Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”)
Sekcja 3 — Certyfikacja zdrowia zwierząt i powiadamianie o przemieszczaniu
Artykuł 161
W mocyObowiązki podmiotów w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt na potrzeby przemieszczania materiału biologicznego zwierząt utrzymywanych z gatunków bydło, owce, kozy, świnie i z koniowatych oraz materiału biologicznego drobiu oraz akty delegowane
1. Podmioty przemieszczają materiał biologiczny zwierząt utrzymywanych z gatunków bydło, owce, kozy, świnie i z koniowatych oraz materiał biologiczny drobiu do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy takiemu materiałowi towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z ust. 3.
2. W przypadkach gdy zezwolono na opuszczenie przez materiał biologiczny zwierząt utrzymywanych obszaru objętego ograniczeniami, który podlega:
a) środkom zwalczania chorób przewidzianym w art. 55 ust. 1 lit. f) ppkt (ii), art. 56, 64, 65, art. 74 ust. 1 i art. 79 oraz w przepisach przyjętych na podstawie art. 55 ust. 2, art. 67, art. 71 ust. 3 i art. 74 ust. 4, art. 83 ust. 2; lub
b) środkom nadzwyczajnym określonym w art. 257 i 258 oraz w przepisach przyjętych na podstawie art. 259,
a ten materiał biologiczny pochodzi od gatunków objętych tymi środkami zwalczania chorób lub środkami nadzwyczajnymi, podmioty przemieszczają taki materiał biologiczny w obrębie terytorium państwa członkowskiego lub z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy towarzyszy mu świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z art. 149 ust. 1 przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, chyba że zgodnie z przepisami, o których mowa w niniejszym akapicie, zostało udzielone odstępstwo od wymagania certyfikacji zdrowia zwierząt.
Właściwy organ może zdecydować, że takiego świadectwa nie trzeba wydawać przy przemieszczaniu materiału biologicznego w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego, jeżeli organ ten uzna, że istnieje alternatywny system zapewniający identyfikowalność przesyłki takiego materiału biologicznego oraz materiał ten spełnia wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące takiego przemieszczania.
3. Podmioty wprowadzają wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w ust. 1, towarzyszyło materiałowi biologicznemu od miejsca jego pochodzenia do miejsca jego przeznaczenia.
4. Na wniosek podmiotu właściwy organ wydaje świadectwo zdrowia zwierząt na potrzeby przemieszczania materiału biologicznego, o którym mowa w ust. 1, pod warunkiem że zostały spełnione odpowiednie wymagania, o których mowa w części IV tytuł I rozdział 5.
5. Do certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do materiału biologicznego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stosuje się art. 148, 149 i 150 oraz przepisy przyjęte na podstawie art. 146, 147 i art. 149 ust. 4. Do deklaracji dotyczącej przemieszczania materiału biologicznego stosuje się art. 151 ust. 1 i przepisy przyjęte na podstawie art. 151 ust. 3.
6. Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 264 aktów delegowanych dotyczących odstępstw od wymagań w zakresie świadectw zdrowia zwierząt na potrzeby przemieszczania materiału biologicznego zwierząt utrzymywanych z gatunków bydło, owce, kozy, świnie i z koniowatych oraz materiału biologicznego drobiu, o których to wymagania mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli takie przemieszczenia nie stwarzają istotnego ryzyka rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie z uwagi na:
a) rodzaj danego materiału biologicznego lub gatunki zwierząt, od których pochodzi ten materiał;
b) metody produkcji i przetwarzania w zakładzie zajmującym się materiałem biologicznym;
c) przeznaczenie materiału biologicznego;
d) wprowadzone alternatywne środki zmniejszające ryzyko dla danego rodzaju i kategorii materiału biologicznego i zakładu zajmującego się materiałem biologicznym;
e) miejsce przeznaczenia materiału biologicznego, gdy miejsce przeznaczenia znajduje się w tym samym państwie członkowskim co miejsce pochodzenia, ale materiał biologiczny przekracza terytorium innego państwa członkowskiego w celu dotarcia do miejsca przeznaczenia.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.