Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. określające, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych (rozporządzenie w sprawie paszportu konia) Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział IV — KONTROLE WYMAGANE PRZED WYDANIEM DOKUMENTÓW IDENTYFIKACYJNYCH ORAZ METODY WERYFIKOWANIA TOŻSAMOŚCI
Artykuł 20
W mocyZapisanie kodu transpondera w dokumencie identyfikacyjnym
1. W przypadku gdy transponder jest wszczepiony zgodnie z art. 18, instytucja wydająca wprowadza do dokumentu identyfikacyjnego następujące informacje:
a) w sekcji I część A pkt 5 – przynajmniej 15 ostatnich cyfr kodu przekazywanego przez transponder i wyświetlanego przez czytnik po wszczepieniu; a w stosownych przypadkach:
(i) nalepkę z kodem kreskowym, pod warunkiem że strona jest następnie laminowana; lub
(ii) wydruk wspomnianego kodu kreskowego kodującego przynajmniej tych 15 ostatnich cyfr kodu przekazywanego przez transponder;
b) w pkt 12 lub 13 opisu graficznego w sekcji I część B, w zależności od strony, po której wszczepiono transponder – miejsce, w którym transponder został wszczepiony zwierzęciu z rodziny koniowatych, i odczyt po jego wszczepieniu;
c) w pkt 19 opisu graficznego w sekcji I część B – podpis lekarza weterynarii albo wykwalifikowanej osoby, która przeprowadzała identyfikację, wypełniając pkt 3 części A oraz opis graficzny w sekcji I część B, i odczytała kod przekazywany przez transponder po jego wszczepieniu, lub osoby odtwarzającej takie informacje do celów wydania dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z zasadami instytucji wydającej.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu w sytuacji gdy zwierzę z rodziny koniowatych jest oznakowane przy użyciu uprzednio wszczepionego transpondera, który jest niezgodny z normami ISO, o których mowa w art. 2 lit. n) ppkt (i), nazwa producenta lub system czytnika są wpisywane do dokumentu identyfikacyjnego w sekcji I część A pkt 5.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.