Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1401 z dnia 23 maja 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodyki i zasady dotyczące wyceny zobowiązań wynikających z instrumentów pochodnych
Artykuł 6
W mocyOkreślenie salda zamknięcia
1. W przypadku gdy kontrahent przedstawił poświadczenie transakcji odtworzenia aktywów na rozsądnych warunkach handlowych w terminie przewidzianym w art. 3 ust. 3, wyceniający określa saldo zamknięcia według cen poświadczonych transakcji odtworzenia aktywów.
2. W przypadku gdy kontrahent nie przedstawił poświadczenia transakcji odtworzenia aktywów w terminie przewidzianym w art. 3 ust. 3 lub jeśli wyceniający uzna, że poświadczone transakcje odtworzenia aktywów nie zostały zawarte na rozsądnych warunkach handlowych, lub w przypadkach, w których zastosowanie mają przepisy art. 7 ust. 7 lub art. 8 ust. 2, wyceniający określa saldo zamknięcia na podstawie:
a) średnich cen rynkowych na koniec dnia według zwyczajnej praktyki instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją w dniu wyznaczonym zgodnie z art. 8;
b) rozpiętości cen między średnią a ofertą lub między średnią a sprzedażą, stosownie do zajmowanej pozycji ryzyka netto;
c) w stosownych przypadkach, korekt zastosowanych do cen i rozpiętości wymienionych w lit. a) i b), w celu odzwierciedlenia płynności rynku ryzyka bazowego bądź instrumentu bazowego oraz wielkości ekspozycji w stosunku do głębokości rynku i ewentualnego ryzyka modelu.
3. Co do zobowiązań wewnątrz grupy, wyceniający może określić wartość według średnich cen rynkowych na koniec dnia wspomnianych w ust. 2 lit. a), bez względu na przepisy ust. 2 lit. b) i c), o ile zgodnie ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zachodzi potrzeba ponownego zabezpieczenia zamkniętych transakcji w drodze kolejnej wewnątrzgrupowej transakcji bądź grupy transakcji na instrumentach pochodnych.
4. Do celów określenia wartości salda zamknięcia zgodnie z ust. 2 wyceniający uwzględnia pełny zakres dostępnych i wiarygodnych źródeł danych; może przy tym polegać na obserwowalnych danych rynkowych bądź cenach hipotetycznych generowanych przez modele stosowane do wyceny wartości szacunkowych, w tym następujące źródła danych:
a) dane uzyskane od stron trzecich w rodzaju obserwowalnych danych rynkowych lub danych dotyczących parametrów wyceny oraz kwotowań animatorów rynku, a w przypadku instrumentów rozliczanych centralnie, wartości lub szacunki uzyskane od CCP;
b) w przypadku produktów standardowych, wyceny opracowane przy pomocy narzędzi własnych wyceniającego;
c) dane dostępne w instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, w rodzaju wewnętrznych modeli i wycen, w tym niezależnych weryfikacji cen przeprowadzonych zgodnie z art. 105 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (6);
d) dane dostarczone przez kontrahentów inne niż poświadczenie transakcji odtworzenia aktywów przedstawione zgodnie z art. 3 ust. 3, w tym dotyczące uprzednich lub bieżących postępowań spornych w sprawie wyceny podobnych lub powiązanych transakcji i kwotowań;
e) wszelkie inne stosowne dane.
5. Do celów ust. 2 lit. b) organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może nakazać instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją przeprowadzenie ponownej niezależnej weryfikacji cen w terminie odniesienia wyznaczonym zgodnie z art. 8, z wykorzystaniem danych na koniec dnia dostępnych w dniu zamknięcia.
6. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania w przypadku określenia salda zamknięcia rozliczanych kontraktów obejmujących instrumenty pochodne zawartych przez instytucję objętą restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją z CCP, z wyjątkiem sytuacji wyjątkowych określonych w art. 7 ust. 7.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.