Artykuł 22

(Art. 45 rozporządzenia (UE) nr 600/2014)

1. Do celów stosowania przepisów art. 45 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 600/2014 kryteria i czynniki służące do określania istnienia zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych, w tym rynków towarowych instrumentów pochodnych zgodnie z celami wymienionymi w art. 57 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE i w odniesieniu do sposobów fizycznej dostawy towarów, bądź dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu są następujące:

a) istnienie poważnych problemów finansowych, walutowych lub budżetowych, które mogą prowadzić do niestabilności finansowej państwa członkowskiego lub instytucji finansowej uznawanej za istotną dla światowego systemu finansowego, w tym instytucji kredytowych, zakładów ubezpieczeń, dostawców infrastruktury rynku i przedsiębiorstw zarządzania aktywami działających w Unii, w przypadku gdy problemy te mogą zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych bądź stabilności unijnego systemu finansowego;

b) czynność ratingowa lub niewykonanie zobowiązania przez państwo członkowskie lub instytucję kredytową lub inną instytucję finansową uznawane za istotne dla światowego systemu finansowego, takie jak zakłady ubezpieczeń, dostawcy infrastruktury rynku i przedsiębiorstwa zarządzania aktywami działające w Unii, które powodują lub można racjonalnie oczekiwać, że spowodują poważne wątpliwości dotyczące ich wypłacalności;

c) istotna presja na sprzedaż lub nietypowa zmienność powodujące znaczne tendencje spadkowe w dowolnym instrumencie finansowym związanym z jakąkolwiek instytucją kredytową lub innymi instytucjami finansowymi uznawanymi za istotne dla światowego systemu finansowego, takimi jak zakłady ubezpieczeń, dostawcy infrastruktury rynku i przedsiębiorstwa zarządzania aktywami działające w Unii oraz emitenci długu państwowego;

d) jakiekolwiek uszkodzenie struktury fizycznej ważnych emitentów finansowych, infrastruktur rynkowych, systemów rozliczania i rozrachunku lub właściwych organów, które może w znacznym stopniu niekorzystnie wpływać na rynki, w szczególności w przypadku gdy takie uszkodzenie jest wynikiem klęski żywiołowej lub ataku terrorystycznego;

e) zakłócenie w jakimkolwiek systemie płatności lub jakiejkolwiek procedurze rozrachunku, w szczególności jeżeli jest ono związane z operacjami międzybankowymi, które powoduje lub może powodować znaczące braki lub opóźnienia płatności lub rozrachunku w obrębie unijnych systemów płatności, w szczególności gdy mogą one prowadzić do rozprzestrzeniania napięć finansowych lub gospodarczych w instytucji kredytowej lub innych instytucjach finansowych uznawanych za istotne dla światowego systemu finansowego, takich jak zakłady ubezpieczeń, dostawcy infrastruktury rynku i przedsiębiorstwa zarządzania aktywami, lub w państwie członkowskim;

f) znaczący i nagły spadek podaży towaru lub znaczący i nagły wzrost popytu na towar, który zakłóca równowagę między podażą a popytem;

g) znacząca pozycja w danym towarze zajmowana przez jedną osobę lub przez większą liczbę osób działających wspólnie, w jednym systemie obrotu lub w kilku takich systemach, za pośrednictwem jednego członka rynku lub kilku takich członków;

h) niezdolność systemu obrotu do wykonywania własnych uprawnień w zakresie zarządzania pozycjami z uwagi na zdarzenie związane z ciągłością działania.

2. Do celów stosowania przepisów art. 45 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 600/2014 kryteria i czynniki określające odpowiednie zmniejszenie wielkości pozycji lub ekspozycji są następujące:

a) charakter podmiotu, który zajmuje pozycję, w tym producentów, konsumentów lub instytucji finansowej;

b) termin zapadalności instrumentu finansowego;

c) wielkość pozycji w stosunku do wielkości odnośnego rynku towarowych instrumentów pochodnych;

d) wielkość pozycji w stosunku do wielkości rynku towaru bazowego;

e) zajmowana pozycja (krótka lub długa) i współczynnik delta lub zakresy współczynnika delta;

f) cel zajmowanej pozycji, w szczególności kwestia, czy pozycja służy do celów zabezpieczenia lub czy jest utrzymywana w celu ekspozycji finansowej;

g) doświadczenie podmiotu zajmującego pozycję w zakresie zajmowania pozycji danej wielkości lub w dokonywaniu lub przyjmowaniu dostaw danego towaru;

h) pozostałe pozycje zajmowane przez osobę na rynku instrumentu bazowego lub w innych terminach zapadalności tego samego instrumentu pochodnego;

i) płynność rynku i wpływ środka na innych uczestników rynku;

j) metoda dostawy.

3. Do celów stosowania przepisów art. 45 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 600/2014 kryteria określające sytuacje, w których mogłoby wystąpić ryzyko arbitrażu regulacyjnego, są następujące:

a) kwestia, czy taki sam kontrakt jest przedmiotem obrotu w innym systemie obrotu lub na rynku pozagiełdowym;

b) kwestia, czy zasadniczo równoważny kontrakt jest przedmiotem obrotu w innym systemie lub na rynku pozagiełdowym (kontrakt podobny i powiązany, ale nieuznawany za część tej samej otwartej pozycji zamiennej);

c) wpływ decyzji na rynek towaru bazowego;

d) wpływ decyzji na rynki i uczestników nieobjętych zakresem uprawnień ESMA w zakresie zarządzania pozycjami; oraz

e) prawdopodobny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie i integralność rynków przy braku działania po stronie ESMA.

4. Do celów stosowania przepisów art. 45 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 600/2014 ESMA stosuje kryteria i czynniki określone w ust. 1 niniejszego artykułu, uwzględniając kwestię tego, czy przewidywany środek stanowi odpowiedź na brak działania ze strony właściwego organu lub na dodatkowe ryzyko, którego właściwemu organowi nie jest w stanie dostatecznie wyeliminować zgodnie z art. 69 ust. 2 lit. j) lub o) dyrektywy 2014/65/UE.

Do celów stosowania przepisów akapitu pierwszego uznaje się, że brak działania ze strony właściwego organu występuje wtedy, gdy w oparciu o powierzone mu uprawnienia organ ma do dyspozycji wystarczające uprawnienia regulacyjne, aby całkowicie wyeliminować zagrożenie w momencie zaistnienia zdarzenia bez pomocy ze strony jakiegokolwiek innego właściwego organu, nie podejmuje jednak żadnych odpowiednich działań.

Uznaje się, że właściwy organ nie jest w stanie w wystarczającym stopniu przeciwdziałać zagrożeniu, jeżeli co najmniej jeden z czynników, o których mowa w art. 45 ust. 10 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 600/2014, zaistnieje w ramach jurysdykcji właściwego organu i w ramach co najmniej jednej dodatkowej jurysdykcji.