Artykuł 17

Oceniając zgodność z wymogami i kryteriami ustanowionymi odpowiednio w art. 5 i 7 dyrektywy 2014/59/UE, właściwy organ dokonuje przeglądu jakości planu naprawy, biorąc pod uwagę następujące kwestie:

1) plan uznaje się za przejrzysty, jeżeli:

a) został sporządzony w jasny i przystępny sposób, a jego zrozumienie nie wiąże się z koniecznością uzyskania dodatkowych wyjaśnień;

b) definicje i opisy zostały jasno sformułowane i są stosowane spójnie w całym tekście planu;

c) wyjaśniono w nim przyjęte założenia oraz opisano sposób przeprowadzania wycen;

d) odesłania do dokumentów, które nie zostały uwzględnione w planie, oraz odesłania do wszelkich załączników uzupełniają plan w sposób, który w istotnym stopniu przyczynia się do zapewnienia możliwości zidentyfikowania odpowiednich wariantów służących utrzymaniu lub przywróceniu pozycji finansowej i rentowności podmiotu lub podmiotów objętych planem;

2) informacje zawarte w planie uznaje się za istotne, jeżeli mają one na celu zidentyfikowanie wariantów służących utrzymaniu lub przywróceniu pozycji finansowej i rentowności danej instytucji lub grupy;

3) plan naprawy uznaje się za kompleksowy, jeżeli – biorąc pod uwagę w szczególności charakter działalności prowadzonej przez podmiot lub podmioty objęte planem oraz ich wielkość i stopień powiązania z innymi instytucjami i grupami oraz z ogólnie rozumianym systemem finansowym:

a) dostarcza dostatecznie szczegółowych wytycznych dotyczących informacji, które należy zawrzeć w planach naprawy zgodnie z art. 5 i 7 dyrektywy 2014/59/UE;

b) przewidziano w nim dostatecznie szeroki zakres wariantów naprawy i wskaźników, biorąc pod uwagę treść wytycznych wydanych przez EUNB zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE dodatkowo określających wskaźniki, które mają zostać uwzględnione w planach naprawy, dokładając wszelkich starań, aby zastosować się do tych zaleceń zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010;

4) uznaje się, że plan cechuje się spójnością wewnętrzną:

a) w przypadku indywidualnego planu naprawy, jeżeli plan ten jest wewnętrznie spójny;

b) w przypadku grupowego planu naprawy, jeżeli plan grupowy jest wewnętrznie spójny;

c) w przypadku planów sporządzanych dla poszczególnych jednostek zależnych na podstawie art. 7 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, jeżeli plany te są wewnętrznie spójne z grupowym planem naprawy.