Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Sekcja II — Ocena możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Artykuł 24

W mocy

Wykonalność i wiarygodność likwidacji przeprowadzonej w ramach standardowego postępowania upadłościowego

1. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceniają wykonalność i wiarygodność likwidacji instytucji lub grupy w ramach standardowego postępowania upadłościowego oraz wpływ likwidacji na stopień uzależnienia od nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego w zestawieniu z wpływem, jaki wywarłaby restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja.

2. Oceniając wiarygodność likwidacji, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozważają prawdopodobny wpływ likwidacji instytucji lub grupy na systemy finansowe w dowolnym państwie członkowskim lub w Unii, aby zapewnić ciągłość dostępu do funkcji krytycznych wykonywanych przez instytucję lub grupę oraz aby zrealizować cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczone w art. 31 dyrektywy 2014/59/UE. W tym celu organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji biorą pod uwagę funkcje pełnione przez instytucję lub grupę i oceniają, czy likwidacja mogłaby wywrzeć istotnie niekorzystny wpływ na dowolny z poniższych elementów:

a) funkcjonowanie rynku finansowego oraz poziom zaufania rynku;

b) elementy infrastruktury rynku, w szczególności:

(i) czy nagłe zaprzestanie prowadzenia działalności doprowadziłoby do ograniczenia normalnego funkcjonowania elementów infrastruktury rynku finansowego w stopniu, który wywarłby negatywny wpływ na system finansowy rozumiany jako całość;

(ii) czy – a jeżeli tak, w jakim stopniu – elementy infrastruktury rynku finansowego mogłyby pełnić funkcję kanałów dla efektu domina w procesie likwidacji;

c) inne instytucje finansowe, w szczególności:

(i) czy likwidacja doprowadziłaby do podwyższenia kosztów finansowania lub do ograniczenia dostępności finansowania dla innych instytucji finansowych w stopniu stwarzającym ryzyko dla stabilności finansowej;

(ii) ryzyko wystąpienia bezpośredniego lub pośredniego efektu domina i makroekonomicznych efektów sprzężenia zwrotnego;

d) gospodarkę realną oraz – w szczególności – dostępność usług finansowych o znaczeniu krytycznym.

3. Jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uzna, że likwidacja jest wiarygodna, przystępuje do oceny możliwości przeprowadzenia likwidacji.

4. W tym celu organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozważają, czy systemy danej instytucji lub grupy są w stanie dostarczyć informacji, które należy przedłożyć zgodnie z odpowiednimi systemami gwarancji depozytów, aby zapewnić dokonanie wpłaty na rzecz depozytów gwarantowanych w kwocie i terminie określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE (5), lub – w stosownych przypadkach – zgodnie z równoważnymi systemami gwarantowania depozytów, uwzględniając systemy gwarantowanych sald depozytowych, obowiązującymi w państwach trzecich.

Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceniają, czy dana instytucja lub grupa dysponują zdolnością konieczną do zapewnienia wsparcia na rzecz przeprowadzania operacji związanych z systemami gwarancji depozytów, w szczególności zdolnością do dokonywania rozróżnienia między gwarantowanymi i niegwarantowanymi saldami na rachunkach depozytowych.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.