Artykuł 25

1. W przypadku gdy na obszarze bez kontroli na granicach wewnętrznych zaistnieje poważne zagrożenie porządku publicznego lub bezpieczeństwa wewnętrznego w państwie członkowskim, to państwo członkowskie może w drodze wyjątku przywrócić kontrolę graniczną na wszystkich lub poszczególnych odcinkach swoich granic wewnętrznych.

Uznaje się, że poważne zagrożenie porządku publicznego lub bezpieczeństwa wewnętrznego może wynikać w szczególności z:

a) aktów terrorystycznych lub zagrożeń terrorystycznych oraz zagrożeń wynikających z poważnej przestępczości zorganizowanej;

b) stanów zagrożenia zdrowia publicznego na dużą skalę;

c) wyjątkowej sytuacji charakteryzującej się nagłym niedozwolonym przemieszczaniem się na dużą skalę obywateli państw trzecich między państwami członkowskimi, co stanowi znaczne obciążenie dla ogólnych zasobów i zdolności dobrze przygotowanych właściwych organów i która może zagrozić ogólnemu funkcjonowaniu obszaru bez kontroli na granicach wewnętrznych, o czym świadczy analiza informacji i wszystkie dostępne dane, w tym pochodzące z odpowiednich agencji Unii;

d) wydarzeń międzynarodowych na dużą skalę lub o dużym znaczeniu.

2. We wszystkich przypadkach kontrolę graniczną na granicach wewnętrznych przywraca się wyłącznie jako środek ostateczny. Zakres i czas trwania tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej nie mogą przekraczać tego, co jest absolutnie niezbędne do reakcji na stwierdzone poważne zagrożenie.

Kontrolę graniczną można przywrócić lub przedłużyć na podstawie art. 25a i 28 wyłącznie w przypadku, gdy państwo członkowskie ustaliło, że taki środek jest konieczny i proporcjonalny, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 26 ust. 1, a w przypadku przedłużenia takiej kontroli również biorąc pod uwagę ocenę ryzyka, o której mowa w art. 26 ust. 2. Kontrolę graniczną można również przywrócić zgodnie z art. 29, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 30.

3. W przypadku gdy to samo poważne zagrożenie utrzymuje się, kontrola graniczna na granicach wewnętrznych może zostać przedłużona zgodnie z art. 25a lub 29, lub, w przypadku gdy zagrożenie dotyczy stanu zagrożenia zdrowia publicznego na dużą skalę, zgodnie z art. 28.

Uznaje się, że to samo poważne zagrożenie utrzymuje się, jeżeli uzasadnienie przedłużenia kontroli granicznej przedstawione przez państwo członkowskie opiera się na tych samych podstawach, które uzasadniały początkowe przywrócenie kontroli granicznej.