Artykuł 7

W trakcie oceny, czy praktyka rynkowa, która ma być uznana za PPR, spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy rozważają, co następuje:

a) czy transakcje związane z wykorzystaniem praktyki rynkowej po jej uznaniu za PPR będą regularnie zgłaszane właściwym organom;

b) czy zasoby (w formie środków pieniężnych lub instrumentów finansowych) przeznaczane na wykorzystanie PPR są proporcjonalne i współmierne do celów samej PPR;

c) charakter i poziom wynagrodzenia za usługi wyświadczone w ramach wykorzystywania PPR i kwestię, czy wynagrodzenie to ustalono w formie stałej kwoty; w przypadku zaproponowania zmiennego wynagrodzenia, nie może ono prowadzić do zachowań zagrażających integralności i prawidłowemu funkcjonowaniu rynku i musi być możliwe poddanie go ocenie przez właściwy organ;

d) czy kategorie osób wykorzystujących PPR zapewniają, w przypadkach rynków, na których ma to zastosowanie, odpowiednie oddzielenie aktywów przeznaczonych na wykorzystywanie PPR od ewentualnych aktywów ich klientów bądź własnych aktywów;

e) czy odpowiednie obowiązki beneficjentów i osób wykorzystujących PPR lub, w stosownych przypadkach, ich wspólne obowiązki zostały jasno określone;

f) czy kategorie osób wykorzystujących PPR dysponują strukturą organizacyjną i odpowiednimi zasadami wewnętrznymi zapewniającymi, że decyzje handlowe w odniesieniu do PPR pozostają poufne dla innych działów danej osoby i są podejmowane niezależnie od otrzymywanych od klientów zleceń transakcji, zarządzania portfelem czy też zleceń składanych na własny rachunek;

g) czy ustanowiono odpowiedni proces sprawozdawczy między beneficjentem a osobą, która ma wykorzystywać PPR, w celu umożliwienia wymiany niezbędnych informacji na potrzeby wypełniania obowiązujących obie strony przepisów i postanowień umownych, w stosownych przypadkach.