Artykuł 2

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Formaty i kody wspólnych wymogów dotyczących danych

(art. 6 ust. 2 kodeksu)

1. Formaty i kody wspólnych wymogów dotyczących danych, o których mowa w art. 6 ust. 2 kodeksu i w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, stosowane do celów wymiany i przechowywania informacji na potrzeby wniosków i decyzji zostały określone w załączniku A do niniejszego rozporządzenia.

2. Formaty i kody wspólnych wymogów dotyczących danych, o których mowa w art. 6 ust. 2 kodeksu i w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, stosowane do celów wymiany i przechowywania informacji na potrzeby zgłoszeń i deklaracji, powiadomień oraz potwierdzeń statusu celnego zostały określone w załączniku B do niniejszego rozporządzenia.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu do czasu wdrożenia pierwszej fazy unowocześnienia systemu wiążącej informacji taryfowej (»WIT«) i systemu Surveillance 2, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/578 (*3), nie stosuje się formatów i kodów określonych w załączniku A do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wniosków i decyzji dotyczących WIT, natomiast stosuje się formaty i kody określone w załącznikach 2–5 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 (*4).

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu do czasu modernizacji systemu dotyczącego upoważnionych przedsiębiorców (AEO), o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, nie stosuje się formatów i kodów określonych w załączniku A do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wniosków i pozwoleń dotyczących AEO, natomiast stosuje się formaty i kody określone w załącznikach 6 i 7 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu w odniesieniu do systemów informatycznych wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 do czasu – odpowiednio – wdrożenia lub aktualizacji odpowiednich systemów informatycznych, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, nie stosuje się formatów i kodów wspólnych wymogów dotyczących danych określonych w załączniku B do niniejszego rozporządzenia.

W odniesieniu do systemów informatycznych wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 do czasu – odpowiednio – wdrożenia lub aktualizacji odpowiednich systemów informatycznych, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, wymiana i przechowywanie informacji wymaganych do dokonania zgłoszeń i deklaracji, powiadomień i potwierdzenia statusu celnego odbywają się według formatów i kodów określonych w załączniku 9 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341.

5. Do czasu wdrożenia systemu decyzji celnych w ramach UKC, o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, organy celne mogą postanowić, że w odniesieniu do następujących wniosków i pozwoleń zastosowanie mają formaty i kody inne niż te określone w załączniku A do niniejszego rozporządzenia:

a) wnioski i pozwolenia na korzystanie z uproszczenia dotyczącego ustalania kwot stanowiących część wartości celnej towarów;

b) wnioski i pozwolenia na korzystanie z zabezpieczenia generalnego;

c) wnioski i pozwolenia na odroczenie płatności;

d) wnioski i pozwolenia na prowadzenie magazynów czasowego składowania, o których mowa w art. 148 kodeksu;

e) wnioski i pozwolenia na prowadzenie regularnej linii żeglugowej;

f) wnioski i pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego wystawcy;

g) wnioski i pozwolenia na przyznanie statusu upoważnionego podmiotu dokonującego ważenia bananów;

h) wnioski i pozwolenia na korzystanie z samoobsługi celnej;

i) wnioski i pozwolenia na przyznanie statusu upoważnionego odbiorcy w procedurze TIR;

j) wnioski i pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego nadawcy w procedurze tranzytu unijnego;

k) wnioski i pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego odbiorcy w procedurze tranzytu unijnego;

l) wnioski i pozwolenia na stosowanie specjalnego rodzaju zamknięć celnych;

m) wnioski i pozwolenia na stosowanie zgłoszenia tranzytowego ze zmniejszoną liczbą danych;

n) wnioski i pozwolenia na korzystanie z elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia celnego.

6. Do czasu wdrożenia systemu decyzji celnych w ramach UKC organy celne mogą zezwolić, aby w odniesieniu do następujących wniosków i pozwoleń zamiast wymogów dotyczących danych określonych w załączniku A do niniejszego rozporządzenia zastosowanie miały formaty i kody wymogów dotyczących danych dla wniosków i pozwoleń określonych w załączniku 12 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341:

a) wnioski i pozwolenia na korzystanie ze zgłoszenia uproszczonego;

b) wnioski i pozwolenia na korzystanie z odprawy scentralizowanej;

c) wnioski i pozwolenia na wpis danych do rejestru zgłaszającego;

d) wnioski i pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego;

e) wnioski i pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego;

f) wnioski i pozwolenia na korzystanie z procedury końcowego przeznaczenia;

g) wnioski i pozwolenia na korzystanie z procedury odprawy czasowej;

h) wnioski i pozwolenia na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego;

7. Niezależnie od przepisów ust. 6 do czasu wdrożenia automatycznego systemu eksportu (AES) w ramach UKC lub modernizacji krajowych systemów importu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, w przypadku gdy wniosek o udzielenie pozwolenia jest oparty na zgłoszeniu celnym zgodnie z art. 163 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, stosuje się formaty i kody określone w załączniku 12 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 w odniesieniu do dodatkowych danych wymaganych dla tego wniosku.

(*3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiająca program prac dotyczący rozwoju i wykorzystywania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym (Dz.U. L 99 z 15.4.2016, s. 6)."

(*4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 (Dz.U. L 69 z 15.3.2016, s. 1).”;"

2) w art. 57 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Odniesienia w specjalnych niepreferencyjnych ustaleniach dotyczących przywozu do świadectw pochodzenia wydanych zgodnie z art. 55–65 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 uważa się za odniesienia do świadectw pochodzenia, o których mowa w niniejszym artykule.”;

3) art. 62 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 62

Długoterminowa deklaracja dostawcy

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. W przypadku gdy dostawca regularnie dostarcza danemu eksporterowi lub przedsiębiorcy przesyłki towarów oraz gdy oczekuje się, że wszystkie te towary mają ten sam status pochodzenia, dostawca może sporządzić jedną deklarację obejmującą większą liczbę przesyłek takich towarów (długoterminowa deklaracja dostawcy).

2. Długoterminowa deklaracja dostawcy jest sporządzana dla przesyłek wysyłanych w pewnym okresie i zawiera trzy daty:

a) datę sporządzenia deklaracji (data wystawienia);

b) datę rozpoczęcia okresu (data rozpoczęcia), która nie może być wcześniejsza niż 12 miesięcy przed datą wystawienia lub późniejsza niż 6 miesięcy od daty wystawienia;

c) datę zakończenia okresu (data zakończenia), która nie może być późniejsza niż 24 miesiące od daty rozpoczęcia.

3. Dostawca bezzwłocznie informuje zainteresowanego eksportera lub przedsiębiorcę, gdy długoterminowa deklaracja dostawcy nie jest ważna dla niektórych lub wszystkich przesyłek, które zostały dostarczone lub mają być dostarczone.”;

4) art. 68 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 68

Rejestracja eksporterów poza ramami ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) Unii

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. Jeśli Unia zawarła preferencyjne porozumienie, które wymaga od eksportera sporządzenia dowodu pochodzenia zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi, dokument taki może zostać sporządzony tylko przez eksportera, który jest zarejestrowany w tym celu przez organy celne państwa członkowskiego. Tożsamość takich eksporterów jest zapisana w systemie zarejestrowanych eksporterów (REX), o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578. Zastosowanie mają odpowiednio przepisy podsekcji 2–9 niniejszej sekcji.

2. Do celów niniejszego artykułu nie mają zastosowania przepisy art. 11 ust. 1 lit. d), art. 16, 17 i 18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 dotyczące warunków przyjmowania wniosków i zawieszenia decyzji ani przepisy art. 10 i 15 niniejszego rozporządzenia. Wnioski i decyzje związane z tym artykułem nie podlegają wymianie ani przechowywaniu w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia.

3. Komisja przekazuje krajom trzecim, z którymi Unia zawarła preferencyjne porozumienia, adresy organów celnych odpowiedzialnych za weryfikację dowodu pochodzenia sporządzonego przez zarejestrowanego eksportera w Unii zgodnie z niniejszym artykułem.

4. Niezależnie od przepisów ust. 1, jeśli mające zastosowanie preferencyjne porozumienie nie określa progu wartości, do którego eksporter niebędący zarejestrowanym eksporterem może sporządzić dowód pochodzenia, taki próg wartości wynosi 6 000 EUR dla każdej przesyłki.

5. Niezależnie od przepisów ust. 1 do dnia 31 grudnia 2017 r. dowód pochodzenia może być sporządzany przez eksportera, który nie został zarejestrowany, ale jest upoważnionym eksporterem w Unii. Art. 77 ust. 7 stosuje się odpowiednio.”;

5) art. 69 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jeśli dowodem pochodzenia wymaganym do celów preferencyjnego środka taryfowego, o którym mowa w ust. 1, jest świadectwo przewozowe EUR.1, inne świadectwo pochodzenia wystawiane przez organ rządowy, deklaracja pochodzenia lub deklaracja na fakturze, zastępczy dowód pochodzenia wystawia się lub sporządza w formie jednego z poniższych dokumentów:

a) zastępczej deklaracji pochodzenia lub zastępczej deklaracji na fakturze sporządzonej przez upoważnionego eksportera ponownie wysyłającego towary;

b) zastępczej deklaracji pochodzenia lub zastępczej deklaracji na fakturze lub zastępczego oświadczenia o pochodzeniu sporządzonych przez ponownego nadawcę towarów, jeśli całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce, która ma zostać podzielona, nie przekracza obowiązującego progu wartości;

c) zastępczej deklaracji pochodzenia lub zastępczej deklaracji na fakturze lub zastępczego oświadczenia o pochodzeniu sporządzonych przez ponownego nadawcę towarów, jeśli całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce, która ma zostać podzielona, przekracza obowiązujący próg wartości, a ponowny nadawca załącza do zastępczej deklaracji pochodzenia lub zastępczej deklaracji na fakturze lub zastępczego oświadczenia o pochodzeniu kopię pierwotnego dowodu pochodzenia;

d) świadectwa przewozowego EUR.1 wystawionego przez urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się towary, jeśli spełnione są następujące warunki:

(i) ponowny nadawca nie jest upoważnionym eksporterem ani zarejestrowanym eksporterem i nie zgadza się na załączenie kopii pierwotnego dowodu pochodzenia do dowodu zastępczego;

(ii) całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce przekracza obowiązujący próg wartości, powyżej którego eksporter musi być upoważnionym eksporterem lub zarejestrowanym eksporterem, aby móc wystawić dowód zastępczy;

e) zastępczego oświadczenia o pochodzeniu sporządzonego przez zarejestrowanego eksportera ponownie wysyłającego towary.”;

6) w art. 73 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Na wniosek kraju korzystającego Komisja przekazuje temu krajowi korzystającemu wzory odcisków pieczęci używanych przez organy celne państw członkowskich w celu wystawienia świadectw przewozowych EUR.1.”;

7) w art. 80 ust. 4 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego informują zarejestrowanego eksportera o zmianie jego danych rejestracyjnych.”;

8) w art. 85 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Od dnia 1 stycznia 2018 r. organy celne wszystkich państw członkowskich zaprzestają wystawiania świadectw przewozowych EUR.1, a upoważnieni eksporterzy zaprzestają sporządzania deklaracji na fakturze do celów kumulacji zgodnie z art. 53 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.”;

b) w ust. 3 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Do dnia 31 grudnia 2017 r. upoważnieni eksporterzy w państwach członkowskich, którzy nie są jeszcze zarejestrowani, mogą sporządzać deklaracje na fakturze do celów kumulacji zgodnie z art. 53 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.”;

9) art. 86 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Do celów wywozu w ramach ogólnych systemów preferencji (GSP) Unii, Norwegii lub Szwajcarii od eksporterów wymaga się jedynie jednokrotnej rejestracji.

Właściwe organy kraju korzystającego przyznają eksporterowi numer zarejestrowanego eksportera do celów wywozu w ramach systemów GSP Unii, Norwegii i Szwajcarii w zakresie, w jakim państwa te uznały kraj dokonania rejestracji jako kraj korzystający.

Przepisy akapitu pierwszego i drugiego stosuje się odpowiednio do celów wywozu w ramach systemu GSP Turcji, gdy kraj ten zacznie stosować system REX. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) datę, od której Turcja zacznie stosować ten system.”;

10) art. 158 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 158

Wysokość zabezpieczenia generalnego

(art. 95 ust. 2 i 3 kodeksu)

1. Na warunkach określonych w art. 84 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 wysokość zabezpieczenia generalnego, o którym mowa w art. 95 ust. 2 kodeksu, jest obniżana do 50 %, 30 % lub 0 % części kwoty referencyjnej określonej zgodnie z art. 155 ust. 3 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

2. Wysokość zabezpieczenia generalnego, o którym mowa w art. 95 ust. 3 kodeksu, jest obniżana do 30 % części kwoty referencyjnej określonej zgodnie z art. 155 ust. 2 i art. 155 ust. 3 lit. a) niniejszego rozporządzenia.”;

11) w art. 161 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Od dnia, w którym cofnięcie lub odwołanie staje się skuteczne, wcześniej wystawione karnety zabezpieczenia pojedynczego nie mogą już być wykorzystywane do objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego.”;

12) art. 163 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 163

Odpowiedzialność stowarzyszeń poręczających za operacje TIR

(art. 226 ust. 3 lit. b) i art. 227 ust. 2 lit. b) kodeksu)

Do celów art. 8 ust. 3 i 4 Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR, z jej późniejszymi zmianami (konwencja TIR), gdy operacja TIR przeprowadzana jest na obszarze celnym Unii, stowarzyszenie poręczające mające siedzibę na obszarze celnym Unii może stać się odpowiedzialne za zapłatę zabezpieczonej kwoty odnoszącej się do towarów, których dotyczy operacja TIR, do maksymalnej wysokości 100 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej za każdy karnet TIR.”;

13) art. 231 ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11. Do czasu wdrożenia systemu AES i scentralizowanej odprawy dla importu w ramach UKC (ang. CCI), o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, nie stosuje się ust. 5 i 6 niniejszego artykułu.”;

14) w art. 329 skreśla się ust. 8;

15) art. 333 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. b) i c) do dnia wdrożenia systemu AES, o którym mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, w przypadkach, o których mowa w art. 329 ust. 5 i 6, terminem poinformowania urzędu celnego wywozu przez urząd celny wyprowadzenia o wyprowadzeniu towarów jest pierwszy dzień roboczy następujący po dniu, w którym towary zostają objęte procedurą tranzytu lub opuszczają obszar celny Unii, albo w którym procedura tranzytu zostaje zamknięta.”;

16) w załączniku B tytuł I „Formaty i powtarzalność wspólnych wymogów dotyczących danych w odniesieniu do deklaracji, zgłoszeń i powiadomień” wprowadza się następujące zmiany:

a) w wierszu dotyczącym danych „2/1 Zgłoszenie uproszczone/poprzednie dokumenty” w kolumnie „Format D. (Rodzaj/długość)” skreśla się tekst „Kategoria dokumentu: a1+”;

b) w wierszu dotyczącym danych „4/4 Naliczanie opłat – Podstawa opłaty” w kolumnie „Format D. (Rodzaj/długość)” dodaje się tekst w brzmieniu:

„LUB

Kwota: n..16,2”;

c) w wierszu dotyczącym danych „5/8 Kod państwa przeznaczenia” w kolumnie „Uwagi” dodaje się tekst w brzmieniu:

„W kontekście operacji tranzytowych należy zastosować kod państwa ISO 3166 alpha-2.”;

17) w załączniku B tytuł II „Kody wspólnych wymogów dotyczących danych w odniesieniu do deklaracji, zgłoszeń i powiadomień” wprowadza się następujące zmiany:

a) w danych „2/1. Zgłoszenie uproszczone/poprzedni dokument” wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„Te dane składają się z kodów alfanumerycznych.

Każdy kod ma trzy elementy. Pierwszy element (an..3), który składa się z kombinacji cyfr lub liter, służy do identyfikacji rodzaju dokumentu. Drugi element (an..35) reprezentuje dane potrzebne do rozpoznania tego dokumentu – albo jego numer identyfikacyjny, albo inne rozpoznawalne odniesienie. Trzeci element (an..5) stosuje się do określenia, którego elementu poprzedniego dokumentu dotyczy odniesienie.

W przypadku składania zgłoszenia celnego w formie papierowej trzy elementy oddzielone są myślnikami (-).”;

(ii) skreśla się sekcję rozpoczynającą się od wyrazów „1. Pierwszy element (a1):”;

(iii) nagłówek „2. Drugi element (an..3):” otrzymuje brzmienie „1. Pierwszy element (an..3)”;

(iv) nagłówek „3. Trzeci element (an..35):” otrzymuje brzmienie „2. Drugi element (an..35)”;

(v) nagłówek „4. Czwarty element (an..5):” otrzymuje brzmienie „3. Trzeci element (n..5)”;

(vi) dwa tiret w sekcji „Przykłady” pod nagłówkiem „4. Czwarty element (an..5)” otrzymują brzmienie:

„—

Przedmiotową pozycją deklaracji była 5. pozycja dokumentu tranzytowego T1 (poprzedniego dokumentu), do którego urząd przeznaczenia przypisał numer »238 544«. Kod będzie zatem brzmiał »821-238544-5«. (»821« dla procedury tranzytowej, »238544« dla numeru rejestracji dokumentu (lub MRN dla operacji NCTS) i »5« dla numeru pozycji).

— Towary zgłoszono w formie zgłoszenia uproszczonego. Przypisano numer MRN »16DE9876AB889012R1«. W zgłoszeniu uzupełniającym kod będzie zatem brzmiał »SDE-16DE9876AB889012R1«. (»SDE« dla zgłoszenia uproszczonego, »16DE9876AB889012R1« dla MRN dokumentu).”;

b) w danych „2/2. Dodatkowe informacje” wprowadza się następujące zmiany:

(i) w tabeli w sekcji „Kategoria ogólna – Kod 0xxxx” skreśla się ostatni wiersz;

(ii) w tabeli w sekcji „Przy przywozie: Kod 1xxxx” skreśla się ostatni wiersz;

(iii) w tabeli w sekcji „Przy wywozie: Kod 3xxxx” w trzecim wierszu podstawa prawna odnosząca się do kodu „30 500” otrzymuje brzmienie „Art. 329 ust. 7”;

18) w załączniku 22-14 dodaje się notę wprowadzającą w brzmieniu:

„7.

Świadectwa mające w prawym górnym polu tekst starej wersji „ŚWIADECTWO POCHODZENIA na przywóz produktów rolnych do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej” i w polu „Uwagi” tekst starej wersji również można wykorzystywać do chwili wyczerpania istniejących zapasów lub do dnia 1 maja 2019 r., w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.”;

19) w załączniku 22-16 wprowadza się następujące zmiany:

a) przypis 7 otrzymuje brzmienie:

„(7)

Podać daty rozpoczęcia i zakończenia. Okres nie może przekraczać 24 miesięcy.”;

b) przypis 8 otrzymuje brzmienie:

„(8)

Miejsce i data wystawienia.”;

20) w załączniku 22-18 wprowadza się następujące zmiany:

a) przypis 8 otrzymuje brzmienie:

„(8)

Podać daty rozpoczęcia i zakończenia. Okres nie może przekraczać 24 miesięcy.”;

b) przypis 9 otrzymuje brzmienie:

„(9)

Miejsce i data wystawienia.”;

21) załącznik 32-01 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia;

22) załącznik 32-02 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia;

23) załącznik 32-03 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia;

24) w załączniku 72-04 wprowadza się następujące zmiany:

a) w części I wprowadza się następujące zmiany:

(i) w rozdziale I „Przepisy ogólne” w pkt 2.1. i 2.2. wyrazy „B-01” zastępuje się wyrazami „B-01 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446”;

(ii) w rozdziale II „Przepisy wykonawcze” w pkt 3.1. wyrazy „załącznikiem B-01” zastępuje się wyrazami „załącznikiem B-01 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446”;

(iii) w rozdziale III „Przebieg procedury” w pkt 9 wyrazy „art. 300” zastępuje się wyrazami „art. 302”;

(iv) w rozdziale III „Przebieg procedury” po pkt 19.2 dodaje się punkty w brzmieniu:

„19.3.

Okres ważności poświadczenia zabezpieczenia generalnego lub poświadczenia zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpieczenia nie może przekroczyć dwóch lat. Urząd celny zabezpieczenia może jednak przedłużyć ten okres jednorazowo o nie więcej niż dwa lata.

19.4.

Od dnia, w którym skuteczne staje się cofnięcie pozwolenia na korzystanie z zabezpieczenia generalnego lub cofnięcie lub odwołanie zobowiązania składanego w przypadku zabezpieczenia generalnego, wystawione poświadczenia nie mogą być używane do objęcia towarów procedurą tranzytu unijnego i są zwracane przez osobę uprawnioną do korzystania z procedury do urzędu celnego zabezpieczenia bez zbędnej zwłoki.

Każde państwo członkowskie informuje Komisję o sposobach identyfikacji nadal ważnych, a jeszcze niezwróconych poświadczeń lub poświadczeń, w odniesieniu do których zgłoszono kradzież, zagubienie lub sfałszowanie. Komisja informuje o tym pozostałe państwa członkowskie.”;

b) w części II wprowadza się następujące zmiany:

(i) w rozdziale VI „Poświadczenie zabezpieczenia generalnego” formularz TC 31 – POŚWIADCZENIE ZABEZPIECZENIA GENERALNEGO zastępuje się formularzem znajdującym się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

(ii) w rozdziale VII „Poświadczenie zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpieczenia” formularz TC 33 – POŚWIADCZENIE ZWOLNIENIA Z OBOWIĄZKU ZŁOŻENIA zastępuje się formularzem znajdującym się w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.