Artykuł 5e

1. Instytucje traktują umowy o kompensowaniu zobowiązań w następujący sposób:

a) w przypadku umów nowacji instytucje mogą ważyć pojedyncze kwoty netto określone w tych umowach zamiast odpowiednich kwot brutto.

W zastosowaniu art. 5b instytucje mogą uwzględnić umowę nowacji przy ustalaniu:

— bieżącego kosztu odtworzenia, o którym mowa w art. 5b ust. 1;

— referencyjnych kwot głównych lub wartości bazowych, o których mowa w art. 5b ust. 2.

Stosując uproszczoną metodę ekspozycji, przy określaniu kwoty referencyjnej, o której mowa w art. 5c ust. 1, instytucje mogą uwzględnić umowę nowacji do celów obliczenia referencyjnej kwoty głównej. W takich przypadkach instytucje stosują wartości procentowe określone w tabeli 2;

b) w przypadku innych umów o kompensowaniu zobowiązań instytucje stosują art. 5b w następujący sposób:

(i) bieżący koszt odtworzenia, o którym mowa w art. 5b ust. 1, w przypadku kontraktów objętych umową o kompensowaniu zobowiązań określa się przez uwzględnienie faktycznego, hipotetycznego kosztu odtworzenia netto wynikającego z umowy; w przypadku gdy kompensowanie prowadzi do powstania należności netto dla instytucji obliczającej koszt odtworzenia netto, bieżący koszt odtworzenia ustala się jako

»

0

«

;

(ii) wartość potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej, o której mowa w art. 5b ust. 2, z tytułu wszystkich kontraktów objętych umową o kompensowaniu zobowiązań obniża się według następującego wzoru:

PCEred = 0,4 • PCEgross + 0,6 • NGR • PCEgross,

gdzie:

PCEred = obniżona wartość potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej z tytułu wszystkich kontraktów z danym kontrahentem objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań;

PCEgross = suma wartości potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej z tytułu wszystkich kontraktów z danym kontrahentem objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań i obliczanych jako iloczyn referencyjnych kwot głównych i wartości procentowych określonych w tabeli 1;

NGR = wskaźnik netto/brutto obliczany jako iloraz kosztu odtworzenia netto dla wszystkich kontraktów objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań z danym kontrahentem (licznik) oraz kosztu odtworzenia brutto dla wszystkich kontraktów objętych prawnie obowiązującą dwustronną umową o kompensowaniu zobowiązań z tym kontrahentem (mianownik).

2. Przy obliczaniu potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej zgodnie ze wzorem określonym w ust. 1 lit. b) pkt (ii) instytucje mogą traktować doskonale dopasowane kontrakty na instrumenty pochodne objęte umową o kompensowaniu zobowiązań tak, jakby kontrakty te stanowiły pojedynczy kontrakt z referencyjną kwotą główną stanowiącą równowartość wpływów netto.

Stosując art. 5c ust. 1, instytucje mogą traktować doskonale dopasowane kontrakty na instrumenty pochodne objęte umową o kompensowaniu zobowiązań tak, jakby kontrakty te stanowiły pojedynczy kontrakt z referencyjną kwotą główną stanowiącą równowartość wpływów netto, przy czym referencyjne kwoty główne mnoży się przez wartości procentowe określone w art. 5c tabela 2.

Do celów niniejszego ustępu doskonale dopasowane kontrakty na instrumenty pochodne oznaczają kontrakty walutowe typu forward lub podobne umowy, w których referencyjna kwota główna stanowi równowartość przepływów pieniężnych, o ile te przepływy pieniężne są wymagalne w tej samej dacie waluty i są w całości w tej samej walucie.

3. W przypadku wszystkich innych kontraktów na instrumenty pochodne objętych umową o kompensowaniu zobowiązań instytucje mogą obniżyć mające zastosowanie wartości procentowe jak wskazano w tabeli 3.

Tabela 3

Pierwotny termin zapadalności

Kontrakty na stopę procentową

Kontrakty walutowe

1 rok lub mniej

0,35 %

1,50 %

Więcej niż 1 rok, ale nie więcej niż 2 lata

0,75 %

3,75 %

Dodatkowo za każdy kolejny rok

0,75 %

2,25 %

4. W przypadku kontraktów na stopę procentową instytucje mogą wybrać pierwotny lub rezydualny termin zapadalności.