Artykuł 100

1. W przypadku gdy eksport roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów poza terytorium Unii do państwa trzeciego wymaga, na mocy importowych wymagań fitosanitarnych tego państwa trzeciego, świadectwa fitosanitarnego (zwanego dalej „fitosanitarnym świadectwem eksportowym”), świadectwo to jest wydawane przez właściwy organ na wniosek podmiotu profesjonalnego, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) podmiot profesjonalny jest zarejestrowany przez właściwy organ zgodnie z art. 65;

b) podmiot profesjonalny jest odpowiedzialny za roślinę, produkt roślinny lub inny przedmiot, który ma być wyeksportowany;

c) zapewniono, że ta roślina, produkt roślinny lub inny przedmiot spełnia importowe wymagania fitosanitarne odnośnego państwa trzeciego.

Właściwy organ wydaje również fitosanitarne świadectwo eksportowe na wniosek osób innych niż podmioty profesjonalne, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w akapicie pierwszym lit. b) i c).

Do celów niniejszego ustępu właściwy organ nie przekazuje jakiejkolwiek innej osobie uprawnień do wydawania fitosanitarnego świadectwa eksportowego.

2. Bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z IPPC oraz uwzględniając właściwe standardy międzynarodowe, fitosanitarne świadectwo eksportowe wydaje się, w przypadku gdy dostępne informacje umożliwiają właściwemu organowi poświadczenie zgodności danej rośliny, produktu roślinnego lub innego przedmiotu z importowymi wymaganiami fitosanitarnymi danego państwa trzeciego. Informacje te mogą pochodzić, w stosownych przypadkach, z jednego lub większej liczby poniższych źródeł:

a) kontroli, pobierania próbek i przeprowadzania testów danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów lub miejsca ich produkcji i jego sąsiedztwa;

b) urzędowych informacji o obecności agrofagów na stanowisku produkcji, w miejscu produkcji, obszarze lub państwie pochodzenia danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;

c) paszportu roślin, o którym mowa w art. 78, dołączonego do danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, jeśli w tym paszporcie roślin poświadczone są wyniki kontroli przeprowadzonych przez właściwy organ;

d) oznaczenia drewnianego materiału opakowaniowego, o którym mowa w art. 96 ust. 1, lub poświadczeń, o których mowa w art. 99 ust. 1;

e) informacji zawartych w świadectwie przedeksportowym, o którym mowa w art. 102;

f) urzędowych informacji zawartych w świadectwie fitosanitarnym, o którym mowa w art. 71, w przypadku gdy dane rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zostały wprowadzone na terytorium Unii z państwa trzeciego.

3. Fitosanitarne świadectwo eksportowe musi być zgodne z opisem i formatem wzoru określonego w załączniku VIII część A.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 105, zmieniających elementy, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu oraz w załączniku VIII część A, w celu dostosowania ich do rozwoju właściwych standardów międzynarodowych.

5. Elektroniczne fitosanitarne świadectwa eksportowe są przekazywane poprzez system IMSOC lub w drodze wymiany elektronicznej z tym systemem.