Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/730 z dnia 16 kwietnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1011/2012 w sprawie statystyki inwestycji w papiery wartościowe (EBC/2012/24) (EBC/2015/18)
Załącznik II
W mocyWprowadza się następujące zmiany w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1011/2012 (EBC/2012/24):
1) tabela w części 1 otrzymuje brzmienie:
„Kategoria
Opis najważniejszych cech
1. Dłużne papiery wartościowe (F.3)
Dłużne papiery wartościowe to zbywalne instrumenty finansowe służące jako dowód zaciągnięcia długu. Dłużne papiery wartościowe mają następujące cechy:
a) datę emisji oznaczającą dzień, w którym dany dłużny papier wartościowy został wyemitowany;
b) cenę emisyjną, za którą inwestorzy nabywają dłużne papiery wartościowe w ramach emisji pierwotnej;
c) termin wykupu lub zapadalności, w którym przypada ostateczna wyznaczona umownie płatność kapitałowa;
d) cenę wykupu lub wartość nominału, czyli kwotę przypadającą do zapłaty przez emitenta na rzecz posiadacza w terminie zapadalności;
e) termin pierwotny, czyli okres od daty emisji do daty ustalonej umownie płatności końcowej;
f) termin pozostały do zapadalności, czyli okres od dnia referencyjnego do ustalonej umownie płatności końcowej;
g) stopę kuponu wypłacaną przez emitenta posiadaczom dłużnych papierów wartościowych; stopa ta może być stała w całym okresie od emisji do wykupu danego dłużnego papieru wartościowego lub zmieniać się zależnie od wysokości inflacji, stóp procentowych lub cen aktywów. Weksle i zerokuponowe dłużne papiery wartościowe nie przynoszą odsetek kuponowych;
h) terminy wypłaty odsetek, w których emitent wypłaca kupon posiadaczom papierów wartościowych;
i) cena emisyjna, cena wykupu oraz stopa kuponu mogą być denominowane (lub rozliczane) w walucie krajowej lub w walutach obcych.
Rating kredytowy dłużnych papierów wartościowych, który ocenia wiarygodność kredytową poszczególnych emisji dłużnych papierów wartościowych, jest przyznawany przez uznane agencje na podstawie kategorii ratingowych.
W odniesieniu do lit. c) termin zapadalności może pokrywać się z terminem zamiany dłużnego papieru wartościowego na akcję. W tym kontekście zamienność oznacza, że posiadacz może wymienić dłużny papier wartościowy na akcje zwykłe emitenta. Wymienność oznacza, że posiadacz może wymienić dłużny papier wartościowy na akcje przedsiębiorstwa innego niż emitent. Papiery wartościowe bez określonego terminu zapadalności zaliczane są do dłużnych papierów wartościowych.
1a. Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe (F.31)
Dłużne papiery wartościowe z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie oraz dłużne papiery wartościowe płatne na żądanie wierzyciela.
1b. Długoterminowe dłużne papiery wartościowe (F.32)
Dłużne papiery wartościowe z terminem pierwotnym powyżej jednego roku lub bez określonego terminu.
2. Udziały kapitałowe (F.51)
Udziały kapitałowe to aktywa finansowe będące należnością z tytułu wartości rezydualnej danego przedsiębiorstwa pozostałej po zaspokojeniu wszystkich innych roszczeń. Potwierdzeniem posiadania udziałów kapitałowych w podmiotach prawnych są zazwyczaj akcje, udziały, kwity depozytowe, świadectwa udziałowe lub podobne dokumenty. Akcje i udziały oznaczają to samo.
Udziały kapitałowe dzielą się na następujące podkategorie: akcje notowane (F.511); akcje nienotowane (F.512) i pozostałe udziały kapitałowe (F.519).
2a. Akcje notowane (F.511)
Akcje notowane to kapitałowe papiery wartościowe notowane na giełdzie. Taką giełdą może być uznana giełda papierów wartościowych lub każda inna forma rynku wtórnego. Akcje notowane są również określane jako akcje, dla których ceny są kwotowane w obrocie giełdowym. Na ogół notowanie cen akcji znajdujących się w obrocie giełdowym oznacza łatwą dostępność bieżących cen rynkowych.
3. Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych (F.52)
Udziały w funduszach inwestycyjnych to akcje funduszy inwestycyjnych, w przypadku gdy fundusz ma strukturę przedsiębiorstwa. W przypadku gdy fundusz ma charakter funduszu powierniczego są one nazywane jednostkami uczestnictwa. Fundusze inwestycyjne są przedsięwzięciami zbiorowego inwestowania, poprzez które inwestorzy gromadzą środki na inwestycje w aktywa finansowe lub niefinansowe.
Udziały w funduszach inwestycyjnych dzielą się na: udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach rynku pieniężnego (FRP) (F.521) i udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych niebędących FRP (F.522).”
2) tabela w części 2 otrzymuje brzmienie:
„Sektor
Definicja
1. Przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11)
Sektor przedsiębiorstw niefinansowych (S.11) obejmuje samodzielne jednostki instytucjonalne posiadające osobowość prawną i będące producentami rynkowymi, których podstawową działalnością jest produkcja wyrobów i usług niefinansowych. Do tego sektora należą także niefinansowe jednostki typu przedsiębiorstwo.
2. Bank centralny (S.121)
Podsektor banku centralnego (S.121) składa się ze wszystkich finansowych instytucji i jednostek typu przedsiębiorstwo, których podstawową funkcją jest emisja pieniądza, zachowywanie odpowiedniego poziomu wartości waluty krajowej i obcej oraz utrzymywanie całości lub części rezerw walutowych kraju.
3. Instytucje przyjmujące depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122)
Podsektor instytucji przyjmujących depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122), obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, z wyjątkiem zaliczonych do podsektorów bank centralny oraz FRP, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe i które zajmują się przyjmowaniem depozytów lub bliskich substytutów depozytów od jednostek instytucjonalnych – a zatem nie tylko od MIF – oraz, we własnym imieniu, udzielają kredytów i pożyczek lub dokonują inwestycji w papiery wartościowe.
4. Fundusze rynku pieniężnego (FRP) (S.123)
Podsektor FRP (S.123) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, z wyjątkiem tych zaliczonych do podsektorów banku centralnego oraz instytucji kredytowych, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe. Zajmują się one emisją udziałów lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych jako bliskich substytutów depozytów oraz, we własnym imieniu, dokonują inwestycji, przede wszystkim w udziały/jednostki uczestnictwa w FRP, krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe lub depozyty.
Fundusze inwestycyjne będące FRP obejmują fundusze inwestycyjne typu zamkniętego, fundusze inwestycyjne typu otwartego oraz inne systemy zbiorowego inwestowania, których udziały lub jednostki uczestnictwa są bliskimi substytutami depozytów.
5. Fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124)
Podsektor funduszy inwestycyjnych niebędących FRP (S.124) składa się ze wszystkich systemów zbiorowego inwestowania (z wyjątkiem tych zaklasyfikowanych do podsektora FRP), których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe. Instytucje te zajmują się emisją udziałów lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych niebędących bliskimi substytutami depozytów oraz, we własnym imieniu, dokonują inwestycji, przede wszystkim w aktywa finansowe inne niż aktywa finansowe krótkoterminowe oraz w aktywa niefinansowe (przeważnie nieruchomości). Fundusze inwestycyjne niebędące FRP obejmują fundusze inwestycyjne typu zamkniętego, fundusze inwestycyjne typu otwartego oraz inne systemy zbiorowego inwestowania, których udziały lub jednostki uczestnictwa nie są uznawane za bliskie substytuty depozytów.
6. Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno- rentowych (S.125)
Podsektor pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (S.125) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe realizowane poprzez zaciąganie zobowiązań w formach innych niż gotówka, depozyty lub udziały funduszy inwestycyjnych, bądź związanych z ubezpieczeniami, emeryturami i rentami oraz standaryzowanymi programami gwarancyjnymi od jednostek instytucjonalnych.
7. Podmioty sekurytyzacyjne (PS)
PS są podmiotami, które przeprowadzają transakcje sekurytyzacyjne. PS, które spełniają kryteria jednostki instytucjonalnej, są zaliczane do S.125; w pozostałych przypadkach są one traktowane jako integralna część jednostki macierzystej.
8. Pomocnicze instytucje finansowe (S.126)
Podsektor pomocniczych instytucji finansowych (S.126) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawowa działalność jest ściśle związana z pośrednictwem finansowym, ale same nie są instytucjami pośrednictwa finansowego.
9. Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127)
Podsektor instytucji finansowych typu captive i udzielających pożyczek (S.127) składa się ze wszystkich finansowych instytucji i jednostek typu przedsiębiorstwo, których działalność nie polega ani na pośrednictwie finansowym, ani na pomocniczych usługach finansowych, a większość ich aktywów lub zobowiązań nie jest przedmiotem transakcji na otwartych rynkach.
10. Instytucje ubezpieczeniowe (S.128)
Podsektor instytucji ubezpieczeniowych (S.128) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji.
11. Fundusze emerytalno-rentowe (S.129)
Podsektor funduszy emerytalno-rentowych (S.129) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem społecznym i dla zaspokojenia potrzeb osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne). Fundusze emerytalno-rentowe w formie systemów ubezpieczeń społecznych zapewniają dochody po zakończeniu aktywności zawodowej, a często także świadczenia z tytułu śmierci i niepełnosprawności.
12. Sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13)
Sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13) składa się z jednostek instytucjonalnych będących producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne, finansowanych z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także z jednostek instytucjonalnych, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego.
Sektor instytucji rządowych i samorządowych dzielony jest na cztery podsektory: instytucje rządowe na szczeblu centralnym (S.1311), instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym (S.1312), instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym (S.1313) oraz fundusze zabezpieczenia społecznego (S.1314).
13. Gospodarstwa domowe (S.14)
Sektor gospodarstw domowych (S.14) składa się z osób lub grup osób będących konsumentami oraz przedsiębiorcami produkującymi rynkowe wyroby oraz usługi niefinansowe i finansowe (producenci rynkowi), pod warunkiem że produkcja wyrobów i usług nie odbywa się w ramach odrębnych podmiotów traktowanych jako jednostki typu przedsiębiorstwo. Sektor ten obejmuje również osoby lub grupy osób, które są producentami wyrobów i usług niefinansowych przeznaczonych wyłącznie na własne cele finalne.
14. Instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.15)
Sektor instytucji niekomercyjnych działających na rzecz gospodarstw domowych (S.15) obejmuje odrębne instytucje niekomercyjne posiadające osobowość prawną, działające na rzecz gospodarstw domowych i będące prywatnymi producentami nierynkowymi. Ich podstawowe przychody pochodzą z dobrowolnych wpłat pieniężnych lub wkładów w naturze od gospodarstw domowych jako konsumentów, z płatności dokonywanych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych oraz z dochodów z tytułu własności.”
3) w części 3 wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt 2 dodaje się zdanie w brzmieniu:
„Transakcje finansowe obejmują w szczególności umorzenia długów na podstawie porozumienia dłużnika z wierzycielem (umorzenie lub darowanie długu).”
;
b) w pkt 4 pierwsze tiret otrzymuje brzmienie:
„—
Aktualizacje wyceny w wyniku zmiany cen obejmują zmiany zachodzące w wartości pozycji na koniec okresu powstałe w okresie referencyjnym w wyniku zmian wartości referencyjnej, według której papiery wartościowe zostały ujęte, tj. zyski lub straty z tytułu zmiany wartości inwestycji w papiery wartościowe. Obejmują one również zmiany należności finansowych wynikające z częściowych odpisów, które odzwierciedlają faktyczne wartości rynkowe zbywalnych należności finansowych.”
;
c) punkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5.
Pozostałe zmiany wolumenu odnoszą się do zmian wolumenu aktywów, które mogą zaistnieć po stronie inwestora z powodu: a) zmian populacji statystycznej (np. przeklasyfikowania lub restrukturyzacji jednostek instytucjonalnych (*1)); b) przeklasyfikowania aktywów; c) błędów sprawozdawczych, które zostały skorygowane jedynie w danych dotyczących ograniczonego okresu czasu; d) całkowitego lub częściowego odpisu przez wierzycieli nieściągalnych długów, mających postać papierów wartościowych; e) zmiany siedziby inwestora;
(*1) Na przykład w przypadku połączeń i przejęć przejście aktywów i zobowiązań finansowych istniejących pomiędzy przedsiębiorstwem przejmowanym i stronami trzecimi do przedsiębiorstwa przejmującego.”
"
.
(*1) Na przykład w przypadku połączeń i przejęć przejście aktywów i zobowiązań finansowych istniejących pomiędzy przedsiębiorstwem przejmowanym i stronami trzecimi do przedsiębiorstwa przejmującego.”
”
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.