Artykuł 17

1. Do celów art. 30 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2016/97 niezbędne informacje, które pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń powinni uzyskać w odniesieniu do wiedzy i doświadczenia klienta lub potencjalnego klienta w odpowiedniej dziedzinie inwestycji, obejmują, stosownie do przypadku, elementy wymienione poniżej w zakresie odpowiednim do charakteru klienta oraz charakteru i rodzaju produktu lub usługi, które zaproponowano klientowi lub o które klient wystąpił, z uwzględnieniem ich złożoności i związanego z nimi ryzyka:

a) rodzaje usług, transakcji, ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub instrumentów finansowych, które są znane klientowi lub potencjalnemu klientowi;

b) charakter, liczbę, wartość i częstotliwość prowadzonych przez klienta lub potencjalnego klienta transakcji na ubezpieczeniowych produktach inwestycyjnych lub instrumentach finansowych oraz okres, w którym transakcje te były prowadzone;

c) poziom wykształcenia, a także obecny zawód lub poprzednie, istotne w rozpatrywanym względzie zawody klienta lub potencjalnego klienta.

2. Pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie może odwodzić klienta lub potencjalnego klienta od przekazywania informacji wymaganych do celów art. 30 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2016/97.

3. W przypadku gdy informacje wymagane do celów art. 30 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2016/97 uzyskano już na podstawie art. 20 dyrektywy (UE) 2016/97, pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń nie żądają od klienta ponownego przekazania tych informacji.

4. Pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń mają prawo polegać na informacjach przedstawionych przez swoich klientów lub potencjalnych klientów, chyba że są świadomi lub powinni być świadomi, że informacje takie są zdecydowanie nieaktualne, niedokładne lub niepełne.