Artykuł 26

1. Aby ustalić, czy przywrócenie kontroli granicznej na granicach wewnętrznych jest konieczne i proporcjonalne zgodnie z art. 25 ust. 2, państwo członkowskie ocenia w szczególności:

a) stosowność środka polegającego na przywróceniu kontroli granicznej na granicach wewnętrznych, biorąc pod uwagę charakter stwierdzonego poważnego zagrożenia, a w szczególności to, czy przywrócenie kontroli granicznej na granicach wewnętrznych może odpowiednio usunąć zagrożenie porządku publicznego lub bezpieczeństwa wewnętrznego oraz czy cele takiego przywrócenia można osiągnąć:

(i) przy użyciu środków alternatywnych, takich jak proporcjonalne kontrole przeprowadzane w kontekście kontroli na terytorium, o których mowa w art. 23 lit. a);

(ii) przy użyciu procedury ustanowionej w art. 23a;

(iii) za pomocą innych form współpracy policyjnej przewidzianych w prawie Unii;

(iv) w ramach wspólnych środków w zakresie tymczasowych ograniczeń związanych z podróżą do państw członkowskich, o których mowa w art. 21a ust. 2;

b) prawdopodobne skutki takiego środka dla:

(i) przepływu osób na obszarze bez kontroli na granicach wewnętrznych; oraz

(ii) funkcjonowania regionów transgranicznych, z uwzględnieniem silnych więzi społecznych i gospodarczych między nimi.

2. W przypadku gdy kontrolę graniczną na granicach wewnętrznych przeprowadzano przez sześć miesięcy zgodnie z art. 25a ust. 5, dane państwo członkowskie przeprowadza ocenę ryzyka, która oprócz elementów zawartych w art. 27 ust. 2 i 3 obejmuje również ponowną ocenę kryteriów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. W przypadku gdy przywrócono lub przedłużono kontrolę graniczną na granicach wewnętrznych, zainteresowane państwa członkowskie zapewniają, aby towarzyszyły jej odpowiednie środki łagodzące skutki przywrócenia kontroli granicznych dla osób i transportu towarowego, ze szczególnym uwzględnieniem silnych więzi społecznych i gospodarczych między regionami transgranicznymi oraz osób odbywających podróże niezbędne.