Artykuł 44

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy określające kwalifikowalne operacje lub działania w zakresie restrukturyzacji i przekształcania oraz zielonych zbiorów oraz ich odpowiednie koszty kwalifikowalne. Przepisy te konstruuje się tak, żeby zapewnić, że cele środków określonych w art. 46 ust. 1 i art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 są osiągnięte.

Przepisy te przewidują w szczególności wypłatę wsparcia na podstawie standardowych stawek jednostkowych obliczonych zgodnie z art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 lub na podstawie dokumentów uzupełniających przedkładanych przez beneficjentów.

W tym ostatnim przypadku państwa członkowskie ustanawiają maksymalne poziomy wsparcia ze stałymi parametrami dla każdego działania. Poziomy te stosuje się do warunków ustalonych we wniosku w celu określenia maksymalnej dopuszczalnej kwoty dla każdego z działań, które stanowią część operacji wskazanej we wniosku. Kwota udzielonego wsparcia musi opierać się na najniższej kwocie z dwóch określonych kwot, tj. maksymalnej kwocie kwalifikowalnej i kwocie wynikającej z dokumentów uzupełniających.

Maksymalny poziom wsparcia opiera się na normalnych stawkach rynkowych.

Obliczanie kosztów wynikających z dokumentów uzupełniających odbywa się na podstawie zasad, przepisów i metod księgowych stosowanych w państwie członkowskim, w którym beneficjent ma siedzibę.

2. Państwa członkowskie ustalają poziom rekompensaty za utratę dochodów przewidzianą w art. 46 ust. 4 lit. a) i art. 47 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 na podstawie standardowych założeń dotyczących utraty dochodów, z zastrzeżeniem art. 46 ust. 5 i art. 47 ust. 4 tego rozporządzenia.

3. Jeżeli standardowe stawki jednostkowe są określone na podstawie obsadzonej powierzchni, powierzchnię tę mierzy się zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150.