Artykuł 36

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 34 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) fundusze lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osobę, podmiot lub organ, o których mowa w art. 34, umieszczono w wykazie, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

b) fundusze lub zasoby gospodarcze mają zostać wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;

c) zastaw lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załącznikach XIII, XV, XVI lub XVII;

d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z zasadami porządku publicznego w danym państwie członkowskim;

e) dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o zastawie lub orzeczeniu odnoszącym się do osób, podmiotów i organów wymienionych w załączniku XIII.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 34 i pod warunkiem, że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku XV, XVI lub XVII jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę, podmiot lub organ lub zobowiązania je obciążającego, przed dniem, w którym ta osoba, podmiot lub organ zostały umieszczone w wykazie, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile właściwy organ ustalił, że:

a) umowa nie ma związku z produktem, operacją, usługą lub transakcją, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), art. 3 ust. 3 lub art. 7; oraz

b) płatność nie została bezpośrednio ani pośrednio otrzymana przez osobę, podmiot lub organ wymieniony w załączniku XV, XVI lub XVII.

3. Co najmniej 10 dni przed wydaniem zezwolenia na podstawie ust. 2 dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o takim ustaleniu i o swoim zamiarze wydania zezwolenia.