Artykuł 25

1. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceniają, czy potencjalna strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest odpowiednia do osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, biorąc pod uwagę strukturę i model biznesowy instytucji lub grupy oraz systemy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosowane w odniesieniu do osób prawnych wchodzących w skład grupy. Działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może zostać podjęte w interesie publicznym, jeżeli jest ono konieczne do osiągnięcia co najmniej jednego z celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i jest proporcjonalne do tych celów, a likwidacja instytucji w ramach standardowego postępowania upadłościowego nie umożliwiłaby osiągnięcia tych celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w takim samym stopniu.

2. W szczególności jeżeli chodzi o grupy, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceniają, czy w danym przypadku lepiej jest zastosować strategię pojedynczego punktu kontaktowego czy strategię wielu punktów kontaktowych.

3. W tym celu organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozważają przynajmniej następujące kwestie:

a) jakie instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zostałyby zastosowane w ramach preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i czy osoby prawne, wobec których takie instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji miałyby zostać zastosowane zgodnie ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, dysponują dostępem do tych instrumentów;

b) kwotę zobowiązań kwalifikowalnych w ramach proponowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ryzyko niewniesienia wkładu na poczet pokrycia strat i dokapitalizowania oraz osoby prawne emitujące wspomniane zobowiązania kwalifikowalne w ramach proponowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, biorąc pod uwagę, że:

(i) rozwiązanie polegające na ustanowieniu pojedynczego punktu kontaktowego może okazać się odpowiedniejsze, jeżeli główna jednostka dominująca lub spółka holdingowa grupy wyemitowała wystarczającą liczbę zewnętrznych zobowiązań kwalifikowalnych lub zobowiązań, co do których oczekuje się, że wniosą wkład na poczet pokrycia strat i dokapitalizowania w ramach proponowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

(ii) rozwiązanie polegające na ustanowieniu wielu punktów kontaktowych może okazać się odpowiedniejsze, jeżeli zobowiązania kwalifikowalne grupy lub zobowiązania, co do których oczekuje się, że wniosą wkład na poczet pokrycia strat i dokapitalizowania w ramach proponowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, są emitowane przez więcej niż jeden podmiot, podgrupę regionalną lub podgrupę funkcjonalną w ramach grupy, która ma zostać poddana restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

c) uzgodnienia umowne lub inne przyjęte uzgodnienia w zakresie przenoszenia strat między osobami prawnymi wchodzącymi w skład grupy;

d) strukturę operacyjną i model biznesowy danej instytucji lub grupy, w szczególności to, czy jest ona wysoce zintegrowana, czy też posiada strukturę zdecentralizowaną cechującą się tym, że poszczególne części instytucji lub grupy są wyraźnie wyodrębnione, biorąc pod uwagę, że:

(i) rozwiązanie polegające na ustanowieniu pojedynczego punktu kontaktowego może okazać się odpowiedniejsze, jeżeli grupa prowadzi działalność w wysoce zintegrowany sposób, w tym poprzez ustanowienie scentralizowanego mechanizmu zarządzania płynnością, ryzykiem, operacjami skarbowymi lub systemem informatycznym oraz korzystanie z innych kluczowych usług współdzielonych;

(ii) rozwiązanie polegające na ustanowieniu wielu punktów kontaktowych może okazać się odpowiedniejsze, jeżeli grupa prowadzi działalność w ramach dwóch lub większej liczby wyraźnie wyodrębnionych podgrup, z których każda jest niezależna finansowo, prawnie lub operacyjnie od pozostałych podmiotów wchodzących w skład grupy, a wszelkie istotne zależności operacyjne względem pozostałych podmiotów wchodzących w skład grupy zasadzają się na rozbudowanych uzgodnieniach gwarantujących ciągłość prowadzenia działalności w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

e) wykonalność instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które należałoby zastosować, w szczególności w państwach trzecich;

f) to, czy realizacja strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wiąże się z koniecznością podjęcia działań wspierających przez inne organy – w szczególności organy w państwach trzecich – lub nakłada na takie organy zobowiązanie do powstrzymania się od podejmowania samodzielnych działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; oraz czy jakiekolwiek tego rodzaju działania można uznać za wykonalne i wiarygodne dla tych organów.

4. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceniają, czy zastosowanie wariantów strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest konieczne w przypadku wystąpienia scenariuszy lub okoliczności, w których strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie może zostać zrealizowana w wykonalny i wiarygodny sposób.

5. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji analizują, w jakim stopniu poszczególne warianty strategii mogą przyczynić się do zapewnienia osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności do zapewnienia ciągłości funkcji krytycznych.

Środki służące usunięciu istotnych przeszkód w realizacji wariantów strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy nie utrudniają one wykonalnej i wiarygodnej realizacji preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.