Artykuł 9

1. Do celów świadczenia usług doradztwa w zakresie ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/97 pośrednicy ubezpieczeniowi lub zakłady ubezpieczeń określają zakres informacji, które należy uzyskać od klienta lub potencjalnego klienta, biorąc pod uwagę wszystkie cechy porady, która ma zostać udzielona klientowi lub potencjalnemu klientowi.

2. Bez uszczerbku dla faktu, iż zgodnie z art. 20 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/97 każda proponowana umowa musi być zgodna z wymaganiami i potrzebami klienta, pośrednicy ubezpieczeniowi lub zakłady ubezpieczeń uzyskują również od klientów lub potencjalnych klientów informacje, które są niezbędne do zrozumienia najważniejszych faktów dotyczących klienta lub potencjalnego klienta oraz uzyskania rozsądnych podstaw umożliwiających stwierdzenie, że zindywidualizowana rekomendacja udzielana klientowi lub potencjalnemu klientowi spełnia wszystkie poniższe kryteria:

a) uwzględnia cele inwestycyjne klienta lub potencjalnego klienta, w tym jego tolerancję na ryzyko i ewentualne preferencje w zakresie zrównoważonego rozwoju;

b) uwzględnia sytuację finansową klienta lub potencjalnego klienta, w tym zdolności tej osoby do ponoszenia strat;

c) opiera się na ustaleniu, że klient lub potencjalny klient posiada niezbędną wiedzę i doświadczenie w dziedzinie inwestycji istotnej dla danego rodzaju produktu lub usługi.

3. Informacje dotyczące sytuacji finansowej klienta lub potencjalnego klienta, w tym zdolności tej osoby do ponoszenia strat, obejmują, w stosownych przypadkach, wskazanie źródła i wymiaru regularnych dochodów klienta lub potencjalnego klienta, posiadanych aktywów, w tym aktywów płynnych, inwestycji, nieruchomości oraz regularnych zobowiązań finansowych. Poziom gromadzonych informacji musi być odpowiednio dostosowany do danego rodzaju rozpatrywanego produktu lub rozpatrywanej usługi.

4. Informacje dotyczące celów inwestycyjnych klienta lub potencjalnego klienta obejmują, w stosownych przypadkach, informacje na temat długości okresu, przez który klient lub potencjalny klient pragnie utrzymywać daną inwestycję, jego preferencji co do poziomu ryzyka, profilu ryzyka, celu inwestycji, jak również jego ewentualnych preferencji w zakresie zrównoważonego rozwoju. Poziom gromadzonych informacji musi być odpowiednio dostosowany do danego rodzaju rozpatrywanego produktu lub rozpatrywanej usługi.

5. Jeżeli pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie uzyska informacji wymaganych na mocy art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/97, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie może świadczyć doradztwa w zakresie ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych na rzecz klienta lub potencjalnego klienta.

6. Przy świadczeniu doradztwa w zakresie ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/97 pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie może udzielać rekomendacji, w przypadku gdy żaden z produktów nie jest odpowiedni dla klienta lub potencjalnego klienta.

Pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie może rekomendować ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych jako odpowiadających preferencjom klienta lub potencjalnego klienta w zakresie zrównoważonego rozwoju, jeżeli te ubezpieczeniowe produkty inwestycyjne nie odpowiadają tym preferencjom. Pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń wyjaśnia klientom lub potencjalnym klientom powody, dla których nie dokonuje rekomendacji, oraz udokumentowuje te powody.

W przypadku gdy żaden ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny nie odpowiada preferencjom klienta lub potencjalnego klienta w zakresie zrównoważonego rozwoju i klient postanawia dostosować swoje preferencje w zakresie zrównoważonego rozwoju, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń udokumentowuje decyzję klienta wraz z jej uzasadnieniem.

7. Przy świadczeniu doradztwa, które wiąże się ze zmianą bazowych aktywów inwestycyjnych, pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń gromadzą również niezbędne informacje dotyczące istniejących bazowych aktywów inwestycyjnych klienta i rekomendowanych nowych aktywów inwestycyjnych, a także dokonują analizy oczekiwanych kosztów i korzyści tej zmiany, tak aby byli w stanie – w racjonalnych granicach – wykazać, iż oczekuje się, że korzyści wynikające ze zmiany przewyższą jej koszty.