Artykuł 5

1. Dokument identyfikacyjny przewidziany w art. 7 jest wydawany przez jedną z następujących instytucji wydających:

a) dla zarejestrowanych koniowatych, o których mowa w art. 2 lit. e) ppkt (i) niniejszego rozporządzenia – przez organizację lub stowarzyszenie oficjalnie zatwierdzone lub uznane zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji 92/353/EWG, lub przez urzędową agencję państwa członkowskiego, która prowadzi księgę hodowlaną, do której dane zwierzę z rodziny koniowatych zostało wpisane lub w której zostało zarejestrowane i kwalifikuje się do wpisu zgodnie z decyzją 96/78/WE;

b) dla zarejestrowanych koni, o których mowa w art. 2 lit. e) ppkt (ii) – przez krajowy oddział międzynarodowej organizacji lub stowarzyszenia, które przygotowują konie do zawodów lub wyścigów, nadzorowanych przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają one siedzibę główną;

c) dla koniowatych do hodowli i produkcji, o których mowa w art. 2 lit. g) – przez:

(i) właściwy organ dla gospodarstwa, w którym zwierzę z rodziny koniowatych jest utrzymywane w momencie jego identyfikacji; lub

(ii) instytucję wydającą wyznaczoną i nadzorowaną przez właściwy organ, o którym mowa w ppkt (i), której zadanie to zostało powierzone.

2. Właściwy organ wyznacza wyłącznie takie instytucje wydające, o których mowa w ust. 1 lit. c) ppkt (ii), które spełniają następujące warunki:

a) musi istnieć dokładny opis zadań i obowiązków, które instytucja wydająca ma wykonywać, oraz warunków, w jakich może je wykonywać;

b) musi istnieć dowód na to, że instytucja wydająca:

(i) dysponuje wiedzą fachową, sprzętem oraz infrastrukturą wymaganymi do wykonywania powierzonych jej zadań;

(ii) dysponuje dostateczną liczbą odpowiednio wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników;

(iii) jest bezstronna oraz wolna od konfliktu interesów w zakresie wykonywania powierzonych jej zadań;

(iv) posiada wzór dokumentu identyfikacyjnego, który jest zgodny z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu;

c) instytucja wydająca musi ściśle współpracować z właściwym organem w celu zapobiegania wszelkim przypadkom niezgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia oraz, w razie potrzeby, w celu wyeliminowania wszelkich takich przypadków;

d) pomiędzy właściwym organem a wyznaczoną instytucją wydającą odbywa się sprawna i skuteczna współpraca.

3. W przypadku gdy właściwy organ ma uzasadnione powody do stwierdzenia, że instytucja wydająca prowadzi działania, które nie są zgodne z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, bada takie domniemane przypadki niezgodności. Dokumenty identyfikacyjne nie mogą być wydawane przez instytucję wydającą, dopóki dochodzenie nie zostało zakończone, a wszelkie przypadki niezgodności zostały wykluczone lub skorygowane.

4. Jeżeli, pomimo środków podjętych zgodnie z ust. 3, instytucja wydająca, o której mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, właściwy organ cofa upoważnienie do wydawania dokumentów identyfikacyjnych dla koniowatych.

W następstwie wycofania upoważnienia do wydawania dokumentów identyfikacyjnych właściwy organ zapewnia dalszą identyfikację zgodnie z niniejszym rozporządzeniem koniowatych, za które jest odpowiedzialny, oraz przyjmowanie przez ten właściwy organ lub przez instytucję wydającą, której zadanie to zostało powierzone przez właściwy organ, zwracanych dokumentów identyfikacyjnych lub dokumentów identyfikacyjnych, które mają zostać zwrócone, zgodnie z art. 34.