Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, z wyjątkiem norm handlowych.

2. Rozdziały I–V stosuje się wyłącznie do produktów sektora owoców i warzyw, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz do takich produktów przeznaczonych wyłącznie do przetworzenia.

Artykuł 22

Jeden system identyfikacji

Państwa członkowskie zapewniają stosowanie jednego systemu identyfikacji do organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów utworzonych zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do ich wniosków o przyznanie pomocy. Ten system identyfikacji jest kompatybilny z systemem identyfikacji beneficjentów, o którym mowa w art. 73 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 23

Wnioski o uznanie

Bez uszczerbku dla art. 24 państwa członkowskie ustanawiają procedury dotyczące wniosków o uznanie składanych przez organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów.

Artykuł 24

Przyznawanie uznania

1. Przed przyznaniem uznania organizacji producentów lub zrzeszeniu organizacji producentów na podstawie art. 154 ust. 4 lit. a) lub art. 156 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie przeprowadzają kontrolę administracyjną i kontrolę na miejscu w odniesieniu do organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami uznania.

2. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrolę administracyjną i kontrolę na miejscu w zakresie kryteriów uznania mających zastosowanie do wszystkich uznanych organizacji producentów i wszystkich uznanych zrzeszeń organizacji producentów co najmniej raz na pięć lat, nawet jeżeli dane organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów nie realizują programu operacyjnego.

Artykuł 36

Składki finansowe

Jeżeli państwo członkowskie podejmuje decyzję, na podstawie art. 165 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, że producenci, którzy nie należą do organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub organizacji międzybranżowej, ale dla których przepisy stały się wiążące, są zobowiązani do wpłaty składki finansowej, państwo to przesyła Komisji informacje potrzebne do oceny zgodności z warunkami określonymi we wspomnianym artykule. Informacje takie powinny zawierać podstawę, według której obliczane są składki, ich kwotę jednostkową, działania nimi objęte oraz związane z nimi koszty.

Artykuł 37

Rozszerzenia na okres przekraczający jeden rok

1. W wypadku podjęcia decyzji o stosowaniu rozszerzenia przez okres przekraczający jeden rok państwa członkowskie sprawdzają, w odniesieniu do każdego roku, czy warunki odnoszące się do reprezentatywności określonej w art. 164 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 były nadal przestrzegane w całym okresie stosowania rozszerzenia.

2. Jeżeli państwa członkowskie stwierdzą, że warunki nie są już przestrzegane, uchylają rozszerzenie ze skutkiem od początku następnego roku.

3. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich uchyleniach. Komisja udostępnia publicznie takie informacje w odpowiedni sposób.

Artykuł 38

Standardowe wartości w przywozie

1. W odniesieniu do każdego produktu oraz w okresach obowiązywania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 Komisja ustala w każdy wtorek standardową wartość w przywozie w odniesieniu do każdego miejsca pochodzenia.

Standardowa wartość w przywozie jest równa średniej ważonej cenie reprezentatywnej, o której mowa w art. 74 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, zgłoszonej przez państwa członkowskie, pomniejszonej o standardową kwotę wynoszącą 5 EUR/100 kg oraz należności celne ad valorem.

W okresach obowiązywania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 standardowe wartości w przywozie są ważne od dnia następującego po dniu ich publikacji do czasu ustalenia kolejnych standardowych wartości w przywozie. W przypadku gdy wtorek przypada na dzień, który w Komisji jest ustawowo wolny od pracy, standardowe wartości w przywozie ustala się w kolejnym dniu roboczym.

2. Jeśli zgodnie z art. 74 i 75 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i z niniejszym artykułem ustala się standardową wartość przywozową dla produktów oraz dla okresów obowiązywania wymienionych w części A załącznika VII do wspomnianego rozporządzenia, ceny jednostkowej, o której mowa w art. 142 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (

1

), nie stosuje się. Zastępuje się ją standardową wartością w przywozie, o której mowa w ust. 1.

3. W przypadku, gdy dla produktu określonego pochodzenia nie obowiązuje standardowa wartość w przywozie, stosuje się średnią ważoną standardowych wartości w przywozie obowiązujących w odniesieniu do danego produktu.

4. W okresach obowiązywania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 stosuje się standardowe wartości w przywozie do czasu ich zmiany. Przestają one jednak obowiązywać w przypadku niezgłoszenia Komisji średniej ceny reprezentatywnej przez dwa kolejne tygodnie.

Jeżeli do danego produktu nie stosuje się żadnej standardowej wartości w przywozie na podstawie akapitu pierwszego, standardowa wartość w przywozie stosowana w odniesieniu do tego produktu jest równa ostatniej średniej standardowej wartości w przywozie.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeśli nie można było obliczyć standardowej wartości w przywozie, nie stosuje się żadnej standardowej wartości w przywozie od pierwszego dnia okresów obowiązywania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

6. Kurs walutowy stosowany w odniesieniu do standardowej wartości w przywozie jest ostatnim kursem opublikowanym przez Centralny Bank Europejski przed ostatnim dniem okresu, w odniesieniu do którego przekazano ceny.

7. Standardowe wartości w przywozie wyrażone w euro publikowane są przez Komisję za pośrednictwem TARIC (

2

).

Artykuł 39

Nakładanie dodatkowej należności przywozowej

1. Dodatkowa należność przywozowa, o której mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może być stosowana w odniesieniu do produktów oraz w okresach wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Dodatkową należność przywozową stosuje się, jeśli ilość dowolnych produktów wprowadzonych do swobodnego obrotu w dowolnym okresie obowiązywania określonym w tym załączniku przekracza wielkość progową dla tego produktu na odpowiedni okres.

2. W odniesieniu do każdego z produktów wymienionych w załączniku VII oraz w okresach wskazanych w tym załączniku, państwa członkowskie zgłaszają Komisji dane szczegółowe na temat ilości wprowadzanych do swobodnego obrotu, z zastosowaniem metody nadzoru przywozów preferencyjnych określonej w art. 55 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3. Dodatkową należność przywozową nakłada się w odniesieniu do ilości wprowadzonych do swobodnego obrotu

od daty stosowania tej należności, pod warunkiem że:

a) ich wartość celna ustalona zgodnie z art. 74 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 pociąga za sobą zastosowanie najwyższych specjalnych opłat celnych mających zastosowanie do przywozu produktów przedmiotowego pochodzenia; oraz

b) przywozu dokonuje się w okresie stosowania dodatkowej należności przywozowej.

Artykuł 40

Kwota dodatkowej należności przywozowej

Dodatkowa należność przywozowa stosowana zgodnie z art. 39 jest równa jednej trzeciej należności celnej erga omnes określonej we wspólnej taryfie celnej dla danego produktu.

Artykuł 41

Zwolnienia z dodatkowej należności przywozowej

1. Z dodatkowej należności przywozowej zwolnione są następujące towary:

a) towary przywożone w ramach niepreferencyjnych kontyngentów taryfowych;

b) towary, które opuściły państwo pochodzenia przed podjęciem decyzji o zastosowaniu dodatkowej należności przywozowej i które są transportowane z zastosowaniem dokumentu przewozowego ważnego od miejsca załadunku w państwie pochodzenia do miejsca rozładunku w Unii, sporządzonego przed nałożeniem dodatkowej należności przywozowej;

c) towary przywożone w ramach ogólnego systemu preferencji taryfowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (

3

).

2. Zainteresowane strony dostarczają organom celnym dowód na to, że zostały spełnione wymogi ust. 1 lit. b).

Organy celne mogą uznać, że towary opuściły państwo pochodzenia przed datą rozpoczęcia stosowania dodatkowej należności przywozowej, jeżeli dostarczony zostanie jeden z następujących dokumentów:

a) w przypadku transportu morskiego – konosament świadczący o tym, że załadunek miał miejsce przed wspomnianą datą;

b) w przypadku transportu kolejowego – list przewozowy przyjęty przez władze kolejowe państwa pochodzenia przed wspomnianą datą;

c) w przypadku transportu drogowego – umowa przewozu drogowego (CMR) lub inny dokument tranzytowy wydany w państwie pochodzenia przed wspomnianą datą, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w umowach dwustronnych lub wielostronnych zawartych w kontekście tranzytu unijnego lub wspólnego tranzytu;

d) w przypadku transportu lotniczego – lotniczy list przewozowy wskazujący, że przewoźnik lotniczy przyjął towary przed wspomnianą datą.

Artykuł 42

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik VII

Produkty i okresy stosowania dodatkowych należności przywozowych, o których mowa w art. 39

Bez uszczerbku dla zasad interpretacji Nomenklatury scalonej przedstawione opisy produktów mają wyłącznie charakter orientacyjny. Do celów niniejszego załącznika zakres dodatkowych należności określony jest przez zakres kodów CN.

Nr porządkowy

Kod CN

Opis produktu

Okres stosowania

78.0015

0702 00 10 ,

0702 00 91 ,

0702 00 99

Pomidory całe, o największej średnicy mniejszej niż 47 mm,

Pozostałe pomidory na gałązkach,

Pozostałe pomidory

1 października – 31 maja

78.0020

1 czerwca – 30 września

78.0065

0707 00 05

Ogórki

1 maja – 31 października

78.0075

1 listopada – 30 kwietnia

78.0085

0709 91 00

Karczochy zwyczajne

1 listopada – 30 czerwca

78.0100

0709 93 10

Cukinie

1 stycznia – 31 grudnia

78.0110

0805 10 22 ,

0805 10 24 ,

0805 10 28

Pomarańcze pępkowe,

Pomarańcze białe,

Pozostałe pomarańcze słodkie

1 grudnia – 31 maja

78.0120

0805 22 00

Klementynki

1 listopada – koniec lutego

78.0130

0805 21 10 ,

0805 21 90 ,

0805 29 00

Mandarynki satsuma,

Mandarynki i tangeryny,

Wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe, inne niż tangeryny, mandarynki satsuma i klementynki

1 listopada – koniec lutego

78.0155

0805 50 10

Cytryny (Citrus limon, Citrus limonum)

1 czerwca – 31 grudnia

78.0160

1 stycznia – 31 maja

78.0170

0806 10 10

Winogrona stołowe

21 lipca – 20 listopada

78.0175

0808 10 80

Jabłka

1 stycznia – 31 sierpnia

78.0180

1 września – 31 grudnia

78.0220

0808 30 90

Gruszki

1 stycznia – 30 kwietnia

78.0235

1 lipca – 31 grudnia

78.0250

0809 10 00

Morele

1 czerwca – 31 lipca

78.0265

0809 29 00

Czereśnie

21 maja – 10 sierpnia

78.0270

0809 30 20 ,

0809 30 30 ,

0809 30 80

Brzoskwinie płaskoowocowe (Prunus persica var. platycarpa) i nektaryny płaskoowocowe (Prunus persica var. platerina),

Nektaryny,

Pozostałe brzoskwinie

11 czerwca – 30 września

78.0280

0809 40 05

Śliwki

11 czerwca – 30 września

(

1

) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

(

2

) http://ec.europa.eu/taxation_customs/customs/customs_duties/tariff_aspects/customs_tariff/index_en.htm

(

3

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2012/978/oj).