Załącznik I

CZĘŚĆ 1

Wymogi dotyczące uznawania związków hodowców i przedsiębiorstw hodowlanych, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. b)

A. Stowarzyszenia hodowców, organizacje hodowlane, prywatne przedsiębiorstwa prowadzące działalność w zamkniętych systemach produkcji oraz podmioty publiczne muszą:

1. mieć osobowość prawną zgodnie z prawodawstwem obowiązującym w państwie członkowskim, w którym został złożony wniosek o uznanie;

2. dysponować wystarczającą liczbą wykwalifikowanych członków personelu oraz odpowiednimi pomieszczeniami i sprzętem, aby skutecznie wdrażać programy hodowlane, o zatwierdzenie których zamierzają się ubiegać zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12;

3. posiadać zdolność przeprowadzania kontroli niezbędnych do ewidencjonowania rodowodów zwierząt hodowlanych, które mają zostać objęte tymi programami hodowlanymi;

4. posiadać, w odniesieniu do każdego programu hodowlanego, wystarczająco dużą populację zwierząt hodowlanych na obszarach geograficznych, które mają zostać objęte tymi programami hodowlanymi;

5. posiadać zdolność generowania – lub posiadać dane już wygenerowane dla nich – oraz wykorzystywania danych zgromadzonych na temat zwierząt hodowlanych, które są niezbędne do realizacji tych programów hodowlanych.

B. Poza wymogami, o których mowa w pkt A:

1. stowarzyszenia hodowców, organizacje hodowlane i podmioty publiczne muszą:

a) posiadać odpowiednią liczbę hodowców uczestniczących w każdym z ich programów hodowlanych;

b) przyjąć regulamin:

(i) regulujący rozstrzyganie sporów z hodowcami uczestniczącymi w ich programach hodowlanych;

(ii) zapewniający równe traktowanie hodowców uczestniczących w ich programach hodowlanych;

(iii) określający prawa i obowiązki hodowców uczestniczących w ich programach hodowlanych oraz prawa i obowiązki związku hodowców lub przedsiębiorstwa hodowlanego;

(iv) określający prawa i obowiązki hodowców będących członkami w przypadkach, gdy przewiduje się członkostwo hodowców.

2. Żadne z postanowień regulaminu, o którym mowa w pkt 1 lit. b), nie może uniemożliwiać hodowcom uczestniczącym w programach hodowlanych:

a) korzystania ze swobody w zakresie selekcji i hodowli swoich zwierząt hodowlanych;

b) wpisywania potomstwa tych zwierząt hodowlanych do ksiąg hodowlanych lub rejestrowania ich w rejestrach hodowlanych zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale IV niniejszego rozporządzenia;

c) posiadania prawa własności swoich zwierząt hodowlanych.

CZĘŚĆ 2

Wymogi dotyczące zatwierdzania programów hodowlanych realizowanych przez związki hodowców i przedsiębiorstwa hodowlane, o których mowa w art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12

1. Program hodowlany, o którym mowa w art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12, musi zawierać:

a) informacje o jego celu, którym jest zachowanie rasy, doskonalenie rasy, linii lub krzyżówki, tworzenie nowej rasy, linii lub krzyżówki, odtworzenie rasy, lub połączenie tych celów;

b) nazwę rasy w przypadku zwierząt hodowlanych czystorasowych lub – w przypadku mieszańców świni – nazwę rasy, linii lub krzyżówki, objętych programem hodowlanym, w celu uniknięcia pomyłek w przypadku podobnych zwierząt hodowlanych innych ras, linii lub krzyżówek wpisanych do innych istniejących ksiąg hodowlanych lub zarejestrowanych w innych rejestrach hodowlanych;

c) w przypadku zwierząt hodowlanych czystorasowych – szczegółową charakterystykę rasy, która jest objęta programem hodowlanym, w tym wskazanie jej podstawowych cech;

d) w przypadku mieszańców świni – szczegółową charakterystykę rasy, linii lub krzyżówki objętych programem hodowlanym;

e) informacje o obszarze geograficznym, na którym jest lub ma być realizowany;

f) informacje o systemie identyfikacji zwierząt hodowlanych, który ma zapewnić wpisywanie tych zwierząt do księgi hodowlanej lub rejestrację w rejestrze hodowlanym tylko w przypadku, gdy są zidentyfikowane indywidualnie i zgodnie z prawem Unii dotyczącym zdrowia zwierząt odnoszącymi się do identyfikacji i rejestracji zwierząt danego gatunku;

g) informacje o systemie ewidencjonowania rodowodów zwierząt hodowlanych czystorasowych wpisanych lub zarejestrowanych i kwalifikujących się do wpisania do ksiąg hodowlanych lub rodowodów mieszańców świni zarejestrowanych w rejestrach hodowlanych;

h) cele programu hodowlanego w zakresie selekcji i hodowli, ze wskazaniem celów głównych tego programu hodowlanego, oraz, w stosownych przypadkach, szczegółowych kryteriów oceny związanych z tymi celami w zakresie selekcji zwierząt hodowlanych;

i) w przypadku zakładania nowej rasy lub w przypadku odtworzenia rasy, zgodnie z art. 19 – informacje obejmujące szczegóły dotyczące okoliczności uzasadniających ustanowienie tej nowej rasy lub jej odtworzenie;

j) w przypadkach gdy program hodowlany wymaga oceny wartości użytkowej lub oceny genetycznej:

(i) informacje na temat systemów wykorzystywanych do generowania, rejestracji, przekazywania i wykorzystywania wyników oceny wartości użytkowej;

(ii) informacje na temat systemów wykorzystywanych do przeprowadzania oceny genetycznej oraz, w stosownych przypadkach, do oceny genomowej zwierząt hodowlanych;

k) w przypadku stworzenia sekcji dodatkowych lub podziału sekcji głównej księgi hodowlanej na klasy – zasady podziału księgi hodowlanej i kryteria lub procedury dotyczące rejestrowania zwierząt w tych sekcjach lub klasyfikowania ich do tych klas;

l) w przypadku gdy związek hodowców lub przedsiębiorstwo hodowlane zleca konkretne czynności techniczne odnoszące się do zarządzania swoim programem hodowlanym osobom trzecim, zgodnie z art. 8 ust. 4 – informacje o tych czynnościach, a także nazwę i dane kontaktowe wyznaczonych osób trzecich;

m) w przypadku gdy związek hodowców lub przedsiębiorstwo hodowlane zamierza skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 31 ust. 1 – informacje o centrum pozyskiwania lub przechowywania nasienia lub zespole pozyskiwania lub produkcji zarodków wydającym świadectwa zootechniczne i informacje o warunkach wydawania tych świadectw zootechnicznych;

n) w przypadku gdy przedsiębiorstwo hodowlane postanowi podać informacje na temat wyników oceny wartości użytkowej lub oceny genetycznej, wad genetycznych i szczególnych cech genetycznych w świadectwie zootechnicznym wydawanym dla swoich mieszańców świni i ich materiału biologicznego wykorzystywanego do rozrodu, zgodnie z art. 30 ust. 8 – informacje o tej decyzji.

2. Program hodowlany musi obejmować wystarczająco dużą populację zwierząt hodowlanych oraz wystarczającą liczbę hodowców na obszarze geograficznym, na którym jest lub ma być prowadzony.

CZĘŚĆ 3

Dodatkowe wymogi dla związków hodowców zakładających lub prowadzących księgi hodowlane dla zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych

1. W uzupełnieniu do wymogów określonych w części 2 pkt 1 lit. f), zwierzęta hodowlane czystorasowe z rodziny koniowatych wpisywane są do księgi hodowlanej jedynie wówczas, jeżeli są one identyfikowane poprzez świadectwo pokrycia oraz, jeżeli wymaga tego program hodowlany, jako „źrebię przed odłączeniem od matki”.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, państwo członkowskie lub – jeżeli to państwo tak postanowi – jego właściwy organ mogą zezwolić związkowi hodowców na wpisanie zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych do księgi hodowlanej prowadzonej przez ten związek hodowców w przypadku, gdy zwierzęta te identyfikuje się za pomocą jakiejkolwiek innej odpowiedniej metody zapewniającej przynajmniej taki sam stopień pewności, co świadectwo pokrycia, takiej jak kontrola pochodzenia oparta na analizie DNA lub analizie ich grupy krwi, pod warunkiem że zezwolenie takie jest zgodne z zasadami ustanowionymi przez związek hodowców, który prowadzi księgę hodowlaną pochodzenia dla tej rasy.

2. W uzupełnieniu do wymogów określonych w części 2, programy hodowlane zatwierdzone zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12, realizowane w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych obejmują:

a) w stosownych przypadkach, warunki wpisu do sekcji głównej księgi hodowlanej zwierząt hodowlanych czystorasowych należących do innej rasy lub do konkretnej linii ogierów lub rodziny klaczy w obrębie tej innej rasy;

b) w przypadku gdy ten program hodowlany zakazuje stosowania jednej lub większej liczby technik rozrodu lub ogranicza ich stosowanie, bądź zakazuje lub ogranicza wykorzystywanie zwierząt hodowlanych czystorasowych do jednej lub większej liczby technik rozrodu, zgodnie z art. 21 ust. 2 – informacje o tym zakazie lub ograniczeniu;

c) zasady dotyczące wydawania świadectw pokrycia, innych odpowiednich metod, o których mowa w pkt 1, a w przypadkach, gdy jest to wymagane w programie hodowlanym, dotyczące identyfikacji jako „źrebięcia przed odłączeniem od matki”.

3. W uzupełnieniu do wymogów określonych w części 1 i 2 do zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych stosuje się następujące szczególne wymogi:

a) w przypadku gdy związek hodowców przedkłada właściwemu organowi oświadczenie, że założona przez niego księga hodowlana jest księgą hodowlaną pochodzenia rasy objętej jego programem hodowlanym, ten związek hodowców musi:

(i) dysponować danymi historycznymi dotyczącymi założenia księgi hodowlanej oraz podać do publicznej wiadomości zasady tego programu hodowlanego;

(ii) wykazać, że w momencie złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, nie wiadomo o istnieniu innego związku hodowców lub podmiotu zajmującego się hodowlą uznanego w tym samym lub innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, który założył księgę hodowlaną dla tej samej rasy oraz prowadzi program hodowlany w odniesieniu do tej rasy oparty na zasadach, o których mowa w ppkt (i);

(iii) ściśle współpracować ze związkami hodowców, o których mowa w lit. b), w szczególności informować w sposób przejrzysty i terminowy te związki hodowców o wszelkich zmianach zasad, o których mowa w ppkt (i);

(iv) w stosownych przypadkach, ustanowić niedyskryminacyjne zasady prowadzenia swojej działalności w odniesieniu do ksiąg hodowlanych założonych dla tej samej rasy przez podmioty zajmujące się hodowlą, które nie zostały włączone do wykazu przewidzianego w art. 34;

b) w przypadku gdy związek hodowców przedkłada właściwemu organowi oświadczenie, że założona przez niego księga hodowlana jest filialną księgą hodowlaną dla rasy objętej jego programem hodowlanym, ten związek hodowców musi:

(i) włączyć do swojego programu hodowlanego zasady ustanowione przez związek hodowców, o którym mowa w lit. a), który prowadzi księgę hodowlaną pochodzenia tej samej rasy;

(ii) podać do publicznej wiadomości informacje na temat stosowania zasad, o których mowa w ppkt (i), oraz ich źródło;

(iii) wdrożyć mechanizmy w celu zapewnienia niezbędnego dostosowania zasad określonych w jego programie hodowlanym, o którym mowa w art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12, do zmian wprowadzonych w tych zasadach przez związek hodowców, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, który prowadzi księgę hodowlaną pochodzenia tej rasy.

4. Do wymogów w zakresie uznawania związków hodowców zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych zastosowanie mają następujące odstępstwa:

a) na zasadzie odstępstwa od części 1 pkt B pkt 1 lit. b), w przypadku gdy dla jednej rasy na terytoriach wymienionych w załączniku VI istnieje kilka związków hodowców, które prowadzą księgi hodowlane dla tej rasy oraz w przypadku gdy ich programy hodowlane, o których mowa w art. 8 ust. 3, obejmują łącznie całość terytoriów wymienionych w załączniku VI, regulamin, o którym mowa w części 1 pkt B pkt 1 lit. b), ustanowiony przez te związki hodowców:

(i) może stanowić, że zwierzęta hodowlane czystorasowe z rodziny koniowatych tej rasy muszą być urodzone na określonym terytorium wymienionym w załączniku VI, aby kwalifikować się do wpisania do księgi hodowlanej tej rasy do celów deklaracji urodzeń;

(ii) ma zapewnić, aby ograniczenie przewidziane w ppkt (i) nie miało zastosowania do wpisu do księgi hodowlanej tej rasy do celów rozrodu;

b) na zasadzie odstępstwa od pkt 3 lit. a) niniejszej części, w przypadku gdy zasady programu hodowlanego zostały ustanowione wyłącznie przez organizację międzynarodową działającą w skali globalnej oraz w przypadku gdy w państwie członkowskim nie istnieje związek hodowców ani w państwie trzecim nie istnieje podmiot zajmujący się hodowlą, który prowadzi księgę hodowlaną pochodzenia tej rasy, właściwy organ w państwie członkowskim może uznać związki hodowców prowadzące filialną księgę hodowlaną dla tej rasy, pod warunkiem że określą one cele i kryteria, o których mowa w części 2 pkt 1 lit. h), zgodne z zasadami ustanowionymi przez tę międzynarodową organizację oraz że zasady te:

(i) zostaną udostępnione przez ten związek hodowców właściwemu organowi, o którym mowa w art. 4 ust. 3, do celów weryfikacji;

(ii) zostaną włączone do programu hodowlanego tego związku hodowców;

c) na zasadzie odstępstwa od pkt 3 lit. b) niniejszej części, związek hodowców prowadzący filialną księgę hodowlaną może ustanowić dodatkowe klasy według cech, pod warunkiem że zwierzęta hodowlane czystorasowe z rodziny koniowatych wpisane do klas w sekcji głównej księgi hodowlanej pochodzenia rasy lub innych filialnych ksiąg hodowlanych rasy mogą zostać wpisane do odpowiednich klas sekcji głównej tej filialnej księgi hodowlanej.