Artykuł 19

1. Bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (

4

) pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń prowadzą rejestry ocen odpowiedniości lub stosowności przeprowadzonych zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2016/97. Rejestry te zawierają informacje uzyskane od klienta i wszelkie inne uzgodnione z klientem dokumenty, w tym dokumenty, w których określono prawa stron oraz pozostałe warunki, na jakich pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń będzie świadczyć usługi na rzecz klienta. Wspomniane rejestry przechowuje się przynajmniej tak długo, jak długo trwa stosunek handlowy między pośrednikiem ubezpieczeniowym lub zakładem ubezpieczeń a klientem.

2. W przypadku oceny odpowiedniości przeprowadzonej zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/97 rejestr zawiera dodatkowo następujące elementy:

a) wynik oceny odpowiedniości;

b) rekomendację udzieloną klientowi i oświadczenie przekazane zgodnie z art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

c) wszelkie zmiany dokonane przez pośrednika ubezpieczeniowego lub zakład ubezpieczeń w związku z oceną odpowiedniości, w szczególności wszelkie zmiany tolerancji klienta na ryzyko;

d) wszelkie zmiany bazowych aktywów inwestycyjnych.

3. W przypadku oceny stosowności przeprowadzonej zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/97 rejestr zawiera dodatkowo następujące elementy:

a) wynik oceny stosowności;

b) ostrzeżenia udzielone klientom, w przypadku gdy ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny został oceniony jako potencjalnie niestosowny dla klienta, informację, czy klient zwrócił się z wnioskiem o zawarcie umowy mimo ostrzeżenia, oraz, w stosownych przypadkach, informację, czy pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń zaakceptowały wniosek klienta o zawarcie umowy;

c) ostrzeżenia udzielone klientom, w przypadku gdy klient nie przekazał wystarczających informacji pozwalających pośrednikowi ubezpieczeniowemu lub zakładowi ubezpieczeń na ocenę stosowności ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego, informację, czy klient zwrócił się z wnioskiem o zawarcie umowy mimo ostrzeżenia, oraz, w stosownych przypadkach, informację, czy pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń zaakceptowały wniosek klienta o zawarcie umowy.

4. Rejestry przechowuje się na nośniku, który pozwala na przechowywanie informacji w sposób, który umożliwia właściwemu organowi przyszły wgląd w te informacje. Właściwy organ musi mieć możliwość uzyskania w każdej chwili dostępu do zapisów i odtworzenia każdego elementu w sposób precyzyjny i dokładny, a także łatwego sprawdzenia wszelkich zmian, poprawek lub innych modyfikacji rejestrów oraz odtworzenia zawartości rejestrów przed wprowadzeniem do nich takich modyfikacji.