Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych i mieszańców świni, handlu nimi i wprowadzania ich na terytorium Unii oraz handlu ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu i jego wprowadzania na terytorium Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 652/2014, dyrektywy Rady 89/608/EWG i 90/425/EWG i uchylające niektóre akty w dziedzinie hodowli zwierząt („rozporządzenie w sprawie hodowli zwierząt”)

Załącznik II

W mocy

WPISYWANIE DO KSIĄG HODOWLANYCH I REJESTROWANIE W REJESTRACH HODOWLANYCH, O KTÓRYM MOWA W ROZDZIALE IV

CZĘŚĆ 1

Wpisywanie zwierząt hodowlanych czystorasowych do ksiąg hodowlanych i rejestrowanie zwierząt w sekcjach dodatkowych

ROZDZIAŁ I

Wpisywanie zwierząt hodowlanych czystorasowych do sekcji głównej

1. Wymogi, o których mowa w art. 18 ust. 1, są następujące;

a) zwierzę musi spełniać następujące kryteria pochodzenia:

(i) w przypadku gatunków bydła, świń, owiec i kóz zwierzę musi pochodzić od rodziców i dziadków, którzy zostali wpisani do sekcji głównej księgi hodowlanej dla tej samej rasy;

(ii) w przypadku gatunków z rodziny koniowatych zwierzę musi pochodzić od rodziców, którzy zostali wpisani do sekcji głównej księgi hodowlanej dla tej samej rasy;

b) zwierzę musi mieć rodowód ustalony zgodnie z zasadami określonymi w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12;

c) zwierzę musi być identyfikowane zgodnie z prawem Unii dotyczącym zdrowia zwierząt odnoszącym się do identyfikacji i rejestracji zwierząt danego gatunku oraz zasadami określonymi w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, art. 12;

d) w przypadku handlu zwierzęciem lub wprowadzenia go na terytorium Unii oraz w przypadku gdy zwierzę to ma zostać wpisane do księgi hodowlanej lub w niej zarejestrowane w celu wpisu, zwierzęciu temu musi towarzyszyć świadectwo zootechniczne wydane zgodnie z art. 30;

e) w przypadku gdy zwierzę pochodzi z materiału biologicznego wykorzystywanego do rozrodu będącego przedmiotem handlu lub wprowadzonego na terytorium Unii oraz w przypadku gdy zwierzę to ma zostać wpisane do księgi hodowlanej lub w niej zarejestrowane w celu wpisu, temu materiałowi biologicznemu wykorzystywanemu do rozrodu musi towarzyszyć świadectwo zootechniczne wydane zgodnie z art. 30.

2. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1 lit. a) ppkt (ii) niniejszego rozdziału, związek hodowców realizujący program hodowlany w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych może wpisać do sekcji głównej swojej księgi hodowlanej zwierzę hodowlane czystorasowe z rodziny koniowatych:

a) które, w przypadku krzyżowania, jest wpisane do sekcji głównej księgi hodowlanej dla innej rasy, pod warunkiem że ta inna rasa oraz kryteria wpisywania tego zwierzęcia hodowlanego czystorasowego zostały określone w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12; lub

b) które, w przypadku hodowli w obrębie linii, należy do konkretnej linii ogierów lub rodziny klaczy innej rasy, pod warunkiem że te linie i rodziny oraz kryteria wpisu tego zwierzęcia hodowlanego czystorasowego zostały określone w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 12.

3. W uzupełnieniu przepisów określonych w pkt 1 lit. c) niniejszego rozdziału, związek hodowców, który wpisuje do swojej księgi hodowlanej zwierzę hodowlane czystorasowe z rodziny koniowatych, które zostało już wpisane do księgi hodowlanej założonej przez inny związek hodowców realizujący program hodowlany zatwierdzony zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, art. 12, wpisuje to zwierzę hodowlane czystorasowe pod numerem identyfikacyjnym przypisanym mu zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/429, co zapewnia niepowtarzalność i ciągłość identyfikacji tego zwierzęcia oraz – o ile dwa związki hodowców, których to dotyczy, nie uzgodniły inaczej – pod tym samym imieniem, z podaniem, zgodnie z międzynarodowymi porozumieniami dla danej rasy, kodu państwa, w którym zwierzę się urodziło.

ROZDZIAŁ II

Rejestrowanie zwierząt w sekcjach dodatkowych

1. Warunki, o których mowa w art. 20 ust. 1, są następujące;

a) zwierzę musi być identyfikowane zgodnie z prawem Unii dotyczącym zdrowia zwierząt odnoszącym się do identyfikacji i rejestracji zwierząt danych gatunków oraz zasadami określonymi w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12;

b) zwierzę musiało zostać uznane przez związek hodowców za zgodne z charakterystyką rasy, o której mowa w załączniku I część 2 pkt 1 lit. c);

c) w stosownych przypadkach, zwierzę musi spełniać przynajmniej minimalne wymogi wartości użytkowej określone w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownym przypadkach, z art. 12, dla cech, pod kątem których zwierzęta hodowlane czystorasowe wpisywane do sekcji głównej są badane zgodnie z załącznikiem III.

2. Związek hodowców może stosować różne wymogi dotyczące zgodności z charakterystyką rasy, o której mowa w pkt 1 lit. b) niniejszego rozdziału, lub wymogami w zakresie wartości użytkowej, o których mowa w pkt 1 lit. c) niniejszego rozdziału, w zależności od tego, czy dane zwierzę:

a) należy do danej rasy, chociaż jego pochodzenie nie jest znane; lub

b) pochodzi z programu krzyżowania wymienionego w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12.

ROZDZIAŁ III

Podniesienie statusu potomstwa zwierząt zarejestrowanych w sekcjach dodatkowych poprzez wpisanie do sekcji głównej

1. Warunki, o których mowa w art. 20 ust. 2, są następujące:

a) w przypadku gatunków bydła, świń, owiec i kóz, samica musi pochodzić od:

(i) matki i babki ze strony matki, które są zarejestrowane w sekcji dodatkowej księgi hodowlanej tej samej rasy, zgodnie z art. 20 ust. 1;

(ii) ojca i obu dziadków, którzy są wpisani do sekcji głównej księgi hodowlanej tej samej rasy.

Zwierzę z pierwszego pokolenia potomstwa pochodzącego od samicy, o której mowa w zdaniu wprowadzającym akapitu pierwszego, oraz od samca zwierzęcia hodowlanego czystorasowego wpisanego do sekcji głównej księgi hodowlanej tej samej rasy postrzega się również jako zwierzę hodowlane czystorasowe i wpisuje do księgi hodowlanej lub w niej rejestruje oraz kwalifikuje się do wpisu w sekcji głównej tej księgi hodowlanej;

b) w przypadku koniowatych, zwierzę musi spełniać warunki wpisu do sekcji głównej w przypadku samców i samic pochodzących od zwierząt zarejestrowanych w sekcji dodatkowej, jak określono w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12.

2. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1 niniejszego rozdziału oraz pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozdziału I, państwo członkowskie lub – jeżeli to państwo tak postanowi, jego właściwy organ, o którym mowa w art. 4 ust. 3 – mogą zezwolić związkowi hodowców realizującemu program hodowlany w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych zagrożonych ras gatunków bydła, świń, owiec, kóz lub wytrzymałych ras owiec na wpisanie do sekcji głównej swojej księgi hodowlanej zwierzęcia pochodzącego od rodziców i dziadków wpisanych do sekcji głównej lub zarejestrowanych w sekcji dodatkowej księgi hodowlanej dla tej rasy.

Państwo członkowskie lub – jeżeli to państwo tak postanowi – jego właściwy organ zezwalający związkowi hodowców na skorzystanie z tego odstępstwa zapewniają, aby:

a) ten związek hodowców uzasadnił potrzebę skorzystania z tego odstępstwa, w szczególności wykazując brak samców hodowlanych czystorasowych tej rasy dostępnych do celów hodowlanych;

b) ten związek hodowców stworzył przynajmniej jedną lub większą liczbę sekcji dodatkowych w swojej księdze hodowlanej;

c) zasady, w oparciu o które związek hodowców wpisuje zwierzęta do sekcji głównej lub rejestruje w sekcjach dodatkowych tej księgi hodowlanej, były określone w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12.

Państwa członkowskie korzystające z tego odstępstwa podają do publicznej wiadomości informację, dla których ras przyznano takie odstępstwo w wykazie, o którym mowa w art. 7.

CZĘŚĆ 2

Rejestracja mieszańców świni w rejestrach hodowlanych

Wymogi, o których mowa w art. 23, są następujące:

a) mieszaniec świni musi pochodzić od rodziców i dziadków wpisanych do ksiąg hodowlanych lub zarejestrowanych w rejestrach hodowlanych;

b) mieszaniec świni musi być identyfikowany po urodzeniu zgodnie z prawem Unii dotyczącym zdrowia zwierząt odnoszącym się do identyfikacji i rejestracji zwierząt z gatunku świń oraz zasadami określonymi w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12;

c) pochodzenie mieszańca świni musi zostać ustalone zgodnie z zasadami określonymi w programie hodowlanym zatwierdzonym zgodnie z art. 8 ust. 3 oraz, w stosownych przypadkach, z art. 12;

d) mieszańcowi świni musi towarzyszyć, jeżeli jest to wymagane, świadectwo zootechniczne wydane zgodnie z art. 30.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.