Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”)

Sekcja 3 — Certyfikacja zdrowia zwierząt i powiadamianie o przemieszczaniu

Artykuł 162

W mocy

Treść świadectw zdrowia zwierząt

1. Świadectwo zdrowia zwierząt dla materiału biologicznego, o którym mowa w art. 161, zawiera co najmniej następujące informacje:

a) zakład zajmujący się materiałem biologicznym, z którego pochodzi materiał biologiczny oraz zakład lub miejsce przeznaczenia;

b) rodzaj materiału biologicznego oraz gatunek utrzymywanych zwierząt dawców;

c) ilość lub liczbę materiału biologicznego;

d) oznakowanie materiału biologicznego, jeżeli jest to wymagane zgodnie z art. 121 ust. 1 i w przepisach przyjętych na podstawie art. 122 ust. 1;

e) informacje potrzebne do wykazania, że materiał biologiczny w przesyłce spełnia wymagania dotyczące przemieszczania dla danego gatunku przewidziane w art. 157 i 159 oraz w przepisach przyjętych na podstawie art. 160.

2. Świadectwo zdrowia zwierząt dla materiału biologicznego, o którym mowa w art. 161, może zawierać inne informacje wymagane zgodnie z innymi przepisami Unii.

3. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 264 akty delegowane dotyczące informacji, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 264 aktów delegowanych dotyczących certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do różnych rodzajów materiału biologicznego i różnych gatunków zwierząt.

5. Komisja może w drodze aktów wykonawczych ustanowić przepisy dotyczące wzorów formularzy świadectw zdrowia zwierząt dla materiału biologicznego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 266 ust. 2.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.