Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE
Sekcja 4 — Eksport roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów poza terytorium Unii
Artykuł 101
W mocyFitosanitarne świadectwo reeksportowe do celów reeksportu poza Unię
1. Do celów reeksportu rośliny, produktu roślinnego lub innego przedmiotu, który pochodzi z państwa trzeciego i został wprowadzony na terytorium Unii z tego lub innego państwa trzeciego, zamiast fitosanitarnego świadectwa eksportowego wydawane jest, gdy jest to możliwe, fitosanitarne świadectwo reeksportowe do celów reeksportu poza Unię (zwane dalej„fitosanitarnym świadectwem reeksportowym”).
Fitosanitarne świadectwo reeksportowe jest wydawane przez właściwy organ na wniosek podmiotu profesjonalnego, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:
a) ten podmiot profesjonalny jest zarejestrowany przez właściwy organ zgodnie z art. 65;
b) podmiot profesjonalny jest odpowiedzialny za roślinę, produkt roślinny lub inny przedmiot, który ma być reeksportowany;
c) zapewniono, aby ta roślina, produkt roślinny lub inny przedmiot spełniały importowe wymagania fitosanitarne danego państwa trzeciego.
Właściwy organ wydaje również fitosanitarne świadectwo reeksportowe na wniosek osób innych niż podmioty profesjonalne, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w akapicie drugim lit. b) i c).
Do celów niniejszego ustępu właściwy organ nie przekazuje jakiejkolwiek innej osobie uprawnień do wydawania fitosanitarnego świadectwa reeksportowego.
2. Bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z IPPC oraz uwzględniając właściwe standardy międzynarodowe, fitosanitarne świadectwo reeksportowe jest wydawane, w przypadku gdy dostępne informacje umożliwiają poświadczenie zgodności z importowymi wymaganiami fitosanitarnymi danego państwa trzeciego i że spełnione zostały wszystkie poniższe warunki:
a) do fitosanitarnego świadectwa reeksportowego dołączone jest oryginalne świadectwo fitosanitarne towarzyszące danym roślinom, produktom roślinnym lub innym przedmiotom z państwa trzeciego pochodzenia, lub jego poświadczona kopia;
b) dane rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty nie były uprawiane, produkowane ani przetwarzane w celu zmiany ich charakteru od czasu ich wprowadzenia na terytorium Unii;
c) dane rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty nie były narażone na jakiekolwiek ryzyko porażenia lub zanieczyszczenia agrofagami kwarantannowymi lub regulowanymi agrofagami niekwarantannowymi, zakwalifikowanymi jako takie przez państwo trzecie przeznaczenia, podczas składowania w państwie członkowskim, z którego mają być eksportowane do tego państwa trzeciego;
d) tożsamość danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów została utrzymana.
3. Art. 100 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4. Fitosanitarne świadectwo reeksportowe musi być zgodne z opisem i formatem wzoru określonego w załączniku VIII część B.
5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 105, zmieniających załącznik VIII część B w celu dostosowania do rozwoju właściwych standardów międzynarodowych.
6. Elektroniczne fitosanitarne świadectwa reeksportowe są przekazywane poprzez system IMSOC lub w drodze wymiany elektronicznej z tym systemem.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.