Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2251 z dnia 4 października 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Tekst mający znaczenie dla EOG )

Sekcja 4 — Modele początkowych depozytów zabezpieczających

Artykuł 14

W mocy

Wymagania ogólne

1. Jeżeli kontrahent stosuje model początkowego depozytu zabezpieczającego, model taki może zostać opracowany przez dowolnego z kontrahentów, obydwu kontrahentów lub podmiot będący osobą trzecią.

Jeżeli kontrahent stosuje model początkowego depozytu zabezpieczającego opracowany przez podmiot będący osobą trzecią, kontrahent ponosi odpowiedzialność za zapewnienie zgodności tego modelu z wymaganiami niniejszej sekcji.

2. Modele początkowego depozytu zabezpieczającego opracowuje się w taki sposób, aby uwzględnić wszystkie istotne czynniki ryzyka związane z zawarciem rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania, w tym charakter, skalę i stopień złożoności tych czynników ryzyka, oraz aby spełniały następujące wymagania:

a) model uwzględnia czynniki ryzyka odpowiadające poszczególnym walutom, w których denominowane są kontrakty wchodzące w skład pakietu kompensowania;

b) model uwzględnia czynniki ryzyka związane ze stopą procentową odpowiadające poszczególnym walutom, w których zdenominowano te kontrakty;

c) krzywa dochodowości jest podzielona na co najmniej sześć klas zapadalności w odniesieniu do ekspozycji na ryzyko związane ze stopą procentową w przypadku głównych walut i rynków;

d) model uwzględnia ryzyko przesunięć pomiędzy poszczególnymi krzywymi dochodowości i poszczególnymi klasami zapadalności;

e) model obejmuje odrębne czynniki ryzyka przynajmniej w odniesieniu do każdej akcji, każdego indeksu akcyjnego, towaru lub indeksu towarów, które mają istotne znaczenie dla tych kontraktów;

f) model uwzględnia ryzyko wynikające z pozycji o mniejszej płynności oraz z pozycji o ograniczonej przejrzystości cen w ramach realistycznych scenariuszy rynkowych;

g) model uwzględnia ryzyko wynikające z kontraktów pochodnych, w przypadku których klasę aktywów bazowych stanowią kredyty, które to ryzyko nie zostało ujęte w ramach żadnych innych elementów modelu;

h) model uwzględnia ryzyko przesunięć między podobnymi, ale nie identycznymi podstawowymi czynnikami ryzyka oraz narażenie na ryzyko zmiany wartości wynikające z niedopasowania terminów zapadalności;

i) model uwzględnia główne zależności nieliniowe;

j) model obejmuje metody stosowane do celów weryfikacji historycznej, do których należą testy statystyczne skuteczności modelu;

k) model określa, które zdarzenia wywołują zmianę lub kalibrację modelu lub podjęcie innych działań naprawczych.

3. Procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, zapewniają bieżące monitorowanie skuteczności modelu między innymi poprzez dokonywanie jego weryfikacji historycznej co najmniej raz na trzy miesiące.

Do celów akapitu pierwszego weryfikacja historyczna obejmuje porównanie wartości uzyskanych w rezultacie zastosowania modelu ze zrealizowanymi wartościami rynkowymi rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wchodzących w skład pakietu kompensowania.

4. W procedurach zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, przedstawia się metody wykorzystywane do przeprowadzenia weryfikacji historycznej przedsiębiorstwa, uwzględniając statystyczne testy skuteczności.

5. W procedurach zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, wskazuje się, jakie wyniki weryfikacji historycznej doprowadziłyby do zmiany lub ponownej kalibracji modelu lub podjęcia innych działań naprawczych.

6. Procedury zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 2 ust. 1, służą zapewnieniu przechowywania przez kontrahentów dokumentacji zawierającej wyniki weryfikacji historycznej, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.

7. Kontrahenci przekazują sobie nawzajem wszystkie informacje niezbędne do wyjaśnienia, w jaki sposób obliczono daną wartość modelu początkowego depozytu zabezpieczającego, w taki sposób, że osoba trzecia dysponująca stosowną wiedzą byłaby w stanie zweryfikować prawidłowość tych obliczeń.

8. Model początkowego depozytu zabezpieczającego w ostrożny sposób odzwierciedla niepewność parametryczną, korelację, ryzyko bazowe oraz jakość danych.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.