Artykuł 142

(art. 74 ust. 2 lit. c) kodeksu)

1. Cena jednostkowa wykorzystywana do określenia wartości celnej zgodnie z art. 74 ust. 2 lit. c) kodeksu jest to cena, po której przywożone towary bądź przywożone identyczne lub podobne towary są sprzedawane w Unii – w takim samym stanie, w jakim zostały przywiezione – w tym samym lub przybliżonym czasie, co czas przywozu towarów, których wartość celna ma zostać określona.

2. W przypadku braku ceny jednostkowej, o której mowa w ust. 1, wykorzystuje się cenę jednostkową będącą ceną, po której przywożone towary bądź przywożone identyczne lub podobne towary są sprzedawane – w takim samym stanie, w jakim zostały przywiezione – na obszarze celnym Unii możliwie szybko od dnia przywozu towarów, których wartość celna ma zostać określona, lecz nie później niż w ciągu 90 dni od dnia przywozu.

3. W przypadku braku ceny jednostkowej, o której mowa w ust. 1 i 2, na wniosek zgłaszającego wykorzystuje się cenę jednostkową, po której przywożone towary są sprzedawane na obszarze celnym Unii po dalszej obróbce lub przetworzeniu, z uwzględnieniem wartości dodanej w wyniku takiej obróbki lub takiego przetworzenia.

4. Następujące sprzedaże nie są uwzględniane do celów ustalenia wartości celnej zgodnie z art. 74 ust. 2 lit. c) kodeksu:

a) sprzedaż towarów na poziomie handlu innym niż pierwszy poziom handlu po przywozie;

b) sprzedaż osobom powiązanym;

c) sprzedaż osobom, które dostarczają bezpośrednio lub pośrednio, bezpłatnie lub po obniżonej cenie, towary lub usługi wymienione w art. 71 ust. 1 lit. b) kodeksu do użytku związanego z produkcją i sprzedażą przywożonych towarów w celu wywozu;

d) sprzedaż w ilościach, które nie są wystarczające do określenia ceny jednostkowej.

5. Przy ustalaniu wartości celnej należy odliczyć od ceny jednostkowej określonej zgodnie z ust. 1–4:

a) zwyczajowo płacone lub uzgodnione marże albo zwyczajowo doliczane kwoty zysku i kosztów ogólnych (w tym bezpośrednie i pośrednie koszty wprowadzania na rynek danych towarów) związane ze sprzedażą na obszarze celnym Unii przywożonych towarów tego samego gatunku i rodzaju, które są towarami z danej grupy lub asortymentu towarów wytwarzane przez określoną branżę przemysłową;

b) zwykłe koszty transportu i ubezpieczenia oraz związane z nimi koszty ponoszone na obszarze celnym Unii;

c) należności celne przywozowe lub inne opłaty należne na obszarze celnym Unii z tytułu przywozu lub sprzedaży towarów.

6. Wartość celna niektórych łatwo psujących się towarów, o których mowa w załączniku 23-02, przywożonych do konsygnacji może być ustalana bezpośrednio, zgodnie z przepisami art. 74 ust. 2 lit. c) kodeksu. W tym celu państwa członkowskie powiadamiają Komisję o cenach jednostkowych, a Komisja rozpowszechnia te informacje poprzez TARIC zgodnie z przepisami art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/8716.

Takie ceny jednostkowe mogą być wykorzystywane do określenia wartości celnej przywożonych towarów przez okres 14 dni. Dniem tygodnia, w którym rozpoczyna się każdy z okresów, jest piątek.

Ceny jednostkowe są określane i podawane do wiadomości Komisji w następujący sposób:

a) po dokonaniu odliczeń przewidzianych w ust. 5, państwa członkowskie informują Komisję o cenie jednostkowej za 100 kg masy netto dla każdej kategorii towarów. W odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 5 lit. b), państwa członkowskie mogą ustalić ryczałtowe kwoty, o których powiadamiają Komisję;

b) okresem odniesienia przy określaniu cen jednostkowych jest 14-dniowy okres, którego koniec przypada w czwartek w tygodniu poprzedzającym tydzień, w którym mają zostać ustalone nowe ceny jednostkowe;

c) Państwa członkowskie zgłaszają Komisji ceny jednostkowe w euro nie później niż do godziny 12.00 w poniedziałek w tygodniu, w którym mają one być rozpowszechnione przez Komisję. Jeżeli dzień ten jest dniem wolnym od pracy, powiadomienia dokonuje się w bezpośrednio poprzedzający go dzień roboczy. Ceny jednostkowe mają zastosowanie, jedynie jeśli wiadomość o ich zgłoszeniu jest rozpowszechniona przez Komisję.