Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/908 z dnia 26 lutego 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 przez ustanowienie regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria, procedurę i wymogi w zakresie ustanawiania przyjętej praktyki rynkowej oraz wymogi dotyczące jej podtrzymania, zakończenia lub zmiany warunków jej dopuszczenia

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia „osoby pod nadzorem” mogą oznaczać którekolwiek z niżej wymienionych:

a) firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (

1

);

b) instytucje kredytowe posiadające zezwolenie na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (

2

);

c) kontrahentów finansowych zdefiniowanych w art. 2 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (

3

);

d) wszelkie osoby podlegające wymogom uzyskania zezwolenia, warunkom organizacyjnym oraz nadzorowi sprawowanemu przez „właściwy organ finansowy” lub też „krajowy organ regulacyjny” spełniający definicję z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 (

4

);

e) wszelkie osoby podlegające wymogom uzyskania zezwolenia, warunkom organizacyjnym oraz nadzorowi sprawowanemu przez właściwe organy, regulatorów lub agencje odpowiedzialne za kasowe rynki towarów lub rynki towarowych instrumentów pochodnych;

f) operatorzy zobowiązani do przestrzegania wymogów dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

5

) ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych.

Artykuł 2

Wymogi ogólne

1. Przed uznaniem praktyki rynkowej i ustanowieniem jej jako przyjętej praktyki rynkowej (PPR) właściwy organ przeprowadza:

a) ocenę praktyki rynkowej za pomocą wszystkich kryteriów wymienionych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i doprecyzowanych niżej, w sekcji 2 niniejszego rozdziału;

b) stosowne konsultacje z właściwymi instytucjami, w tym, przynajmniej, z przedstawicielami emitentów, firm inwestycyjnych, instytucji kredytowych, inwestorów, uczestników rynku uprawnień do emisji, operatorów rynku prowadzących wielostronną platformę obrotu (MTF) lub zorganizowaną platformę obrotu (OTF) oraz operatorów rynku regulowanego, jak również innych organów, na temat stosowności ustanowienia praktyki rynkowej jako PPR.

2. Zamierzając ustanowić praktykę rynkową jako przyjętą praktykę rynkową, właściwe organy powiadamiają ESMA i inne właściwe organy o swoim zamiarze zgodnie z procedurą ustanowioną w sekcji 3 za pomocą wzoru formularza zamieszczonego w załączniku.

3. W przypadku uznawania praktyki rynkowej za PPR przez właściwe organy zgodnie z art. 13 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i z niniejszym rozporządzeniem, na stronach internetowych właściwych organów publicznie ujawnia się decyzję o ustanowieniu PPR wraz z opisem przedmiotowej PPR za pomocą wzoru zamieszczonego w załączniku, z podaniem następujących informacji:

a) opis rodzajów osób, które mogą wykorzystywać PPR;

b) opis rodzajów osób czy też grup osób, które mogą korzystać na PPR, czy to samemu bezpośrednio je wykorzystując, czy też wyznaczając inną osobę do ich wykorzystywania („beneficjentów”);

c) opis rodzaju instrumentu finansowego, do jakiego odnosi się PPR;

d) wskazanie, czy PPR może być wykorzystywana w określonym okresie czasu, oraz opis sytuacji bądź warunków prowadzących do czasowego zaprzestania, zawieszenia lub zakończenia praktyki.

Osoby, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), ponoszą odpowiedzialność za swoje decyzje handlowe, w tym za złożone zlecenia, za anulowanie lub zmianę zlecenia oraz zawarcie transakcji czy też realizację transakcji w związku z PPR.

Artykuł 3

Przejrzystość

1. Rozważając, czy dana praktyka rynkowa spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, oraz rozpatrując, czy może być ustanowiona jako PPR, właściwe organy badają, czy ta praktyka rynkowa daje pewność publicznego ujawnienia następujących informacji:

a) przed wykorzystaniem praktyki jako PPR:

(i) tożsamość beneficjentów oraz osób, które będą ją wykorzystywać, oraz osoby odpowiedzialnej za dopełnienie wymogów przejrzystości zgodnie z lit. b) i c) niniejszego akapitu;

(ii) określenie instrumentów finansowych, w odniesieniu do których PPR będzie stosowana;

(iii) okres, w jakim PPR może być wykorzystywana, oraz sytuacje lub warunki prowadzące do czasowego zaprzestania, zawieszenia lub zakończenia wykorzystywania praktyki;

(iv) określenie systemu obrotu, w którym PPR ma być stosowana, a w stosownych przypadkach również wskazanie możliwości prowadzenia transakcji poza systemem obrotu;

(v) w stosownych przypadkach: odniesienie do maksymalnych kwot środków pieniężnych oraz liczby instrumentów finansowych przeznaczonych na potrzeby wykorzystania PPR;

b) przy stosowaniu jako PPR:

(i) w regularnych terminach, szczegóły działalności handlowej związanej z wykorzystywaniem PPR, jak liczba przeprowadzonych transakcji, wolumen obrotów, średnia wartość transakcji, średnie kwotowane spready, ceny dokonanych transakcji;

(ii) wszelkie zmiany w uprzednio ujawnionych informacjach dotyczących PPR, w tym zmiany odnoszące się do dostępnych zasobów w formie środków pieniężnych i instrumentów finansowych, zmiany tożsamości osób wykorzystujących PPR bądź wszelkie zmiany w przypisaniu środków pieniężnych lub instrumentów finansowych na kontach beneficjentów oraz osób wykorzystujących PPR;

c) po zaprzestaniu wykorzystywania praktyki rynkowej w charakterze PPR z inicjatywy osoby, która ją wykorzystywała, beneficjenta lub obu stron:

(i) fakt zaprzestania wykorzystywania PPR;

(ii) opis sposobu wykorzystywania PPR;

(iii) powody lub przesłanki, dla których zaprzestano wykorzystywania PPR.

Do celów lit. b) ppkt (i) przy dokonywaniu wielu transakcji w ciągu jednej sesji obrotów można zaakceptować dzienne zagregowane dane liczbowe dotyczące odpowiednich kategorii informacji.

2. Rozważając, czy dana praktyka rynkowa spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, oraz rozpatrując, czy daje ona możliwość ustanowienia PPR, właściwe organy badają, czy praktyka rynkowa daje pewność ujawnienia im następujących informacji:

a) przed nadaniem statusu PPR: uzgodnienia bądź umowy między zidentyfikowanymi beneficjentami oraz osobami, które mają wykorzystywać praktykę rynkową gdy tylko zostanie uznana jako PPR, o ile jej wykorzystywanie wymaga takich uzgodnień lub umów;

b) przy stosowaniu jako PPR: okresowe sprawozdanie składane właściwemu organowi, zawierające szczegóły dokonanych transakcji oraz działań w ramach ewentualnych uzgodnień bądź umów między beneficjentem a osobami wykorzystującymi PPR.

Artykuł 4

Kwestie ochrony działania sił rynkowych i właściwych współzależności między podażą a popytem

1. W trakcie oceny, czy praktyka rynkowa, która ma być uznana za PPR, spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy rozważają, czy dana praktyka nie ogranicza innym uczestnikom rynku możliwości zareagowania na transakcje. Właściwe organy rozpatrują również przynajmniej następujące kryteria w odniesieniu do rodzajów osób, które mają wykorzystywać praktykę rynkową, gdy tylko zostanie uznana za PPR:

a) czy mają status osób pod nadzorem;

b) czy są uczestnikami systemu obrotu, w którym PPR ma być wykorzystywana;

c) czy utrzymują dokumentację zleceń i transakcji związanych z wykorzystaniem praktyki rynkowej w sposób umożliwiający łatwe odróżnienie ich od pozostałych działań handlowych, w tym poprzez prowadzenie odrębnej księgowości do celów wykorzystywania PPR, w szczególności w celu wykazania, że przyjęte zlecenia wprowadzane są odrębnie i indywidualnie bez agregowania zleceń od wielu klientów;

d) czy wprowadzili w życie specjalne procedury wewnętrzne pozwalające na:

(i) natychmiastową identyfikację działań związanych z praktyką rynkową;

(ii) bezpośredni dostęp do dokumentacji odpowiednich zleceń i transakcji na żądanie właściwego organu;

e) czy posiadają konieczne zasoby kontrolne, dzięki którym mogą monitorować i gwarantować stałą zgodność z warunkami wyznaczonymi w kontekście PPR;

f) czy zachowują dokumentację, o której mowa w lit. c), przez przynajmniej pięć lat.

2. Właściwe organy rozpatrują zakres, w jakim praktyka rynkowa ustala uprzedni wykaz warunków obrotu w celu wykorzystywania jej w charakterze PPR, w tym ograniczeń cen i wolumenu obrotów, jak również ograniczeń dotyczących pozycji.

3. Właściwe organy rozważają zakres, w jakim dana praktyka rynkowa oraz uzgodnienia lub umowy dotyczące jej wykorzystywania:

a) umożliwiają osobie wykorzystującej PPR działanie niezależnie od beneficjenta bez podlegania instrukcjom, informacjom bądź wpływom beneficjenta w odniesieniu do sposobu prowadzenia obrotu;

b) umożliwiają unikanie konfliktów interesów między beneficjentem a innymi klientami osoby wykorzystującej PPR.

Artykuł 5

Wpływ na płynność i efektywność rynku

W trakcie oceny, czy praktyka rynkowa, która ma być uznana za PPR, spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy rozważają wpływ tej praktyki na przynajmniej następujące elementy:

a) wolumen obrotów;

b) liczbę zleceń w arkuszu zleceń (głębokość arkusza);

c) szybkość realizacji transakcji;

d) ważoną wolumenem średnią cenę pojedynczej sesji, dzienną cenę zamknięcia;

e) spread cen kupna i sprzedaży, fluktuacje i wahania cen;

f) regularność notowań lub transakcji.

Artykuł 6

Wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku

1. W trakcie oceny, czy praktyka rynkowa, która ma być uznana za PPR, spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy rozważają następujące elementy:

a) możliwość wpływu praktyki rynkowej na procesy kształtowania cen w systemie obrotów;

b) zakres, w jakim praktyka rynkowa może usprawniać ocenę cen i zleceń wprowadzanych do arkusza zleceń, oraz kwestię ewentualnego naruszenia przepisów dotyczących obrotu w danym systemie przez transakcje lub zlecenia przewidywane w ramach wykorzystywania tej praktyki jako PPR;

c) tryb, w jakim informacje, o których mowa w art. 3, ujawnia się publicznie, w tym przez publikację na stronie internetowej danej platformy obrotu, oraz, w stosownych przypadkach, czy informacje te ujawnia się równocześnie na stronach internetowych beneficjentów;

d) zakres, w jakim praktyka rynkowa ustala uprzedni wykaz sytuacji lub warunków, w których jej wykorzystywanie w charakterze PPR ulega czasowemu zawieszeniu lub ograniczeniu, między innymi w określonych okresach lub fazach obrotu, takich jak fazy aukcji, przejęcia, pierwsze oferty publiczne, podwyższenia kapitału czy wtórne oferty.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) brana jest również pod uwagę praktyka rynkowa, w ramach której transakcje i zlecenia są monitorowane w czasie rzeczywistym przez operatora rynku lub firmę inwestycyjną czy też operatorów rynku prowadzących wielostronną platformą obrotu (MTF) lub zorganizowaną platformą obrotu (OTF).

2. Właściwe organy oceniają, w jakim stopniu dana praktyka rynkowa umożliwia:

a) składanie i wykonywanie zleceń związanych z jej wykorzystaniem w trakcie fazy otwarcia lub zamknięcia sesji obrotów;

b) składanie lub wykonywanie zleceń bądź transakcji związanych z jej wykorzystaniem w trakcie okresów, w których odbywają się operacje stabilizacji i odkupu.

Artykuł 7

Zagrożenie integralności rynków powiązanych

W trakcie oceny, czy praktyka rynkowa, która ma być uznana za PPR, spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy rozważają, co następuje:

a) czy transakcje związane z wykorzystaniem praktyki rynkowej po jej uznaniu za PPR będą regularnie zgłaszane właściwym organom;

b) czy zasoby (w formie środków pieniężnych lub instrumentów finansowych) przeznaczane na wykorzystanie PPR są proporcjonalne i współmierne do celów samej PPR;

c) charakter i poziom wynagrodzenia za usługi wyświadczone w ramach wykorzystywania PPR i kwestię, czy wynagrodzenie to ustalono w formie stałej kwoty; w przypadku zaproponowania zmiennego wynagrodzenia, nie może ono prowadzić do zachowań zagrażających integralności i prawidłowemu funkcjonowaniu rynku i musi być możliwe poddanie go ocenie przez właściwy organ;

d) czy kategorie osób wykorzystujących PPR zapewniają, w przypadkach rynków, na których ma to zastosowanie, odpowiednie oddzielenie aktywów przeznaczonych na wykorzystywanie PPR od ewentualnych aktywów ich klientów bądź własnych aktywów;

e) czy odpowiednie obowiązki beneficjentów i osób wykorzystujących PPR lub, w stosownych przypadkach, ich wspólne obowiązki zostały jasno określone;

f) czy kategorie osób wykorzystujących PPR dysponują strukturą organizacyjną i odpowiednimi zasadami wewnętrznymi zapewniającymi, że decyzje handlowe w odniesieniu do PPR pozostają poufne dla innych działów danej osoby i są podejmowane niezależnie od otrzymywanych od klientów zleceń transakcji, zarządzania portfelem czy też zleceń składanych na własny rachunek;

g) czy ustanowiono odpowiedni proces sprawozdawczy między beneficjentem a osobą, która ma wykorzystywać PPR, w celu umożliwienia wymiany niezbędnych informacji na potrzeby wypełniania obowiązujących obie strony przepisów i postanowień umownych, w stosownych przypadkach.

Artykuł 8

Czynności wyjaśniające w odniesieniu do praktyki rynkowej

W trakcie oceny, czy praktyka rynkowa, która ma być uznana za PPR, spełnia kryterium określone w art. 13 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy uwzględniają w szczególności rezultaty wszelkich czynności wyjaśniających prowadzonych na monitorowanych przez nie rynkach, które mogłyby budzić wątpliwości w zakresie ustanowienia PPR.

Artykuł 9

Strukturalne cechy rynku

Uwzględniając, zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 596/2014, uczestnictwo inwestorów detalicznych na przedmiotowym rynku, właściwe organy rozważają przynajmniej następujące elementy:

a) ewentualny wpływ praktyki rynkowej na interesy inwestorów detalicznych, jeżeli praktyka rynkowa dotyczący instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu na rynkach, w których uczestniczą inwestorzy detaliczni;

b) czy praktyka rynkowa zwiększa prawdopodobieństwo, że inwestorzy detaliczni znajdą kontrahentów w przypadku instrumentów finansowych o niskiej płynności, bez zwiększania ponoszonego przez nich ryzyka.

Artykuł 10

Powiadomienie o zamiarze ustanowienia przyjętej praktyki rynkowej

1. Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 właściwe organy powiadamiają równocześnie ESMA i inne właściwe organy o zamiarze ustanowienia przyjętej praktyki rynkowej drogą pocztową lub elektroniczną, korzystając przy tym z ustalonego uprzednio wykazu punktów kontaktowych; wykaz ten jest ustalany i regularnie aktualizowany przez właściwe organy i ESMA.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje następujące elementy:

a) oświadczenie o zamiarze ustanowienia przyjętej praktyki rynkowej wraz z przewidywaną datą jej ustanowienia;

b) nazwę właściwego organu wystosowującego powiadomienie wraz z danymi kontaktowymi przynajmniej jednej osoby odpowiedzialnej za komunikację w strukturach tego właściwego organu (nazwisko, telefon i e-mail służbowy, stanowisko);

c) szczegółowy opis praktyki rynkowej zawierający:

(i) wyszczególnienie rodzajów instrumentów finansowych oraz systemów obrotu, w których PPR będzie wykorzystywana;

(ii) kategorie osób, które mogą wykorzystywać PPR;

(iii) zakres beneficjentów;

(iv) wskazanie, czy dana praktyka rynkowa może być wykorzystywana w określonym okresie czasu, oraz określenie sytuacji bądź warunków prowadzących do czasowego zaprzestania, zawieszenia lub zakończenia praktyki;

d) powody, dla jakich praktyka mogłaby stanowić manipulację na rynku w świetle art. 12 rozporządzenia (UE) nr 596/2014;

e) szczegóły oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera tabelę oceny proponowanej praktyki rynkowej opartą na wzorze z załącznika.

Artykuł 11

Opinia ESMA

1. Przyjąwszy powiadomienie, o którym mowa w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, a przed wydaniem opinii wymaganej zgodnie z tymże ustępem, ESMA wszczyna z inicjatywy własnej lub na wniosek dowolnego właściwego organu proces przedstawiania organowi występującemu z powiadomieniem ewentualnych wstępnych uwag, zastrzeżeń, wyrazów sprzeciwu lub żądań wyjaśnień w odniesieniu do praktyki rynkowej, której dotyczy powiadomienie. Właściwy organ powiadamiający może udzielić ESMA dodatkowych wyjaśnień na temat praktyki objętej powiadomieniem.

2. Jeśli w trakcie procesu wspomnianego w ustępie pierwszym zostanie wprowadzona jakakolwiek fundamentalna lub znacząca zmiana dotycząca podstaw lub meritum praktyki rynkowej objętej powiadomieniem lub oceny przeprowadzonej przez powiadamiający właściwy organ, proces wydawania przedmiotowej opinii ESMA zostaje zakończony. W stosownych przypadkach właściwy organ wszczyna kolejny proces w celu ustanowienia zmienionej praktyki jako PPR zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

Artykuł 12

Przegląd ustanowionej przyjętej praktyki rynkowej

1. Ustanowiwszy PPR, właściwe organy regularnie, w nie dłuższych niż dwuletnie odstępach, oceniają, czy warunki ustanowienia PPR określone w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i w sekcji 2 niniejszego rozdziału są wciąż spełniane.

2. Niezależnie od regularnego przeglądu zgodnego z art. 13 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 proces oceny, o której mowa w ust. 1, wszczyna się również w przypadku:

a) gdy dojdzie do nałożenia jakichkolwiek sankcji w związku z ustanowioną PPR;

b) kiedy wskutek istotnej zmiany otoczenia rynkowego, o jakiej mowa w art. 13 ust. 8 tegoż rozporządzenia, co najmniej jeden z warunków ustanowienia PPR przestał być spełniany;

c) kiedy właściwy organ ma powody do podejrzeń, że beneficjenci lub osoby wykorzystujące PPR dokonali lub dokonują aktów sprzecznych z przepisami rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

3. W przypadku wykrycia w trakcie oceny, że ustanowiona PPR nie spełnia już określonych w sekcji 2 warunków zgodnie z pierwotną oceną właściwych organów, właściwe organy występują z wnioskiem o zmianę warunków dopuszczenia do ustanowienia PPR albo z wnioskiem o zakończenie przedmiotowej PPR z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 13.

4. Właściwe organy powiadamiają ESMA o wyniku procesu oceny, nawet gdy oznacza on podtrzymanie PPR bez żadnych zmian.

5. W przypadku wniosku właściwego organu o zmianę warunków dopuszczenia w odniesieniu do ustanowionej PPR musi on przestrzegać wymogów art. 2.

6. Jeśli właściwy organ decyduje się na zakończenie ustanowionej PPR, ogłasza swoją decyzję publicznie z jednoczesnym powiadomieniem pozostałych właściwych organów oraz ESMA, podając datę zakończenia w celu aktualizowania wykazu PPR, który ESMA ogłasza zgodnie z art. 13 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 596/2014.

Artykuł 13

Kryteria zmiany warunków lub zakończenia ustanowionej przyjętej praktyki rynkowej

Rozstrzygając kwestię ewentualnego zakończenia ustanowionej PPR lub zaproponowania zmian warunków jej dopuszczenia, właściwe organy uwzględniają, co następuje:

a) zakres, w jakim beneficjenci lub osoby wykorzystujące PPR spełniają warunki określone na potrzeby przedmiotowej PPR;

b) zakres, w jakim postępowanie beneficjentów lub osób wykorzystujących PPR doprowadziło do stanu, w którym którekolwiek z kryteriów wymienionych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 nie jest już spełniane;

c) zakres, w jakim PPR nie była stosowana przez uczestników rynku przez pewien czas;

d) czy wskutek istotnej zmiany danego otoczenia rynkowego, o której mowa w art. 13 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 596/2014, którykolwiek z warunków ustanowienia PPR stał się niemożliwy do spełnienia albo jego spełnienie przestało być nieodzowne, w szczególności rozważając:

(i) czy cel PPR stał się nieosiągalny;

(ii) czy dalsze stosowanie ustanowionej PPR może mieć szkodliwe skutki dla integralności lub efektywności rynków podlegających nadzorowi właściwego organu;

e) czy nie zachodzi sytuacja spełniająca którykolwiek z warunków zakończenia stosowania PPR określonych przy jej ustanawianiu.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 lipca 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik

Wzór powiadomienia o zamiarze ustanowienia przyjętej praktyki rynkowej

Przyjęta praktyka rynkowa (PPR)

[wstawić nazwę PPR]

Proponowana data ustanowienia PPR

[wstawić datę przewidywanego ustanowienia PPR przez właściwy organ powiadamiający]

Opis PPR

[wyszczególnienie rodzajów instrumentów finansowych oraz systemów obrotu, w których PPR będzie wykorzystywana; kategorie osób, które mogą wykorzystywać PPR; charakter beneficjentów i wskazanie, czy dana praktyka rynkowa może być wykorzystywana w określonym okresie czasu, jak również określenie sytuacji bądź warunków prowadzących do czasowego zaprzestania, zawieszenia lub zakończenia praktyki]

Powody, dla jakich praktyka mogłaby stanowić manipulację na rynku

[uzupełnić]

OCENA

Uwzględnione kryteria

Wniosek właściwego organu z uzasadnieniem

a) Poziom przejrzystości dla rynku.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

b) Stopień zapewnianej ochrony działania sił rynkowych i właściwych współzależności między podażą a popytem.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

c) Wpływ na płynność i efektywność rynku.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

d) Uwzględnienie mechanizmu obrotu na danym rynku i umożliwienie uczestnikom rynku właściwej i terminowej reakcji na nową sytuację na rynku spowodowaną przedmiotową praktyką.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

e) Zagrożenia dla integralności powiązanych bezpośrednio lub pośrednio, regulowanych lub nieregulowanych rynków przedmiotowych instrumentów finansowych w obrębie UE.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

f) Rezultaty czynności wyjaśniających w odniesieniu do danej praktyki rynkowej przez właściwe organy lub inne organy, w szczególności badania, czy dana praktyka rynkowa narusza przepisy lub uregulowania mające na celu zapobieganie nadużyciom na rynku, albo kodeksy postępowania, niezależnie od tego, czy dotyczy ona przedmiotowego rynku czy powiązanych bezpośrednio lub pośrednio rynków unijnych.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

g) Strukturalne cechy przedmiotowego rynku, w tym jego ewentualne uregulowania, rodzaje instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu i rodzaj uczestników rynku, w tym zakres uczestnictwa inwestorów detalicznych na przedmiotowym rynku.

[wstawić uzasadnienie odpowiednie dla tego kryterium]

(

1

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

(

2

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(

3

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).

(

4

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 1).

(

5

) Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).