Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1149 z dnia 15 kwietnia 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 555/2008

Artykuł 1

Zakres stosowania i zastosowanie terminów

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy uzupełniające część II tytuł I rozdział II sekcja 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dotyczącą programów wsparcia w sektorze wina.

2. Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na stosowanie:

a) szczególnych przepisów dotyczących stosunków między państwami członkowskimi w zakresie zwalczania nadużyć w sektorze wina, o ile ułatwiają one stosowanie niniejszego rozporządzenia;

b) przepisów dotyczących:

(i) postępowania karnego lub wzajemnej pomocy państw członkowskich na szczeblu sądowym w sprawach karnych;

(ii) procedury sankcji administracyjnych.

3. Do celów niniejszego rozporządzenia „operacja” oznacza działanie lub grupę działań, które zostały włączone do projektu lub umowy zaproponowanych przez wnioskodawcę i wybranych przez władze krajowe w ramach danego programu wsparcia, odpowiadających któremukolwiek z działań w ramach środków, o których mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 2

Odpowiedzialność za wydatki

Państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za wszelkie wydatki dokonane w ramach swojego programu wsparcia lub wszelkie zmiany w tym programie przedłożonym Komisji zgodnie z art. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150, w wypadku gdy nie zaczną one obowiązywać zgodnie z art. 41 ust. 4 lub 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 3

Beneficjenci

Beneficjenci wsparcia, o którym mowa w art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są organizacjami zawodowymi, organizacjami producentów wina, zrzeszeniami organizacji producentów wina, tymczasowymi lub stałymi zrzeszeniami dwóch lub większej liczby producentów, organizacjami międzybranżowymi lub, jeżeli państwo członkowskie podejmie taką decyzję, podmiotami prawa publicznego w rozumieniu art. 1 ust. 9 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

1

).

Przedsiębiorstwa prywatne mogą być beneficjentami środka, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Państwa członkowskie nie czynią podmiotu prawa publicznego jedynym beneficjentem wsparcia.

Artykuł 4

Czas trwania wsparcia

Wsparcie dla każdego działania promocyjnego i informacyjnego trwa nie dłużej niż trzy lata dla danego beneficjenta w danym państwie członkowskim w odniesieniu do środka, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i dla danego beneficjenta w danym państwie trzecim lub na rynku państwa trzeciego w odniesieniu do środka, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Jeżeli jednak jest to uzasadnione z uwagi na skutki działania, wsparcie na rzecz działania może zostać jednorazowo przedłużone o maksymalnie dwa lata lub dwa razy o maksymalnie jeden rok w odniesieniu do każdego przedłużenia.

Artykuł 5

Koszty kwalifikowalne i zasady zwrotu kosztów w odniesieniu do działań informacyjnych i promocyjnych

Z zastrzeżeniem przepisów art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 6 i art. 9 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie ustanawiają przepisy określające zakres kwalifikowujących się działań i ich odpowiednie koszty kwalifikowalne. Przepisy te konstruuje się tak, żeby zapewnić, że cele programów określonych w art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 są osiągnięte.

Przepisy te przewidują w szczególności wypłatę na podstawie standardowych stawek jednostkowych obliczonych zgodnie z art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 lub na podstawie dokumentów uzupełniających przedkładanych przez beneficjentów.

Artykuł 6

Operacje kwalifikowalne

1. Operacje i związane z nimi działania, do których ma zastosowanie wsparcie, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, polegają na informowaniu konsumentów w państwach członkowskich o odpowiedzialnej konsumpcji wina oraz zagrożeniu związanym ze szkodliwym spożyciem alkoholu i unijnym systemie chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych w związku z określoną jakością, renomą lub innymi właściwościami wina związanymi z jego szczególnym środowiskiem geograficznym lub pochodzeniem.

2. Działania informacyjne określone w ust. 1 mogą być prowadzone za pośrednictwem kampanii informacyjnych oraz uczestnictwa w pokazach, targach i wystawach o znaczeniu krajowym lub unijnym.

3. Rozpowszechniane informacje opierają się na istotnych cechach wina i jego właściwościach i nie mogą być ukierunkowane na konkretną markę ani zachęcać do konsumpcji wina ze względu na jego określone pochodzenie. Pochodzenie wina może być jednak wskazane jako część działania informacyjnego.

4. Wszystkie informacje dotyczące skutków, jakie konsumpcja wina ma dla zdrowia i zachowania, oparte są na ogólnie przyjętych danych naukowych i są zgodne z podejściem właściwego organu krajowego ds. zdrowia publicznego w państwie członkowskim, w którym prowadzone są działania.

Artykuł 7

Kryteria kwalifikowalności

Państwa członkowskie analizują wniosek na podstawie następujących kryteriów:

a) faktu, że operacje i związane z nimi działania są jasno zdefiniowane, towarzyszy im opis działań informacyjnych i szacowany koszt;

b) pewności, że proponowane koszty operacji nie przekraczają normalnych stawek rynkowych;

c) pewności, że beneficjenci mają dostęp do wystarczających zasobów technicznych i finansowych w celu zapewnienia, że operacja została skutecznie wdrożona;

d) spójności z proponowanymi strategiami i ustanowionymi celami oraz prawdopodobnych skutków oraz skuteczności w zwiększaniu świadomości konsumentów w zakresie odpowiedzialnej konsumpcji wina oraz zagrożenia związanego ze szkodliwym spożyciem alkoholu lub na temat unijnego systemu chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.

Artykuł 8

Kryteria pierwszeństwa

1. Po przeanalizowaniu wniosków państwa członkowskie przyznają pierwszeństwo operacjom:

a) dotyczącym zarówno odpowiedzialnej konsumpcji wina oraz unijnych systemów nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych;

b) dotyczącym kilku państw członkowskich;

c) dotyczącym kilku regionów administracyjnych lub regionów produkcji wina;

d) dotyczącym kilku chronionych nazw pochodzenia lub chronionych oznaczeń geograficznych Unii.

2. Państwa członkowskie mogą ustalać inne kryteria pierwszeństwa poprzez wskazanie ich w programie wsparcia. Takie inne kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 9

Operacje kwalifikowalne

Operacje i związane z nimi działania, do których ma zastosowanie wsparcie, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, obejmują promocję win z UE na rynkach państw trzecich, pod warunkiem że:

a) produkty te są przeznaczone do bezpośredniego spożycia i istnieją dla nich możliwości wywozu lub nowe rynki zbytu w docelowych państwach trzecich;

b) pochodzenie produktu jest wskazane w ramach działań informacyjnych lub promocyjnych w przypadku wina z chroniona nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym;

c) operacja objęta wsparciem jest wyraźnie zdefiniowana, łącznie ze wskazaniem specyfikacji produktów, które mogą być brane pod uwagę, działań marketingowych i szacunkowego kosztu;

d) przekazy informacyjne lub promocyjne opierają się na istotnych cechach wina i są zgodne z prawodawstwem mającym zastosowanie w państwach trzecich, do których są skierowane.

Artykuł 10

Kryteria kwalifikowalności

Państwa członkowskie analizują wniosek na podstawie następujących kryteriów:

a) faktu, że operacje i związane z nimi działania są jasno zdefiniowane, towarzyszy im opis działań promocyjnych i szacowany koszt;

b) pewności, że proponowane koszty operacji nie przekraczają normalnych stawek rynkowych;

c) pewności, że beneficjenci posiadają dostateczną zdolność techniczną do działania w warunkach szczególnych ograniczeń handlu z państwami trzecimi oraz posiadają wystarczające zasoby zapewniające możliwie najskuteczniejsze wdrożenie operacji;

d) istnienia dowodów przedstawionych przez beneficjentów świadczących o tym, że dostępna będzie dostateczna ilość produktu dostatecznej jakości, aby zapewnić zaspokojenie popytu rynkowego w długim okresie po zakończeniu działań promocyjnych;

e) spójności pomiędzy proponowanymi strategiami a ustanowionymi celami oraz prawdopodobnych skutków i skuteczności w zwiększaniu popytu na przedmiotowe produkty.

Artykuł 11

Kryteria pierwszeństwa

1. Po przeanalizowaniu wniosków państwa członkowskie przyznają pierwszeństwo:

a) nowym beneficjentom, którzy w przeszłości nie otrzymali wsparcia, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) beneficjentom, którzy ukierunkowują się na nowe państwo trzecie lub nowy rynek państwa trzeciego, w odniesieniu do którego w przeszłości nie otrzymywali wsparcia, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2. Państwa członkowskie mogą ustalać inne kryteria pierwszeństwa poprzez wskazanie ich w programie wsparcia. Takie inne kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 12

Beneficjenci

Beneficjenci wsparcia, o którym mowa w art. 46 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, to plantatorzy w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 436/2009 (

2

).

Artykuł 13

Kryteria kwalifikowalności

Państwa członkowskie analizują wnioski na podstawie następujących kryteriów:

a) szczegółowego opisu proponowanych działań oraz proponowanych terminów ich realizacji;

b) działań, które mają zostać zrealizowane w danym roku budżetowym oraz obszaru, którego dotyczy każdego działanie.

Artykuł 14

Koszty niekwalifikowalne

Koszty następujących działań nie kwalifikują się:

a) codzienne zarządzanie winnicą;

b) ochrona przed dzikimi zwierzętami, ptactwem bądź gradem;

c) budowa parawanów i ścian przeciwwiatrowych;

d) drogi dojazdowe i dźwigi;

e) zakup pojazdów rolniczych.

Artykuł 15

Ponowne nasadzanie ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych

1. Ponowne nasadzanie winnicy w następstwie obowiązkowego karczowania ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych na polecenie właściwego organu państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 46 ust. 3 lit. c) akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, kwalifikuje się do objęcia wsparciem, pod warunkiem że państwo członkowskie:

a) przekazuje Komisji, w ramach przedłożenia krajowego programu wsparcia lub jakiejkolwiek zmiany tego programu wsparcia, wykaz organizmów szkodliwych objętych tym działaniem, jak również streszczenie powiązanego planu strategicznego ustanowionego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego;

b) przestrzega dyrektywy Rady 2000/29/WE (

3

).

2. W danym roku budżetowym wydatki na ponowne nasadzanie ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych nie przekraczają 15 % łącznej kwoty rocznych wydatków na restrukturyzację i przekształcanie winnic w danym państwie członkowskim w ciągu tego samego roku budżetowego.

3. Koszty karczowania zakażonych winnic i odszkodowanie za utratę dochodów nie stanowią wydatków kwalifikowalnych.

Artykuł 16

Kryteria pierwszeństwa

Państwa członkowskie mogą ustalić kryteria pierwszeństwa, wykazując je w programie wsparcia. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 17

Beneficjenci

Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są plantatorzy w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 436/2009.

Artykuł 18

Warunki prawidłowego funkcjonowania

Do celów art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie ustanawiają przepisy zapewniające utrzymanie przedmiotowych obszarów w dobrych warunkach wegetacyjnych oraz zapewniające, aby stosowanie środka, o którym mowa w tym artykule, nie powodowało ujemnych skutków dla środowiska ani negatywnych skutków fitosanitarnych, a także zapewniające możliwość sprawdzenia poprawności wykonania operacji i działań.

W odniesieniu do tych celów państwa członkowskie mogą stosować ograniczenia w odniesieniu do środka na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, w tym takich jak dojrzewanie różnych odmian w różnym czasie, ryzyko dla środowiska naturalnego lub ryzyko fitosanitarne bądź metoda, którą należy zastosować do realizacji środka.

Państwa członkowskie mogą przyjąć inne warunki dla prawidłowego funkcjonowania środka, o którym mowa w art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 19

Kryteria kwalifikowalności

Państwa członkowskie analizują wniosek na podstawie szczegółowych informacji o danym obszarze, średniej wydajności, metodzie zielonych zbiorów, a także odmianie winogron i rodzaju produkowanego z niej wina.

Artykuł 20

Działania niekwalifikowalne

1. W przypadku całkowitego lub częściowego zniszczenia zbiorów w wyniku, w szczególności, klęski żywiołowej zgodnie z definicją w art. 2 pkt 9 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 (

4

) lub niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej w rozumieniu art. 2 pkt 16 tego rozporządzenia przed dniem zielonych zbiorów nie udziela się wsparcia z tytułu zielonych zbiorów.

2. W przypadku całkowitego lub częściowego zniszczenia mającego miejsce między wypłatą wsparcia na przeprowadzenie zielonych zbiorów a okresem zbiorów, dla obszaru już objętego wsparciem nie wypłaca się rekompensaty finansowej z tytułu utraty dochodów w ramach ubezpieczenia zbiorów.

Artykuł 21

Zielone zbiory na działkach do produkcji win posiadających oznaczenia geograficzne

Obszar dowolnej działki objętej wsparciem z tytułu zielonych zbiorów nie jest uwzględniany przy obliczaniu limitów zbiorów określonych w specyfikacjach technicznych stosowanych w odniesieniu do win objętych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym.

Artykuł 22

Czas trwania wsparcia

Aby kwalifikować się do objęcia wsparciem, zielone zbiory nie mogą być stosowane na tej samej działce w dwóch kolejnych latach.

Artykuł 23

Kryteria pierwszeństwa

Państwa członkowskie mogą ustalić kryteria pierwszeństwa, wykazując je w programie wsparcia. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 24

Beneficjenci

Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w art. 48 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są plantatorzy w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 436/2009 lub producenci produktów, o których mowa w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 25

Warunki udzielania wsparcia

1. W przypadku gdy wsparcie, o którym mowa w art. 48 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, stosowane jest w celu finansowania kosztów administracyjnych zakładania funduszy wspólnego inwestowania, ogranicza się ono do następujących wielkości procentowych reprezentujących wkład producentów do funduszu wspólnego inwestowania w pierwszym, drugim i trzecim roku jego realizacji: 20 %, 16 % i 8 %.

2. Państwa członkowskie mogą określić pułapy dla kwot wsparcia, które można otrzymywać w celu finansowania kosztów administracyjnych zakładania funduszy wspólnego inwestowania.

Artykuł 26

Czas trwania wsparcia

Okres wsparcia nie może przekroczyć trzech lat.

Artykuł 27

Beneficjenci

1. Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w art. 49 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są plantatorzy w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 436/2009.

2. Plantatorzy składający wnioski o wsparcie udostępniają swoją polisę ubezpieczeniową organom krajowym, aby umożliwić państwom członkowskim spełnienie warunku określonego w art. 49 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 28

Płatności na rzecz beneficjentów

1. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wypłacie wsparcia, o którym mowa w art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, za pośrednictwem towarzystw ubezpieczeniowych jako pośredników, pod warunkiem że:

a) przestrzegane są warunki określone w art. 49 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) wsparcie jest przekazywane producentowi w pełnej kwocie;

c) towarzystwo ubezpieczeniowe wypłaca wsparcie producentowi z wyprzedzeniem, zmniejszając składkę ubezpieczeniową, bądź za pośrednictwem banku lub przekazu pocztowego w ciągu piętnastu dni po otrzymaniu płatności od państwa członkowskiego.

2. Korzystanie z usług pośredników odbywa się w sposób niezakłócający warunków konkurencji na rynku ubezpieczeń.

Artykuł 29

Warunki prawidłowego funkcjonowania

1. Do celów art. 49 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie przyjmują warunki dotyczące prawidłowego funkcjonowania środka, o którym mowa w tym artykule, w tym warunki niezbędne, aby zapewnić, że pomoc nie zakłóca konkurencji na rynku ubezpieczeń.

2. Państwa członkowskie ustalają pułapy dla kwot, które można otrzymywać w ramach wsparcia, aby spełnić warunki określone w art. 49 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Państwa członkowskie mogą ustalić ten poziom na podstawie normalnych stawek rynkowych i standardowych założeń dotyczących utraty dochodów. Państwa członkowskie zapewniają, że obliczenia:

a) obejmują jedynie elementy dające się zweryfikować;

b) oparte są na danych liczbowych opracowanych na podstawie odpowiedniej wiedzy;

c) wyraźnie wskazują źródło danych liczbowych;

d) uwzględniają, odpowiednio, specyficzne warunki regionalne lub lokalne obszarów.

Artykuł 30

Stosowanie terminów

Do celów art. 49 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, „klęski żywiołowe” oznaczają klęski żywiołowe określone w art. 2 pkt 9 rozporządzenia (UE) nr 702/2014, „niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej” oznaczają niekorzystne zjawiska klimatyczne, które mogą być porównane do klęsk żywiołowych, określone w art. 2 pkt 16 tego rozporządzenia.

Artykuł 31

Kryteria pierwszeństwa

Państwa członkowskie mogą ustanowić kryteria pierwszeństwa, wykazując je w programie wsparcia. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 32

Beneficjenci

Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są przedsiębiorstwa winiarskie produkujące lub wprowadzające do obrotu produkty, o których mowa w części II załącznika VII do tego rozporządzenia, organizacje producentów wina, stowarzyszenia dwóch lub większej liczby producentów lub organizacje międzybranżowe.

Artykuł 33

Kwalifikujące się działania i koszty kwalifikowalne

1. Jedynie koszty następujących działań nie kwalifikują się do udzielenia wsparcia:

a) koszty budowy, nabycia, leasingu lub modernizacji nieruchomości;

b) koszty zakupu lub leasingu nowych maszyn i wyposażenia do wartości rynkowej majątku;

c) koszty ogólne związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), zwłaszcza honoraria architektów i inżynierów, opłaty za konsultacje oraz studia wykonalności;

d) nabycie lub opracowanie oprogramowania komputerowego, nabycie patentów, licencji i praw autorskich oraz rejestracja znaków wspólnych.

Studia wykonalności, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich wyników nie zostaną dokonane żadne wydatki określone w lit. a) i b) tego akapitu.

2. Koszty związane z umową leasingu inne niż te, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), w szczególności marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty pośrednie i opłaty ubezpieczeniowe, nie stanowią wydatków kwalifikowalnych.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 akapit pierwszy lit. b), w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE (

5

) państwa członkowskie mogą, w należycie uzasadnionych programem wsparcia wypadkach, ustanowić warunki, w których zakup sprzętu używanego może zostać uznany za wydatek kwalifikowalny.

4. Proste inwestycje odtworzeniowe nie stanowią kosztów kwalifikowalnych.

Artykuł 34

Zgodność i spójność

Nie udziela się wsparcia na podstawie art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do operacji, w odniesieniu do których przyznano wsparcie zgodnie z art. 45 tego rozporządzenia.

Artykuł 35

Kryteria kwalifikowalności

Państwa członkowskie analizują wniosek na podstawie następujących kryteriów:

a) faktu, że operacje i związane z nimi działania są jasno zdefiniowane, towarzyszy im opis działań inwestycyjnych i szacowany koszt;

b) pewności, że koszty proponowanej operacji nie przekraczają normalnych stawek rynkowych;

c) pewności, że beneficjenci mają dostęp do wystarczających zasobów technicznych i finansowych w celu zapewnienia, że operacja została skutecznie wdrożona i że wnioskujące przedsiębiorstwo nie znajduje się w trudnej sytuacji, o której mowa w art. 50 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

d) spójności proponowanych strategii z ustanowionymi celami oraz prawdopodobnych skutków pod względem poprawy ogólnej skuteczności działania instalacji przetwórczych lub mechanizmów wprowadzania do obrotu oraz ich dostosowania do popytu na rynku, a także zwiększenia ich konkurencyjności.

Artykuł 36

Kryteria pierwszeństwa

1. Po przeanalizowaniu wniosków państwa członkowskie przyznają pierwszeństwo operacjom, które mogą mieć pozytywne skutki pod względem oszczędności energii, globalnej efektywności energetycznej oraz procesów zrównoważonych pod względem środowiskowym.

2. Państwa członkowskie mogą ustanowić inne kryteria pierwszeństwa poprzez wskazanie ich w programie wsparcia. Te inne kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 37

Beneficjenci

1. Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są przedsiębiorstwa winiarskie produkujące lub wprowadzające do obrotu produkty, o których mowa w części II załącznika VII do tego rozporządzenia, organizacje producentów wina i tymczasowe lub stałe stowarzyszenia dwóch lub większej liczby producentów.

2. Ośrodki badawczo-rozwojowe mogą uczestniczyć w operacjach realizowanych przez beneficjentów. Organizacje międzybranżowe mogą być związane z operacją.

Artykuł 38

Kwalifikujące się działania i koszty kwalifikowalne

1. Operacje i związane z nimi działania, do których ma zastosowanie wsparcie określone w art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, obejmują inwestycje materialne i niematerialne, w tym transfer wiedzy na rzecz rozwoju:

a) nowych produktów związanych z sektorem wina lub produktów ubocznych powstających przy wytwarzaniu wina;

b) nowych procesów i technologii niezbędnych do rozwoju produktów winiarskich;

c) innych inwestycji podnoszących wartość na każdym etapie łańcucha dostaw.

2. Koszty kwalifikowalne obejmują projekty pilotażowe, działania przygotowawcze w formie projektowania i testowania produktów, procesów i technologii, jak również przedmiotowe inwestycje materialne lub niematerialne poprzedzające wykorzystanie nowo opracowanych produktów, procesów i technologii do celów handlowych.

3. Proste inwestycje odtworzeniowe nie stanowią kosztów kwalifikowalnych.

Artykuł 39

Kryteria kwalifikowalności

Państwa członkowskie analizują wniosek na podstawie następujących kryteriów:

a) faktu, że operacje i związane z nimi działania są jasno zdefiniowane, towarzyszy im opis działań inwestycyjnych i szacowany koszt;

b) pewności, że koszty proponowanej operacji nie przekraczają normalnych stawek rynkowych;

c) pewności, że beneficjenci mają dostęp do wystarczających zasobów technicznych i finansowych w celu zapewnienia, że operacja została skutecznie wdrożona;

d) spójności proponowanych strategii z ustanowionymi celami oraz prawdopodobnych skutków pod względem poprawy ogólnej skuteczności działania instalacji przetwórczych lub mechanizmów wprowadzania do obrotu oraz ich dostosowania do popytu na rynku, a także zwiększenia ich konkurencyjności.

Artykuł 40

Kryteria pierwszeństwa

1. Po przeanalizowaniu wniosków państwa członkowskie przyznają pierwszeństwo operacjom, które:

a) mogą mieć pozytywne skutki pod względem oszczędności energii, globalnej efektywności energetycznej oraz procesów zrównoważonych pod względem środowiskowym;

b) obejmują element transferu wiedzy;

c) zapewniają uczestnictwo ośrodków badawczo-rozwojowych.

2. Państwa członkowskie mogą ustanowić inne kryteria pierwszeństwa poprzez wskazanie ich w programie wsparcia. Te inne kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

Artykuł 41

Beneficjenci

Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są gorzelnie destylujące produkty uboczne powstające podczas produkcji wina.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, mogą wprowadzić dobrowolny system certyfikacji gorzelni zgodnie z określoną przez siebie procedurą.

Artykuł 42

Cel wsparcia

1. Wsparcie, o którym mowa w art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, jest wypłacane gorzelniom, które przetwarzają produkty uboczne przekazane do destylacji na alkohol o zawartości alkoholu wynoszącej co najmniej 92 % obj., stosowany wyłącznie do celów przemysłowych lub energetycznych.

Akapit pierwszy nie uniemożliwia dalszego przetwarzania otrzymanego alkoholu, na podstawie którego obliczana jest kwota wsparcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 w celu spełnienia wymogu określonego w art. 52 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dotyczącego wykorzystania wyłącznie do celów przemysłowych lub energetycznych.

2. Wsparcie obejmuje kwotę przeznaczoną na zrekompensowanie kosztów zbierania produktów, których to dotyczy, które są przekazywane z gorzelni do producenta, jeżeli koszty te są ponoszone przez tego ostatniego.

Artykuł 43

Zakaz podwójnego finansowania

Państwa członkowskie wprowadzają jasne kryteria rozgraniczające w swoich krajowych programach wsparcia w celu zagwarantowania, że nie udziela się wsparcia na podstawie art. 45, 46, 48, 49, 50 i 51 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w odniesieniu do operacji lub działań, które są wspierane w ramach innych instrumentów unijnych.

Artykuł 44

Koszty kwalifikowalne i zasady zwrotu kosztów w odniesieniu do restrukturyzacji i przekształcania winnic oraz zielonych zbiorów

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy określające kwalifikowalne operacje lub działania w zakresie restrukturyzacji i przekształcania oraz zielonych zbiorów oraz ich odpowiednie koszty kwalifikowalne. Przepisy te konstruuje się tak, żeby zapewnić, że cele środków określonych w art. 46 ust. 1 i art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 są osiągnięte.

Przepisy te przewidują w szczególności wypłatę wsparcia na podstawie standardowych stawek jednostkowych obliczonych zgodnie z art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 lub na podstawie dokumentów uzupełniających przedkładanych przez beneficjentów.

W tym ostatnim przypadku państwa członkowskie ustanawiają maksymalne poziomy wsparcia ze stałymi parametrami dla każdego działania. Poziomy te stosuje się do warunków ustalonych we wniosku w celu określenia maksymalnej dopuszczalnej kwoty dla każdego z działań, które stanowią część operacji wskazanej we wniosku. Kwota udzielonego wsparcia musi opierać się na najniższej kwocie z dwóch określonych kwot, tj. maksymalnej kwocie kwalifikowalnej i kwocie wynikającej z dokumentów uzupełniających.

Maksymalny poziom wsparcia opiera się na normalnych stawkach rynkowych.

Obliczanie kosztów wynikających z dokumentów uzupełniających odbywa się na podstawie zasad, przepisów i metod księgowych stosowanych w państwie członkowskim, w którym beneficjent ma siedzibę.

2. Państwa członkowskie ustalają poziom rekompensaty za utratę dochodów przewidzianą w art. 46 ust. 4 lit. a) i art. 47 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 na podstawie standardowych założeń dotyczących utraty dochodów, z zastrzeżeniem art. 46 ust. 5 i art. 47 ust. 4 tego rozporządzenia.

3. Jeżeli standardowe stawki jednostkowe są określone na podstawie obsadzonej powierzchni, powierzchnię tę mierzy się zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150.

Artykuł 45

Wkłady niepieniężne w odniesieniu do restrukturyzacji i przekształcania winnic oraz zielonych zbiorów

1. Wkłady niepieniężne w formie świadczenia prac, które nie są przedmiotem żadnej płatności w gotówce popartej fakturami lub dokumentami o równoważnej wartości dowodowej, mogą kwalifikować się do objęcia wsparciem na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, o ile przewiduje to program wsparcia.

2. Do celów obliczenia kwoty wsparcia odpowiadającej wkładom niepieniężnym:

a) te wkłady niepieniężne muszą zostać włączone do standardowej skali kosztów jednostkowych obliczonych zgodnie z art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150, jeśli państwo członkowskie zdecyduje się na stosowanie uproszczonej opcji zwrotu kosztów; lub

b) wartość pracy jest określana z uwzględnieniem czasu poświęconego na pracę i wysokości wynagrodzenia za pracę równoważną, jeśli państwo członkowskie zdecyduje się na wypłatę wsparcia na operacje restrukturyzacji i zielonych zbiorów na podstawie dokumentów uzupełniających przedkładanych przez beneficjentów.

3. Jeżeli kwotę wsparcia odpowiadającą wkładom niepieniężnym oblicza się zgodnie z ust. 2 lit. b), muszą być spełnione następujące kryteria:

a) wsparcie wypłacane na rzecz operacji obejmujące wkłady rzeczowe nie przekracza łącznych wydatków kwalifikowanych, z wyłączeniem wkładów niepieniężnych, na zakończenie operacji;

b) wartość przypisana wkładom niepieniężnym nie przekracza kosztów ogólnie przyjętych na danym rynku;

c) wartość i dostarczenie wkładów niepieniężnych mogą być poddane niezależnej ocenie i weryfikacji.

Kryterium określone w akapicie pierwszym lit. a) nie ma zastosowania do operacji objętych wsparciem na podstawie art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, których jedyny koszt stanowią prace świadczone jako wkład niepieniężny.

Artykuł 46

Kwalifikowalność kosztów zatrudnienia

1. Koszty zatrudnienia poniesione przez beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub przez beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 51 tego rozporządzenia, mogą zostać uznane za kwalifikujące się do objęcia wsparciem, jeżeli są związane z przygotowaniem, wdrażaniem i monitorowaniem konkretnej operacji objętej wsparciem, w tym oceną.

Takie koszty zatrudnienia obejmują, między innymi, koszty personelu poniesione przez beneficjenta w szczególności w ramach działań promocyjnych lub innowacyjnych oraz koszty odpowiadające ilości godzin pracy włożonej w działania promocyjne lub innowacyjne przez personel zatrudniony przez beneficjenta na stałe.

2. Beneficjent przedkłada dokumenty uzupełniające precyzujące szczegóły faktycznie wykonanej pracy w związku z konkretną operacją lub związanym z nią działaniem, w stosownych przypadkach.

3. Do celów określenia kosztów zatrudnienia związanych z realizacją operacji przez stały personel beneficjenta, mająca zastosowanie stawka godzinowa może zostać obliczona poprzez podzielenie ostatnich udokumentowanych rocznych kosztów zatrudnienia brutto poszczególnych pracowników, którzy pracowali przy realizacji operacji przez 1 720 godzin.

Artykuł 47

Kwalifikowalność kosztów administracyjnych

1. Koszty administracyjne ponoszone przez beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub przez beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 51 tego rozporządzenia, mogą zostać uznane za kwalifikujące się do objęcia wsparciem, jeżeli są związane z przygotowaniem, wdrażaniem i monitorowaniem konkretnej operacji lub związanym z nią działaniem.

Do celów art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 koszty kontroli zewnętrznych uznaje się za kwalifikujące się do objęcia wsparciem, jeżeli takie kontrole są prowadzone przez niezależny i wykwalifikowany organ zewnętrzny.

2. Koszty administracyjne, o których mowa w ust. 1, uznaje się za kwalifikowalne, jeżeli nie przekraczają one 4 % całkowitych kosztów kwalifikowalnych realizacji operacji.

3. Państwa członkowskie mogą zdecydować, czy koszty administracyjne, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się na podstawie stawki ryczałtowej lub kosztów rzeczywistych ustalanych na podstawie dokumentów uzupełniających przedkładanych przez beneficjentów. W tym ostatnim przypadku obliczanie przedmiotowych kosztów odbywa się na podstawie zasad, przepisów i metod księgowych stosowanych w państwie członkowskim, w którym beneficjent ma siedzibę.

Artykuł 48

Kwalifikowalność podatku od wartości dodanej

1. Podatek od wartości dodanej nie kwalifikuje się do objęcia wsparciem, z wyjątkiem przypadków, w których nie podlega on zwrotowi na podstawie mających zastosowanie przepisów krajowych o VAT, jeżeli jest rzeczywiście i ostatecznie ponoszony przez beneficjentów innych niż osoby niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2006/112/WE (

6

).

2. Aby niepodlegający zwrotowi VAT był kwalifikowalny, biegły księgowy lub biegły rewident beneficjenta wykazuje, że wypłacona kwota nie została odzyskana i została zapisana jako należność w księgach rachunkowych beneficjenta.

Artykuł 49

Zaliczki

Państwa członkowskie mogą przewidzieć wsparcie dla danej operacji lub dla każdego pojedynczego działania objętego wnioskiem o wsparcie na podstawie art. 45, 46, 50, 51 i 52 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które zostanie wypłacone zaliczkowo beneficjentom, pod warunkiem że beneficjent złożył odpowiednie zabezpieczenie.

Artykuł 50

Wykluczenie

Nie udziela się wsparcia producentom posiadającym nielegalne nasadzenia i powierzchnie obsadzone winoroślą bez zezwolenia, o których mowa w art. 85a i 85b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 51

Powiadomienia

Państwa członkowskie informują Komisję o realizacji swoich programów wsparcia, o przyznanej pomocy państwa oraz o wsparciu wypłaconym beneficjentom zaliczkowo na szczegółowych warunkach ustanowionych w rozdziale III rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150.

Jeżeli państwo członkowskie nie dokona powiadomienia zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia lub jeśli powiadomienie okaże się nieprawidłowe w świetle obiektywnych faktów znanych Komisji, Komisja może zawiesić część lub całość miesięcznych płatności, o których mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (UE) nr 1306/2013, w odniesieniu do sektora wina do czasu dokonania prawidłowego powiadomienia.

Artykuł 52

Płatność na rzecz beneficjentów

1. Płatności na podstawie części II tytuł I rozdział II sekcja 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dokonuje się w całości na rzecz beneficjentów, bez uszczerbku dla przepisów art. 28 niniejszego rozporządzenia.

2. Niezależnie od przepisów art. 49, płatności, o których mowa w ust. 1, podlegają uprzednim kontrolom zgodnie z art. 54 ust. 1.

Artykuł 53

Zmiany w operacjach beneficjentów

1. Państwa członkowskie mogą ustanowić przepisy dotyczące zmian w operacjach przedstawianych przez beneficjentów i zatwierdzanych przez właściwe organy.

Przed złożeniem wniosku o płatność końcową, a w każdym razie przed kontrolą na miejscu poprzedzającą dokonanie płatności końcowej, beneficjent powinien mieć możliwość przedstawienia zmian do pierwotnie zatwierdzonej operacji, pod warunkiem że nie naruszają one celów całej operacji, są należycie uzasadnione, przekazane w terminach ustalonych przez organy krajowe i przez nie zatwierdzone.

2. Państwa członkowskie mogą zezwolić na wdrożenie – bez uprzedniego zatwierdzenia – niewielkich zmian w granicach początkowo zatwierdzonej kwoty kwalifikującego się wsparcia, pod warunkiem że zmiany te nie mają wpływu na kwalifikowalność jakiejkolwiek części operacji ani na jej cele ogólne.

W szczególności państwa członkowskie mogą zezwolić na przekazywanie środków finansowych między działaniami objętymi już zatwierdzonymi operacjami maksymalnie do wysokości 20 % początkowo zatwierdzonej kwoty dla każdego działania, pod warunkiem że całkowita zatwierdzona kwota wsparcia dla operacji nie jest przekroczona.

W swoich programach wsparcia państwa członkowskie mogą przewidzieć inne niewielkie zmiany, które można wdrożyć bez uprzedniego zatwierdzenia.

Artykuł 54

Zasady ogólne

1. Niezależnie od przepisów art. 49 wsparcie jest wypłacane po ustaleniu, że cała operacja lub wszystkie poszczególne działania, które są częścią operacji będącej przedmiotem wniosku o wsparcie, zależnie od wyboru dokonanego przez państwo członkowskie na potrzeby zarządzania odnośnym środkiem wsparcia, zostały w pełni wdrożone i poddane kontroli administracyjnej oraz, w stosownych przypadkach, kontrolom na miejscu zgodnie z rozdziałem IV sekcja 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150.

2. W przypadkach gdy wsparcie jest z zasady wypłacane dopiero po wdrożeniu całej operacji, wypłaca się je jednak dla pojedynczych wdrożonych działań, jeżeli kontrole wykazują, że pozostałe działania nie mogły zostać wykonane ze względu na działanie siły wyższej lub nadzwyczajne okoliczności w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 lub jeżeli kontrole wykazują, że nawet jeśli pozostałe działania nie zostały wykonane, ogólny cel operacji został jednak osiągnięty.

2a. Jeżeli kontrole wykazują, że cała operacja objęta wnioskiem o wsparcie nie została w pełni wdrożona, ale mimo to osiągnięto ogólny cel tej operacji, państwa członkowskie wypłacają wsparcie na poszczególne działania, które zostały wdrożone zgodnie z ust. 2, i stosują karę w wysokości 100 % kwoty pierwotnie przydzielonej na te działania będące przedmiotem wniosku o wsparcie, które nie zostały w pełni wdrożone.

W przypadkach gdy kwota wsparcia wypłacona po wdrożeniu poszczególnych działań jest wyższa niż kwota określona jako należna po przeprowadzeniu kontroli, państwa członkowskie odzyskują nienależnie wypłacone wsparcie.

W takich przypadkach, jeżeli wypłacono zaliczkę, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zastosowaniu kary.

3. Jeżeli kontrole wykazują, że cała operacja będąca przedmiotem wniosku o wsparcie nie została w pełni wdrożona w przypadkach innych niż określone w ust. 2, a wsparcie zostało wypłacone po pojedynczych działaniach stanowiących część całej operacji będącej przedmiotem wniosku o wsparcie, państwa członkowskie odzyskują wypłacone wsparcie.

W takim przypadku jeżeli wypłacono zaliczkę, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zastosowaniu kary.

4. Ustępy 1 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli operacje objęte wsparciem na podstawie odpowiednio art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nie są wdrożone na całkowitej powierzchni, w odniesieniu do której wystąpiono o wsparcie we wniosku.

W takim przypadku państwa członkowskie wypłacają kwotę odpowiadającą części operacji, która została wdrożona, lub, w przypadku zaliczek, odzyskują kwotę wypłaconą w odniesieniu do części, która nie została wdrożona.

Kwota wsparcia jest obliczana na podstawie różnicy między obszarem zatwierdzonym w wyniku kontroli administracyjnych dotyczących wniosku o wsparcie lub zmienioną zgodnie z art. 53 niniejszego rozporządzenia, oraz obszarem, na którym operacja została faktycznie wdrożona, określonym na podstawie kontroli na miejscu przeprowadzonych po jej wdrożeniu.

W przypadku gdy różnica nie przekracza 20 %, wsparcie oblicza się w oparciu o obszar zatwierdzony na podstawie kontroli na miejscu po wdrożeniu.

Jeżeli różnica wynosi więcej niż 20 %, lecz nie więcej niż 50 %, wsparcie oblicza się w oparciu o obszar zatwierdzony na podstawie kontroli na miejscu po wdrożeniu i pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy.

Jeżeli różnica przekracza 50 %, nie przyznaje się wsparcia w odniesieniu do danej operacji.

Artykuł 55

Standardowa skala kosztów jednostkowych i metody kontroli

Do celów art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zastosowanie mają następujące zasady:

a) jeżeli kwota wsparcia została obliczona na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych w oparciu o jednostkę miary powierzchni, kwota musi odpowiadać rzeczywistej powierzchni zmierzonej zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150;

b) jeżeli państwa członkowskie zdecydują się obliczać kwotę wsparcia na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych w oparciu o inne jednostki miary lub na podstawie faktycznych kosztów wynikających z dokumentów uzupełniających dostarczonych przez beneficjentów zgodnie z art. 44 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, ustanawiają one przepisy dotyczące właściwych metod kontroli umożliwiających określenie rzeczywistego stopnia wdrożenia operacji.

Artykuł 56

Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne

Jeżeli zgodnie częścią II tytuł I rozdział II sekcja 4 z rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 lub niniejszym rozporządzeniem ma zostać nałożona sankcja, nie jest ona nakładana w przypadkach działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych lub w innych przypadkach określonych w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 57

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 555/2008

W rozporządzeniu (WE) nr 555/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 akapit pierwszy skreśla się lit. a), d) i f);

b) skreśla się ust. 3;

2) skreśla się art. 2–20c;

3) w art. 23 skreśla się ust. 3;

4) skreśla się art. 24–37b;

5) skreśla się art. 60;

6) skreśla się art. 62, 63 i 64;

7) w art. 65 skreśla się ust. 1–4;

8) skreśla się art. 66;

9) skreśla się art. 75–82;

10) skreśla się art. 96 i 97;

11) skreśla się załączniki I–VIIIc.

Artykuł 58

Przepisy przejściowe

1. Przepisy rozporządzenia (WE) nr 555/2008, które skreśla się zgodnie z art. 57 niniejszego rozporządzenia, nadal stosuje się do operacji, które zostały przedstawione właściwym organom przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2. Państwa członkowskie dopilnowują, aby operacje, dla których odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 555/2008 nadal obowiązują zgodnie z ust. 1, były wyraźnie określone w ich systemach zarządzania i kontroli.

Artykuł 59

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

(

1

) Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114).

(

2

) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 z dnia 26 maja 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do rejestru winnic, obowiązkowych deklaracji i sporządzania informacji na potrzeby monitorowania rynku, dokumentów towarzyszących przewozowi produktów i rejestrów prowadzonych w sektorze wina (Dz.U. L 128 z 27.5.2009, s. 15).

(

3

) Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).

(

4

) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 193 z 1.7.2014, s. 1).

(

5

) Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

(

6

) Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).