Artykuł 18e

Na potrzeby prowadzenia dochodzeń dotyczących wdrażania przepisów prawa celnego Komisja może występować z wnioskami do państw członkowskich o dokumenty, które potwierdzają zgłoszenia przywozowe i wywozowe, w przypadku których zostały przez podmioty gospodarcze wygenerowane lub zgromadzone dokumenty potwierdzające.

Wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym, kierowane są do właściwych organów. W przypadku gdy państwo członkowskie wyznaczy więcej niż jeden właściwy organ, wskaże ono właściwą jednostkę w strukturze administracji, odpowiedzialną za udzielanie odpowiedzi na wnioski Komisji.

W terminie czterech tygodni od otrzymania wniosku Komisji państwo członkowskie:

— przekazuje wymaganą dokumentację; w przypadku stosownego uzasadnienia termin ten może ulec wydłużeniu o dodatkowe sześć tygodni,

— powiadamia Komisję, że wniosku nie można było zrealizować ze względu na to, że dany podmiot gospodarczy nie przedstawił wymaganych informacji, albo

— odrzuca wniosek w następstwie decyzji podjętej przez organ administracyjny lub sądowy tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 3.

(*6) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).”;"

7) art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Wyniki i informacje uzyskiwane w trakcie wspólnotowych misji, o których mowa w art. 20, a w szczególności dokumenty przekazywane przez właściwe organy zainteresowanych państw trzecich, a także informacje otrzymane w ramach dochodzenia administracyjnego, w tym przez służby Komisji, są traktowane zgodnie z art. 45.”;

8) art. 23 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 43 aktów delegowanych w celu określenia działań związanych ze stosowaniem przepisów dotyczących rolnictwa, które wymagają umieszczenia informacji w SIC.

Takie akty delegowane będą przyjmowane do dnia 29 lutego 2016 r.”;

9) art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje przepisy dotyczące pozycji, które mają być zawarte w SIC, odnoszących się do poszczególnych kategorii wymienionych w art. 24, w stopniu koniecznym do osiągnięcia celu SIC. W kategorii określonej w art. 24 lit. e) nie mogą znaleźć się pozycje dotyczące danych osobowych. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43a ust. 2, do dnia 29 lutego 2016 r.”;

10) art. 29 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Dostęp do danych zawartych w SIC jest zastrzeżony wyłącznie dla organów krajowych wyznaczonych przez każde państwo członkowskie i wydziałów wyznaczonych przez Komisję. Tymi organami krajowymi są organy celne, ale mogą nimi być również inne organy, które – zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i proceduralnymi danych państw członkowskich – są właściwe do działań zmierzających do realizacji celu określonego w art. 23 ust. 2.

Partner SIC przekazujący dane ma prawo określić, które spośród organów krajowych wspomnianych w pierwszym akapicie niniejszego ustępu mogą uzyskać dostęp do danych umieszczonych przez niego w SIC.

2. Każde państwo członkowskie przesyła Komisji wykaz wyznaczonych przez siebie właściwych organów krajowych, które mają dostęp do SIC, określając – dla każdego z tych organów – dane, jakie mają być mu udostępniane, i cel udostępniania tych danych.

Komisja wraz z poszczególnymi państwami członkowskimi weryfikuje wykaz wyznaczonych organów krajowych pod kątem nieproporcjonalnej liczby wyznaczeń. Po tej weryfikacji dane państwo członkowskie potwierdza lub poprawia wykaz wyznaczonych organów krajowych. Komisja odpowiednio informuje pozostałe państwa członkowskie. Informuje ona również wszystkie państwa członkowskie o szczegółach dotyczących wydziałów Komisji upoważnionych do dostępu do SIC.

Wykaz tak wyznaczonych organów krajowych i wydziałów Komisji jest publikowany przez Komisję w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a późniejsze jego aktualizacje Komisja publikuje w internecie.”;

11) w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Wykaz tak wyznaczonych organów krajowych i wydziałów Komisji jest publikowany przez Komisję w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a późniejsze jego aktualizacje Komisja publikuje w internecie.”;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Dane otrzymywane z SIC mogą być, za uprzednim upoważnieniem państwa członkowskiego, które wprowadziło je do SIC, oraz zgodnie z wszelkimi warunkami nałożonymi przez to państwo, przekazane w celu wykorzystania przez organy krajowe inne niż te określone w ust. 2, państwa trzecie oraz międzynarodowe lub regionalne organizacje lub agencje Unii, które przyczyniają się do ochrony interesów finansowych Unii i prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego. Każde państwo członkowskie podejmuje specjalne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa takich danych podczas przekazywania lub dostarczania ich do wydziałów mających siedzibę poza jego terytorium.

Akapit pierwszy niniejszego ustępu stosuje się odpowiednio wobec Komisji, jeżeli to ona wprowadziła dane do SIC.”;

12) tytuł rozdziału 4 tytułu V otrzymuje brzmienie:

„Rozdział 4

Przechowywanie danych”;

13) art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Dane zawarte w SIC przechowuje się jedynie przez okres niezbędny do osiągnięcia celu, w jakim zostały wprowadzone, i nie mogą być one przechowywane dłużej niż przez pięć lat; w uzasadnionych przypadkach okres ten można przedłużyć o dodatkowe dwa lata.”;

14) w art. 37 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz wspólny organ nadzorczy ustanowiony decyzją Rady 2009/917/WSiSW (*7), działając w granicach swoich odpowiednich kompetencji, uzgadniają swoje działania w celu zapewnienia skoordynowanego nadzoru nad SIC i jego kontroli.

(*7) Decyzja Rady 2009/917/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie stosowania technologii informatycznej do potrzeb celnych (Dz.U. L 323 z 10.12.2009, s. 20).”;"

15) w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 skreśla się lit. b);

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W szczególności zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja podejmują działania w celu:

a) uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu do urządzeń wykorzystywanych do przetwarzania danych;

b) uniemożliwienia osobom nieuprawnionym odczytu, kopiowania, modyfikowania lub usuwania danych i nośników danych;

c) uniemożliwienia wprowadzania danych, zapoznawania się z nimi, ich zmiany lub usuwania bez upoważnienia;

d) uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu do danych w SIC za pomocą urządzeń do przekazywania danych;

e) zagwarantowania, że w odniesieniu do wykorzystywania SIC upoważnione osoby mają prawo dostępu jedynie do danych, które odpowiadają ich kompetencjom;

f) zagwarantowania możliwości sprawdzenia i ustalenia, którym organom można przekazywać dane za pomocą urządzeń do przesyłania danych;

g) zagwarantowania możliwości następczego sprawdzenia i ustalenia, kiedy, przez kogo i jakie dane zostały wprowadzone do SIC, oraz monitorowania zapytań;

h) uniemożliwienia odczytu, kopiowania, modyfikowania lub usuwania danych bez upoważnienia podczas przesyłania danych oraz transportu nośników danych.”;

c) skreśla się ust. 3;

16) w art. 41d wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Dopuszczalny okres przechowywania danych zależy od przepisów ustawowych, wykonawczych i proceduralnych państwa członkowskiego przekazującego dane. Obowiązują następujące maksymalne i niekumulujące się okresy liczone od daty wprowadzenia danych do dokumentacji dochodzeniowej, które nie mogą zostać przekroczone:

a) dane dotyczące bieżącej dokumentacji dochodzeniowej nie mogą być przechowywane dłużej niż przez trzy lata, jeżeli w tym czasie nie stwierdzono działania naruszającego przepisy prawa celnego i rolnego; dane podlegają obowiązkowej anonimizacji przed tym terminem, jeżeli minął jeden rok od ostatniego stwierdzenia takiego działania;

b) dane dotyczące dochodzeń administracyjnych lub karnych, w których stwierdzono działanie naruszające przepisy prawa celnego i rolnego, które nie doprowadziły jednak do wydania decyzji administracyjnej, wyroku skazującego, wymierzenia grzywny ani kary administracyjnej, mogą być przechowywane nie dłużej niż przez sześć lat;

c) dane dotyczące dochodzeń administracyjnych lub karnych, w których wydano decyzję administracyjną, wyrok skazujący, wymierzono grzywnę lub karę administracyjną, mogą być przechowywane nie dłużej niż przez 10 lat.”;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Komisja dokonuje anonimizacji lub wykreślenia danych natychmiast po upływie maksymalnego okresu przechowywania określonego w ust. 1.”;

17) art. 43 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 43

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 23 ust. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 8 października 2015 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnienia, o którym mowa w art. 23 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 23 ust. 4 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

18) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 43a

1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*8).

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.