Artykuł 26

1. W przypadku gdy zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że jest popełniane lub zostało popełnione przestępstwo objęte właściwością Prokuratury Europejskiej, delegowany prokurator europejski w państwie członkowskim, które zgodnie ze swoim prawem krajowym ma jurysdykcję w odniesieniu do tego przestępstwa, wszczyna postępowanie przygotowawcze, bez uszczerbku dla przepisów określonych w art. 25 ust. 2 i 3, i odnotowuje ten fakt w systemie zarządzania sprawami.

2. Jeżeli po weryfikacji zgodnie z art. 24 ust. 6 Prokuratura Europejska postanowi wszcząć postępowanie przygotowawcze, bez zbędnej zwłoki informuje o tym organ, który zgłosił popełnienie czynu zabronionego zgodnie z art. 24 ust. 1 lub 2.

3. Jeżeli delegowany prokurator europejski nie wszczął postępowania przygotowawczego, stała izba, której przydzielono sprawę, na warunkach określonych w ust. 1 wydaje delegowanemu prokuratorowi europejskiemu polecenie, by wszczął postępowanie przygotowawcze.

4. Co do zasady postępowanie wszczyna i prowadzi delegowany prokurator europejski z państwa członkowskiego, w którym koncentruje się działalność przestępcza lub, jeśli popełnionych zostało kilka przestępstw powiązanych ze sobą i objętych właściwością Prokuratury Europejskiej – delegowany prokurator europejski z państwa członkowskiego, w którym popełniono większość tych przestępstw. Delegowany prokurator europejski z innego państwa członkowskiego, które ma jurysdykcję w tej sprawie, może wszcząć postępowanie przygotowawcze lub otrzymać od właściwej stałej izby polecenie wszczęcia takiego postępowania wyłącznie wtedy, gdy odstąpienie od przepisu ustanowionego w poprzednim zdaniu jest należycie uzasadnione w świetle następujących kryteriów, uszeregowanych według ważności:

a) miejsce zwykłego pobytu podejrzanego lub oskarżonego;

b) obywatelstwo podejrzanego lub oskarżonego;

c) miejsce, w którym wyrządzona została główna szkoda finansowa.

5. Do czasu podjęcia decyzji w sprawie wniesienia oskarżenia na podstawie art. 36 właściwa stała izba może – w sprawie objętej jurysdykcją więcej niż jednego państwa członkowskiego i po zasięgnięciu opinii odpowiednich prokuratorów europejskich lub delegowanych prokuratorów europejskich – podjąć decyzję o:

a) przydzieleniu danej sprawy delegowanemu prokuratorowi europejskiemu w innym państwie członkowskim;

b) połączeniu lub rozdzieleniu spraw i wybraniu dla każdej z tych spraw delegowanego prokuratora europejskiego, który będzie ją prowadził,

jeżeli takie decyzje leżą w ogólnym interesie wymiaru sprawiedliwości i są zgodne z kryteriami wyboru delegowanego prokuratora europejskiego prowadzącego sprawę zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu.

6. Przy podejmowaniu decyzji o przydzieleniu sprawy innemu prokuratorowi, jej połączeniu lub rozdzieleniu stała izba bierze pod uwagę etap, na którym znajduje się postępowanie przygotowawcze.

7. Prokuratura Europejska bez zbędnej zwłoki informuje właściwe organy krajowe o wszelkich decyzjach dotyczących wszczęcia postępowania przygotowawczego.