Artykuł 8

1. Przeprowadzając ocenę, o której mowa w art. 3 ust. 1, dotyczącą kontrahentów uwzględnionych w portfelach o niskim wskaźniku niewypłacalności, określonych we wzorze 101 w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2070, właściwe organy oceniają, czy za różnice między wyliczonymi przez instytucję wymogami w zakresie funduszy własnych dla ryzyka kredytowego a wymogami wyliczonymi dla jej odpowiedników odpowiadają którekolwiek z poniższych czynników:

a) różna hierarchia uprzywilejowania kontrahentów uwzględnionych w próbach obejmujących portfele o niskim wskaźniku niewypłacalności lub różne poziomy PD przypisane każdej klasie;

b) konkretne rodzaje instrumentów, instrumenty stanowiące zabezpieczenie lub konkretna lokalizacja kontrahentów;

c) heterogeniczność PD, LGD, terminów zapadalności lub współczynników konwersji;

d) praktyki z zakresu zabezpieczenia;

e) stopień niezależności od nadawanych ratingów zewnętrznych oraz częstotliwość aktualizacji ratingów wewnętrznych.

2. Jeżeli instytucja klasyfikuje kontrahenta jako „nieobsługującego zobowiązania”, a inne instytucje klasyfikują go jako „obsługującego zobowiązanie”, lub odwrotnie, właściwe organy stosują do tego kontrahenta podejście, o którym mowa w ust. 1.