Artykuł 21

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić na odpowiednie zastępcze metody weryfikowania tożsamości koniowatych urodzonych w Unii, w tym znaki, które spełniają wymogi art. 4 ust. 1 lit. b) i zapewniają możliwość zweryfikowania tożsamości zwierzęcia z rodziny koniowatych zarejestrowanej w dokumencie identyfikacyjnym.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by:

a) na ich terytorium zastępcze metody weryfikowania tożsamości koniowatych nie były stosowane jako jedyny sposób weryfikowania tożsamości większości koniowatych identyfikowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

b) widoczne znaki stosowane u koniowatych do hodowli i produkcji nie mogły zostać pomylone ze znakami zastrzeżonymi na ich terytorium do użytku instytucji wydających, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a), w odniesieniu do zarejestrowanych koniowatych;

c) jakakolwiek dozwolona zastępcza metoda weryfikowania tożsamości lub dowolna kombinacja takich metod dawała przynajmniej takie same gwarancje jak transponder wszczepiony zgodnie z art. 18;

d) informacje na temat zastępczej metody weryfikowania tożsamości zastosowanej u indywidualnego zwierzęcia z rodziny koniowatych mogły być opisane w formacie, który może zostać zdigitalizowany i przechowywany w sposób umożliwiający wyszukiwanie w bazie danych utworzonej zgodnie z art. 38.

3. Państwa członkowskie zamierzające skorzystać z odstępstwa określonego w ust. 1 informacje o swoich dozwolonych zastępczych metodach weryfikowania tożsamości udostępniają Komisji, pozostałym państwom członkowskim oraz opinii publicznej na stronie internetowej, o której mowa w art. 6 ust. 1.