Artykuł 143

(art. 74 ust. 2 lit. d) kodeksu)

1. Stosując art. 74 ust. 2 lit. d) kodeksu, organy celne nie mogą żądać od osoby niemającej siedziby na obszarze celnym Unii przedłożenia do zbadania czy też udostępnienia jakichkolwiek danych księgowych lub innych informacji w celu ustalenia wartości celnej.

2. Koszty lub wartość materiałów i wytworzenia, o których mowa w art. 74 ust. 2 lit. d) ppkt (i) kodeksu, obejmują koszty elementów określonych w art. 71 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i (iii) kodeksu. Obejmują one także określoną w odpowiedniej proporcjach wartość produktów lub usług wymienionych w art. 71 ust. 1 lit. b) kodeksu, dostarczonych bezpośrednio lub pośrednio przez kupującego do użytku związanego z produkcją towarów, których wartość ma zostać określona. Wartość prac określonych w art. 71 ust. 1 lit. b) ppkt (iv) kodeksu, które zostały wykonane w Unii, włączana jest tylko w takiej części, w jakiej prace te zostały wykonane na koszt producenta.

3. Koszt produkcji obejmuje wszystkie wydatki poniesione na stworzenie, uzupełnienie lub znaczące udoskonalenie dóbr ekonomicznych. Obejmuje on również koszty określone w art. 71 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) i (iii) kodeksu.

4. Koszty ogólne, o których mowa w art. 74 ust. 2 lit. d) ppkt (ii) kodeksu, obejmują koszty bezpośrednie i pośrednie produkcji oraz sprzedaży towarów przeznaczonych do wywozu, które nie są objęte przepisami art. 74 ust. 2 lit. d) ppkt (i) kodeksu.