Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/534 z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie sprawozdawczości dotyczącej nadzorczych informacji finansowych (EBC/2015/13)
Rozdział II — Przekazywanie danych na zasadzie indywidualnej
Artykuł 6
W mocyFormat i częstotliwość sprawozdawczości na zasadzie indywidualnej dla instytucji kredytowych, które nie stanowią części istotnej nadzorowanej grupy, oraz dla istotnych oddziałów
1. Istotne instytucje kredytowe, które stosują MSSF zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, ponieważ przygotowują swoje roczne sprawozdania finansowe zgodnie ze standardami rachunkowości, o których mowa w tym rozporządzeniu, lub dlatego, że stosują je na potrzeby sprawozdawczości nadzorczej zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz które nie stanowią części istotnej nadzorowanej grupy, przekazują nadzorcze informacje finansowe właściwym organom krajowym na zasadzie indywidualnej. Powyższe stosuje się także do istotnych oddziałów.
2. Nadzorcza sprawozdawczość finansowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje informacje określone w art. 11 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451, w tym informacje wskazane we wzorze 40.1 załącznika III do tego rozporządzenia, i ma miejsce z częstotliwością określoną w tym artykule.
3. Istotne instytucje kredytowe inne niż te wymienione w ust. 1, które nie stanowią części istotnej nadzorowanej grupy i podlegają krajowym standardom rachunkowości na podstawie dyrektywy 86/635/EWG, przekazują nadzorcze informacje finansowe odpowiednim właściwym organom krajowym. Powyższe stosuje się także do istotnych oddziałów.
4. Nadzorcza sprawozdawczość finansowa, o której mowa w ust. 3, obejmuje informacje określone w art. 12 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451, w tym informacje wskazane we wzorze 40.1 załącznika IV do tego rozporządzenia, i ma miejsce z częstotliwością określoną w tym artykule.
5. Informacje określone w ust. 2 i 4 obejmują jedynie informacje dotyczące:
a) aktywów, zobowiązań, kapitału własnego, przychodów i kosztów, które są uznawane przez nadzorowany podmiot zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości;
b) ekspozycji pozabilansowych oraz działalności, w którą jest zaangażowany nadzorowany podmiot;
c) transakcji innych niż określone w lit. a) i b), przeprowadzanych przez nadzorowany podmiot;
d) zasad wyceny, w tym metod szacowania strat z tytułu ryzyka kredytowego, istniejących na mocy obowiązujących standardów rachunkowości, stosowanych przez nadzorowany podmiot.
6. Właściwe organy krajowe mogą zbierać informacje, które należy przedłożyć EBC, określone w ust. 2 i 4, w ramach szerszej sprawozdawczości krajowej, która – zgodnie z odpowiednim prawem unijnym lub krajowym – obejmuje dodatkowe nadzorcze informacje finansowe i służy także innym celom niż cele nadzorcze, takim jak cele statystyczne.
7. Na zasadzie wyjątku od ust. 2 i 4 istotne instytucje kredytowe, które nie stanowią części istotnej nadzorowanej grupy, przekazują informacje określone we wzorach 17.1, 17.2 i 17.3 w załącznikach III i IV, a także we wzorze 40.2 w załącznikach III i IV do
rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 , jedynie jeżeli przygotowują one skonsolidowane sprawozdania finansowe.
8. Na zasadzie wyjątku od ust. 2 i 4 istotne oddziały nie mają obowiązku przekazywania informacji określonych we wzorach 17.1, 17.2 i 17.3 w załącznikach III i IV, a także we wzorach 40.1 i 40.2 w załącznikach III i IV do
rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/451 .
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.