Artykuł 7

1. Przeprowadzając ocenę, o której mowa w art. 3 ust. 1, dotyczącą metod pomiaru ryzyka kredytowego, właściwe organy korzystają przynajmniej z informacji dotyczących metod wewnętrznych stosowanych do portfeli wykorzystywanych na potrzeby analizy porównawczej przeprowadzanej do celów nadzorczych, które to informacje są zawarte, stosownie do przypadku, w następujących dokumentach:

a) sprawozdanie EUNB, o którym mowa w art. 78 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2013/36/UE;

b) regularne sprawozdania z walidacji sporządzane przez instytucje;

c) dokumentacja modeli, w tym podręczniki, dokumentacja dotycząca opracowania i kalibracji modelu oraz założenia metod wewnętrznych;

d) sprawozdania z kontroli w siedzibie instytucji.

2. Przeprowadzając ocenę, o której mowa w art. 3 ust. 1, dotyczącą metod pomiaru ryzyka kredytowego, właściwe organy uwzględniają, w stosownych przypadkach, następujące elementy:

a) to, czy instytucja stosuje własne oszacowania straty z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD) i współczynniki konwersji zgodnie z art. 143 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b) zakres stosowania modelu oraz reprezentatywność portfeli odniesienia;

c) kluczowe cechy charakterystyczne modeli, takie jak te, które pozwalają dokonać rozróżnienia między modelami zaprojektowanymi i skalibrowanymi na szczeblu scentralizowanej grupy (globalne) a modelami zaprojektowanymi i skalibrowanymi wyłącznie na poziomie jurysdykcji państwa przyjmującego (lokalne), modelami podmiotów zewnętrznych i własnymi modelami instytucji, modelami opracowanymi i skalibrowanymi z wykorzystaniem danych wewnętrznych i modelami opracowanymi i skalibrowanymi z wykorzystaniem danych zewnętrznych;

d) data zatwierdzenia modelu i data opracowania modelu;

e) porównanie prognozowanych i zaobserwowanych współczynników niewykonania zobowiązania na przestrzeni odpowiedniego okresu;

f) porównanie prognozowanych LGD właściwych dla okresu pogorszenia koniunktury z zaobserwowanymi LGD;

g) porównanie oszacowanych i zaobserwowanych ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania;

h) długość stosowanych szeregów czasowych oraz, w stosownych przypadkach, uwzględnienie lat cechujących się pogorszoną koniunkturą lub charakter i istotność wszelkich korekt pozwalających uwzględnić pogorszenie koniunktury i zwiększyć margines ostrożności przy kalibracji modeli;

i) ostatnie zmiany w składzie posiadanego przez instytucję portfela, do którego stosuje się metodę wewnętrzną;

j) sytuacja portfela instytucji w kontekście warunków mikro- i makroekonomicznych, strategia zarządzania ryzykiem oraz strategia biznesowa, jak również proces wewnętrzny, taki jak procedury odzyskiwania należności w przypadku aktywów, których dotyczy niewykonanie zobowiązania („procedury odzyskiwania”);

k) obecna pozycja w cyklu koniunkturalnym, wybór koncepcji procesu oceny ratingowej spośród dwóch systemów: systemu ocen w danym momencie (podejście PIT) lub systemu ocen uwzględniającego cały cykl koniunkturalny (podejście TTC), a także zaobserwowana cykliczność modelu;

l) liczba klas i wymiarów ratingowych stosowanych przez instytucje w modelach prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD), LGD i współczynnika konwersji;

m) definicje współczynnika niewykonania zobowiązania i wskaźnika poprawy sytuacji stosowane przez instytucje;

n) uwzględnienie lub nieuwzględnienie, stosownie do przypadku, procedur odzyskiwania, które są w toku, w szeregach czasowych stosowanych do kalibracji modeli LGD.

3. Jeżeli właściwe organy uznają, że informacje, o których mowa w ust. 1, są niewystarczające, aby pozwolić im wysnuć wnioski w odniesieniu do elementów wymienionych w ust. 2, niezwłocznie uzyskują od instytucji dodatkowe informacje, które uznają za konieczne, by sfinalizować swoją ocenę.

Decydując o zakresie dodatkowych informacji, które należy uzyskać, właściwe organy uwzględniają istotność i znaczenie odchylenia przyjętych przez instytucję parametrów i wymogów w zakresie funduszy własnych. Właściwe organy pozyskują dodatkowe informacje w sposób, jaki uznają za najwłaściwszy, w tym za pośrednictwem kwestionariuszy, wywiadów i doraźnych kontroli w siedzibie instytucji.