Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 515/97 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

„—

»przepisy prawa celnego« oznaczają przepisy prawa celnego zdefiniowane w art. 5 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (*1),

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).”;"

b) dodaje się tiret w brzmieniu:

„—

»obszar celny Unii« oznacza obszar celny Unii zdefiniowany w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 952/2013,

— »przewoźnicy« oznaczają osoby w rozumieniu art. 5 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.”;

2) art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Bez uszczerbku dla art. 51 informacje, w tym dokumenty, poświadczone odpisy dokumentów, zaświadczenia, wszelkie akty lub decyzje pochodzące od organów administracyjnych, sprawozdania oraz wszelka dokumentacja, uzyskane przez personel organu współpracującego i przekazane do wiadomości organu wnioskującego w trakcie udzielania pomocy na podstawie art. 4–11, mogą stanowić dopuszczalny dowód tak, jak gdyby zostały uzyskane w państwie członkowskim, w którym postępowania są prowadzone:

a) w postępowaniach administracyjnych w państwie członkowskim organu wnioskującego, w tym w ramach dalszych procedur odwoławczych;

b) w postępowaniach sądowych w państwie członkowskim organu wnioskującego, o ile organ współpracujący wyraźnie nie określił inaczej w momencie przekazywania informacji.”;

3) art. 16 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 16

Bez uszczerbku dla art. 51 informacje, w tym dokumenty, poświadczone odpisy dokumentów, zaświadczenia, wszelkie akty lub decyzje pochodzące od organów administracyjnych, sprawozdania oraz wszelka dokumentacja, uzyskane przez personel organu przekazującego i przekazane do wiadomości organu otrzymującego w trakcie udzielania pomocy na podstawie art. 13–15, mogą stanowić dopuszczalny dowód tak, jak gdyby zostały uzyskane w państwie członkowskim, w którym postępowania są prowadzone:

a) w postępowaniach administracyjnych w państwie członkowskim organu otrzymującego, w tym w ramach dalszych procedur odwoławczych;

b) w postępowaniach sądowych w państwie członkowskim organu otrzymującego, o ile organ przekazujący wyraźnie nie określił inaczej w momencie przekazywania informacji.”;

4) w art. 18a wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Bez uszczerbku dla uprawnień państw członkowskich i aby pomóc organom, o których mowa w art. 29, w wykrywaniu przemieszczania towarów, które mogą stanowić przedmiot działań niezgodnych z przepisami prawa celnego i rolnego, jak również używanych w tym celu środków transportu, w tym kontenerów, Komisja ustanawia zbiór danych zgłoszonych przez przewoźników (zwany dalej »zbiorem danych dotyczących transportu«) i nim zarządza. Zbiór danych dotyczących transportu jest bezpośrednio dostępny dla powyższych organów. Mogą one korzystać ze zbioru danych dotyczących transportu, w tym analizować dane i wymieniać informacje, wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia.

2. W ramach zarządzania zbiorem danych dotyczących transportu Komisja jest uprawniona do:

a) dostępu do treści danych lub ich pobierania i przechowywania, dowolnym sposobem lub w dowolnej postaci, a także do wykorzystywania danych, z poszanowaniem przepisów dotyczących prawa własności intelektualnej. Komisja wprowadza odpowiednie zabezpieczenia, w tym środki techniczne i organizacyjne oraz wymogi w zakresie przejrzystości w odniesieniu do podmiotów, których dane dotyczą. Podmioty, których dane dotyczą, mają prawo dostępu do danych i ich poprawiania;

b) porównywania i zestawiania danych udostępnionych lub pobranych ze zbioru danych dotyczących transportu, ich indeksowania, wzbogacania przy pomocy innych źródeł danych i ich analizowania zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (*2);

c) udostępniania danych ze zbioru danych dotyczących transportu organom, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia, za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych.

(*2) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).”;"

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. W przypadku przewozu kontenerów, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, Komisja ustanawia zbiór zawierający zgłoszone komunikaty dotyczące statusu kontenera (zwany dalej »zbiorem KSK«) i nim zarządza. Zbiór KSK jest bezpośrednio dostępny dla organów, o których mowa w art. 29. Przewoźnicy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przechowujący dane dotyczące przewozu i statusu kontenerów lub powierzający w swoim imieniu przechowywanie takich danych, zgłaszają komunikaty dotyczące statusu kontenera (zwane dalej »KSK«) organom celnym państw członkowskich w następujących przypadkach:

a) kontenery, które mają być wprowadzone statkiem z państwa trzeciego na obszar celny Unii, z wyłączeniem:

— kontenerów, które mają pozostać na pokładzie tego samego statku podczas jego rejsu i opuścić obszar celny Unii na pokładzie tego statku, oraz

— kontenerów, które mają być rozładowane i ponownie załadowane na pokład tego samego statku podczas jego rejsu, aby umożliwić rozładowanie lub załadowanie innych towarów, i które mają opuścić obszar celny Unii na pokładzie tego statku,

b) w odniesieniu do ładunków dóbr w kontenerach, które są wyprowadzane statkiem z obszaru celnego Unii do państwa trzeciego i które są objęte zakresem:

— art. 2 dyrektywy Rady 92/84/EWG (*3),

— art. 2 dyrektywy Rady 2011/64/UE (*4), lub

— art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE (*5).

Dane są przekazywane przez przewoźników bezpośrednio do zbioru KSK.

(*3) Dyrektywa Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, s. 29)."

(*4) Dyrektywa Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 176 z 5.7.2011, s. 24)."

(*5) Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51).”;"

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5. KSK są zgłaszane:

a) od momentu, gdy kontener zgłoszono jako pusty przed jego wprowadzeniem na obszar celny Unii lub wyprowadzeniem z tego obszaru do momentu, gdy zostanie on ponownie zgłoszony jako pusty;

b) przez co najmniej trzy miesiące przed fizycznym przybyciem kontenera na obszar celny Unii i przez jeden miesiąc po jego wprowadzeniu na obszar celny Unii, w przypadku gdy w elektronicznej ewidencji przewoźnika nie są dostępne odpowiednie KSK niezbędne do identyfikacji zdarzeń określających dany kontener jako pusty; lub

c) przez co najmniej trzy miesiące po wyprowadzeniu z obszaru celnego Unii, w przypadku gdy w elektronicznej ewidencji przewoźnika nie są dostępne odpowiednie KSK niezbędne do identyfikacji zdarzeń określających dany kontener jako pusty.

6. Przewoźnicy zgłaszają KSK dotyczące następujących lub równoważnych zdarzeń, o ile są one znane zgłaszającemu przewoźnikowi, a dane dotyczące tych zdarzeń przewoźnicy generowali, gromadzili lub przechowywali w swojej elektronicznej ewidencji:

— potwierdzenie rezerwacji,

— przybycie do miejsca załadunku lub rozładunku,

— opuszczenie miejsca załadunku lub rozładunku,

— załadunek na środek transportu lub rozładunek ze środka transportu,

— zlecenie zapełnienia lub opróżnienia,

— potwierdzenie zapełnienia lub opróżnienia,

— przewóz wewnątrz terminalu,

— inspekcja przy bramce terminalu,

— wysłanie do poważnej naprawy.

Każde państwo członkowskie określa kary za niewywiązanie się z obowiązku przedstawienia danych lub za przedstawienie danych niekompletnych lub nieprawdziwych. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

7. Wyłącznie wyznaczeni analitycy w Komisji są uprawnieni do przetwarzania danych osobowych, do których ma zastosowanie ust. 2 lit. b) i c).

Dane osobowe, które nie są niezbędne do wykrywania przemieszczania towarów, o którym mowa w ust. 1, są bezzwłocznie usuwane lub pozbawiane wszelkich elementów pozwalających na identyfikację. W żadnym przypadku nie mogą być one przechowywane przez okres dłuższy niż trzy lata.

Komisja wdraża odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub nieuprawnionym ujawnieniem, modyfikacją i dostępem lub przed wszelkimi innymi nieuprawnionymi formami przetwarzania.

8. Dane otrzymane od przewoźników przechowuje się jedynie przez okres niezbędny do osiągnięcia celu, dla którego zostały wprowadzone i nie mogą być one przechowywane przez okres dłuższy niż pięć lat.

9. Komisja i państwa członkowskie chronią poufne informacje handlowe otrzymane od przewoźników.

Komisja i państwa członkowskie stosują w odniesieniu do wyznaczonych przez siebie ekspertów najsurowsze techniczne, organizacyjne i kadrowe przepisy bezpieczeństwa w zakresie tajemnicy służbowej lub innych równoważnych obowiązków w zakresie zachowania poufności, zgodnie z prawem krajowym i unijnym.

Komisja i państwa członkowskie zapewniają, by respektowano wnioski innych państw członkowskich o poufne traktowanie informacji wymienianych za pośrednictwem zbioru KSK.”;

5) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 18c

Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje przepisy dotyczące częstotliwości zgłaszania KSK, formatu danych zgłaszanych w KSK i sposobu przekazywania KSK.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43a ust. 2, do dnia 29 lutego 2016 r.”;

6) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 18d

1. Komisja ustanawia zbiór danych (zwany dalej »zbiorem danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu«) i nim zarządza; zbiór ten zawiera dane dotyczące:

a) przywozu towarów;

b) tranzytu towarów; oraz

c) wywozu towarów, w zakresie, w jakim towary przywołane w niniejszej literze są objęte:

(i) art. 2 dyrektywy 92/84/EWG;

(ii) art. 2 dyrektywy 2011/64/UE; lub

(iii) art. 2 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE.

Zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu jest prowadzony jak wyszczególniono w załącznikach 37 i 38 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (*6).

Komisja systematycznie powiela dane ze źródeł obsługiwanych przez Komisję na podstawie rozporządzenia (UE) nr 952/2013 do zbioru danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu. Państwa członkowskie mogą przekazywać Komisji dane dotyczące tranzytu towarów w obrębie państwa członkowskiego oraz wywozu bezpośredniego, w zależności od dostępności tych danych i infrastruktury informatycznej państw członkowskich.

Wydziały wyznaczone przez Komisję i organy krajowe, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia, mogą – do celów niniejszego rozporządzenia – wykorzystywać zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu do analizowania i porównywania danych zawartych w zbiorze danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu z KSK zgłoszonymi do zbioru KSK oraz mogą wymieniać informacje na temat wyników tych działań.

2. Zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu udostępnia się organom krajowym, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia. Wyłącznie wyznaczeni analitycy w Komisji są uprawnieni do przetwarzania danych zawartych w zbiorze danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu.

Państwa członkowskie mają bezpośredni dostęp do:

a) danych dotyczących wszystkich zgłoszeń sporządzonych i złożonych w danym państwie członkowskim;

b) danych dotyczących podmiotów gospodarczych, posiadających numer EORI, przewidziany w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 oraz nadany przez organy państwa członkowskiego;

c) danych dotyczących tranzytu;

d) wszystkich innych danych, z wyjątkiem danych osobowych, o których mowa w art. 41b ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Właściwe organy, które wprowadziły dane do systemu informacji celnej, o którym mowa w art. 23 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, lub wprowadziły, zgodnie z art. 41b niniejszego rozporządzenia, dane pochodzące z dokumentacji dochodzeniowej do identyfikującej bazy danych rejestru celnego, o której mowa w art. 41a ust. 1 niniejszego rozporządzenia, mają dostęp do wszystkich danych zawartych w zbiorze danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu, odnoszących się do danego wprowadzenia danych lub danej dokumentacji dochodzeniowej.

3. Do przetwarzania przez Komisję danych osobowych w kontekście danych zawartych w zbiorze danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001.

Komisję uważa się za administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu podlega wstępnej kontroli dokonywanej przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Dane zawarte w zbiorze danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu mogą być przechowywane nie dłużej niż przez pięć lat; w uzasadnionych przypadkach okres ten można przedłużyć o dodatkowe dwa lata.

4. Zbiór danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu nie obejmuje szczególnych kategorii danych w rozumieniu art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Komisja wdraża odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub nieuprawnionym ujawnieniem, modyfikacją i dostępem lub przed wszelkimi innymi formami nieuprawnionego przetwarzania.

5. Komisja i państwa członkowskie chronią poufne informacje handlowe. Komisja i państwa członkowskie stosują w odniesieniu do wyznaczonych przez siebie ekspertów najsurowsze techniczne, organizacyjne i kadrowe przepisy bezpieczeństwa w zakresie tajemnicy służbowej lub innych równoważnych obowiązków w zakresie zachowania poufności, zgodnie z prawem krajowym i unijnym.

Komisja i państwa członkowskie zapewniają, by respektowano wnioski innych państw członkowskich o poufne traktowanie informacji wymienianych za pośrednictwem zbioru danych dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu.