Waga innych dostępnych wskaźników ryzyka jest przeskalowywana proporcjonalnie do ich wagi, zgodnie z art. 7, tak aby suma ich wag wynosiła 1.

W 2015 r., w przypadku gdy jakakolwiek z informacji wymaganych zgodnie z art. 16 nie będzie do dyspozycji systemu gwarancji depozytów do dnia 1 września do celów obliczania rocznego poziomu docelowego, o którym mowa w art. 4 ust. 2, lub podstawowej składki rocznej każdej instytucji, o której mowa w art. 5, po powiadomieniu przez system gwarancji depozytów dane instytucje kredytowe przedstawiają te informacje organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przed tą datą. drodze odstępstwa od art. 13 ust. 1, w odniesieniu do składek, które mają zostać wniesione w 2015 r., organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamiają każdą instytucję o swojej decyzji określającej wysokość składek rocznych, które mają zostać przez nie wniesione, najpóźniej do dnia 30 listopada 2015 r.

2. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 4 i w odniesieniu do składek, które mają zostać wniesione w 2015 r., kwota należna zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 13 ust. 3, zostaje wniesiona do dnia 31 grudnia 2015 r.

3. W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 4 i w odniesieniu do informacji, które mają być przekazane organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w 2015 r., informacje, o których mowa w tym ustępie, są przekazywane najpóźniej do dnia 1 września 2015 r.

4. W drodze odstępstwa od art. 16 ust. 1 systemy gwarancji depozytów przekazują do dnia 1 września 2015 r. organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji informację na temat kwoty depozytów gwarantowanych według stanu na dzień 31 lipca 2015 r.

5. Bez uszczerbku dla art. 10 niniejszego rozporządzenia, w trakcie okresu początkowego, o którym mowa w art. 102 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, państwa członkowskie mogą zezwolić instytucjom, w przypadku których wartość aktywów ogółem nie przekracza 3 000 000 000 EUR, aby zapłaciły kwotę ryczałtową w wysokości 50 000 EUR za pierwsze 300 000 000 EUR zobowiązań ogółem pomniejszonych o fundusze własne i depozyty gwarantowane. W przypadku gdy zobowiązania ogółem pomniejszone o fundusze własne i depozyty gwarantowane wynoszą powyżej 300 000 000 EUR, instytucje te wnoszą składki zgodnie z art. 4–9 niniejszego rozporządzenia.

6. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 1 w okresie składkowym 2023 organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamiają każdą instytucję, o której mowa w art. 2, o swojej decyzji określającej roczną składkę należną od danej instytucji do dnia 31 maja 2023 r.

7. W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 4 i w odniesieniu do informacji, które mają być przekazane organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w 2023 r., informacje, o których mowa w tym ustępie, są przekazywane najpóźniej do dnia 28 lutego 2023 r.

8. W drodze odstępstwa od art. 13 ust. 1 w okresie składkowym 2024 organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamiają każdą instytucję, o której mowa w art. 2, o swojej decyzji określającej roczną składkę należną od danej instytucji do dnia 31 maja 2024 r.

9. W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 4 i w odniesieniu do informacji, które mają być przekazane organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w 2023 r., informacje, o których mowa w tym ustępie, są przekazywane najpóźniej do dnia 29 lutego 2024 r.

10. Na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 5 wnioski o przekształcenie lub zmianę informacji przedłożonych do celów obliczenia rocznych składek za okresy składkowe poprzedzające okres składkowy 2026 składa się do dnia 31 stycznia 2031 r.

Jeżeli dzień 31 stycznia nie jest dniem roboczym, termin, o którym mowa w akapicie pierwszym, upływa następnego dnia roboczego.

Akapit pierwszy niniejszego ustępu ma zastosowanie zarówno do wniosków przedłożonych przez instytucje zgodnie z art. 14 ust. 5, jak i do wniosków przedłożonych przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Bieg terminu nie podlega przerwaniu.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik I

PROCEDURA OBLICZANIA ROCZNYCH SKŁADEK INSTYTUCJI

KROK 1

Obliczanie surowych wskaźników

Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oblicza poniższe wskaźniki, stosując następujące miary:

Element

Wskaźnik

Miary

Ekspozycja na ryzyko

Wskaźnik dźwigni

Wskaźnik dźwigni zdefiniowany w art. 429 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgłaszany zgodnie z załącznikiem X do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.

Ekspozycja na ryzyko

Współczynnik kapitału podstawowego Tier I

Współczynnik kapitału podstawowego Tier I zdefiniowany w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgłaszany zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.

Ekspozycja na ryzyko

TRE/Aktywa ogółem

gdzie:

TRE oznacza łączną kwotę ekspozycji na ryzyko zdefiniowaną w art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

aktywa ogółem są zdefiniowane w art. 3 pkt 12 niniejszego rozporządzenia.

Stabilność i dywersyfikacja finansowania

Wskaźnik stabilnego finansowania netto

Wskaźnik stabilnego finansowania netto zgłaszany zgodnie z art. 415 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Stabilność i dywersyfikacja finansowania

Wskaźnik pokrycia wypływów netto

Wskaźnik pokrycia wypływów netto zgłaszany zgodnie z art. 415 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i rozporządzeniem delegowanym (UE) 2015/61.

Znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki

Łączna kwota kredytów i depozytów międzybankowych w Unii

gdzie:

Kredyty międzybankowe są zdefiniowane jako suma wartości bilansowych kredytów i zaliczek na rzecz instytucji kredytowych i innych przedsiębiorstw finansowych, zgłaszanych w odpowiednich wzorach sprawozdawczych określonych w załączniku III i IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.

Depozyty międzybankowe są zdefiniowane jako suma wartości bilansowych depozytów instytucji kredytowych i innych przedsiębiorstw finansowych, zgłaszanych w odpowiednich wzorach sprawozdawczych określonych w załączniku III i IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451.

KROK 2

Dyskretyzacja wskaźników

1. W poniższej notacji n indeksuje instytucje, i indeksuje wskaźniki w ramach elementów, a j indeksuje elementy.

2. Dla każdego surowego wskaźnika uzyskanego w ramach kroku 1, xij

, z wyjątkiem wskaźnika „skala wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego”, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oblicza liczbę przedziałów, kij

, jako liczbę całkowitą najbliższą:

gdzie:

N stanowi liczbę instytucji wnoszących składki na rzecz mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, dla którego obliczany jest ten wskaźnik;

3. W odniesieniu do każdego wskaźnika, z wyjątkiem wskaźnika „skala wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego”, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przypisuje do każdego przedziału taką samą liczbę instytucji, zaczynając od przypisania do pierwszego przedziału instytucji o najniższych wartościach surowego wskaźnika. W przypadku gdy liczba instytucji nie może zostać równo podzielona pomiędzy liczbę przedziałów, do każdego z pierwszych przedziałów r, zaczynając od przedziału obejmującego instytucje o najniższych wartościach surowego wskaźnika, gdzie r stanowi resztę z dzielenia liczby instytucji, N, przez liczbę przedziałów, kij

, przypisuje się jedną dodatkową instytucję.

4. W odniesieniu do każdego wskaźnika, z wyjątkiem wskaźnika „skala wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego”, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przypisuje do wszystkich instytucji wchodzących w skład danego przedziału wartość odpowiadającą kolejności tego przedziału, licząc od lewej do prawej, w taki sposób, że wartość zdyskretyzowanego wskaźnika jest określona jako Iij,n = 1, …, kij

.

5. Niniejszy krok ma zastosowanie do wskaźników wskazanych w art. 6 ust. 5 lit. a) i b) tylko wówczas, gdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określi je jako zmienne ciągłe.

KROK 3

Przeskalowanie wskaźników

Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje przeskalowania każdego wskaźnika uzyskanego w ramach kroku 2, Iij

, w zakresie 1 000 , za pomocą następującego wzoru:

gdzie argumenty funkcji minimalnej i funkcji maksymalnej są wartościami wszystkich instytucji wnoszących składki na rzecz mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, dla którego obliczany jest ten wskaźnik.

KROK 4

Uwzględnienie przypisanego znaku

1. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przypisuje wskaźnikom następujące znaki:

Element

Wskaźnik

Znak

Ekspozycja na ryzyko

Wskaźnik dźwigni

– Ekspozycja na ryzyko

Współczynnik kapitału podstawowego Tier I

– Ekspozycja na ryzyko

TRE/Aktywa ogółem

+

Stabilność i dywersyfikacja finansowania

Wskaźnik stabilnego finansowania netto

– Stabilność i dywersyfikacja finansowania

Wskaźnik pokrycia wypływów netto

– Znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki

Łączna kwota kredytów i depozytów międzybankowych w Unii

+

Dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Członkostwo w instytucjonalnym systemie ochrony

– Dodatkowe wskaźniki ryzyka określone przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Skala wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego

+

W przypadku wskaźników oznaczonych znakiem plus wyższe wartości odpowiadają wyższemu profilowi ryzyka instytucji. W przypadku wskaźników oznaczonych znakiem minus wyższe wartości odpowiadają niższemu profilowi ryzyka instytucji.

Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określa wskaźniki w odniesieniu do działalności handlowej, ekspozycji pozabilansowych, instrumentów pochodnych, stopnia złożoności, możliwości restrukturyzacji i uporządkowanej restrukturyzacji oraz wskazuje, odpowiednio, ich znak.

2. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje następującego przekształcenia w odniesieniu do każdego przeskalowanego wskaźnika uzyskanego w wyniku kroku 3, RIij,n

, aby uwzględnić jego znak:

TRIij,n

=

RIij,n

jeśli znak = „–”

1 001 – RIij,n

jeśli znak = „+”

KROK 5

Obliczenie złożonego wskaźnika

1. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji agreguje wskaźniki i w ramach każdego elementu j przy wykorzystaniu ważonej średniej arytmetycznej, za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

wij

stanowi wagę wskaźnika i w elemencie j określoną w art. 7;

Nj

stanowi liczbę wskaźników w ramach elementu j.

2. W celu obliczenia złożonego wskaźnika organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji agreguje elementy j przy wykorzystaniu ważonej średniej geometrycznej, za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

Wj

stanowi wagę elementu j określoną w art. 7;

J stanowi liczbę elementów.

3. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje następującego przekształcenia, aby ostateczny złożony wskaźnik został określony w taki sposób, że przyjmuje wyższe wartości dla instytucji o wyższych profilach ryzyka:

KROK 6

Obliczanie składek rocznych

1. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokonuje przeskalowania ostatecznego złożonego wskaźnika uzyskanego w ramach kroku 5, FCIn

, w zakresie określonym w art. 9, za pomocą następującego wzoru:

gdzie argumenty funkcji minimalnej i funkcji maksymalnej są wartościami wszystkich instytucji wnoszących składki na rzecz mechanizmu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, dla którego obliczany jest ostateczny złożony wskaźnik.

2. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oblicza roczną składkę każdej instytucji, oprócz instytucji n, które podlegają art. 10, i z wyjątkiem ryczałtowego komponentu składek instytucji, wobec których państwa członkowskie stosują art. 20 ust. 5, jako:

gdzie:

p, q indeksują instytucje;

Target stanowi roczny poziom docelowy określony przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 4 ust. 2, pomniejszony o sumę składek obliczonych zgodnie z art. 10 i o sumę wszelkich kwot ryczałtowych, które mogą być płatne na podstawie art. 20 ust. 5;

Bn

stanowi kwotę zobowiązań (z wyłączeniem funduszy własnych) pomniejszoną o kwotę depozytów gwarantowanych instytucji n, skorygowaną zgodnie z art. 5 i bez uszczerbku dla stosowania przepisów art. 20 ust. 5.

Załącznik II

DANE PRZEDSTAWIANE ORGANOM DS. RESTRUKTURYZACJI I UPORZĄDKOWANEJ LIKWIDACJI

— Aktywa ogółem zdefiniowane w art. 3 pkt 12

— Zobowiązania ogółem zdefiniowane w art. 3 pkt 11

— Zobowiązania objęte art. 5 ust. 1 lit. a), b), c), d), e) i f)

— Zobowiązania z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne

— Zobowiązania z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne wyceniane zgodnie z art. 5 ust. 3

— Depozyty gwarantowane

— Łączna kwota ekspozycji na ryzyko

— Fundusze własne

— Współczynnik kapitału podstawowego Tier I

— Zobowiązania kwalifikowalne

— Wskaźnik dźwigni

— Wskaźnik pokrycia wypływów netto

— Wskaźnik stabilnego finansowania netto

— Kredyty międzybankowe

— Depozyty międzybankowe

(

1

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149).

(

2

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2019/2034/oj).

(

3

) Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).

(

4

) Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

(

5

) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(

6

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).

(

7

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

(

8

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

(

9

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

(

10

) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/451 z dnia 17 grudnia 2020 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do sprawozdań nadzorczych instytucji oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 (Dz.U. L 97 z 19.3.2021, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2021/451/oj).